نام علمي
Tradescantia pallida
دانستنیهای علمی
جایگاه ردهبندی و نامشناسی
Tradescantia pallida با نام رایج «قلب ارغوانی» در خانوادهٔ Commelinaceae (کوملیناسه) و در جنس Tradescantia جای میگیرد. صفت گونهای pallida به رنگپریدگی یا تُن روشنتر اشاره دارد، هرچند در این گونه بهطور شاخص با رنگدانههای آنتوسیانینی و رنگ ارغوانی برگها مرتبط دانسته میشود.
منطقهٔ بومی و زیستگاه
این گونه بومی شمالشرق مکزیک است و در زیستگاههای باز و آفتابگیر رشد میکند. از دید بومشناسی، بهعنوان گیاهی علفی و چندساله با ساقههای خزنده/خوابیده شناخته میشود که میتواند در خاکهای نسبتاً سبک و با زهکشی خوب پایدار بماند. سازگاری آن با تابش بالا باعث میشود در محیطهای روشن، رنگ ارغوانی تشدید شود؛ در سایه، معمولاً سبزینه افزایش یافته و رنگ برگها کمرنگتر میشود.
ویژگیهای زیستی و تولیدمثل
Tradescantia pallida توان بالایی در تکثیر رویشی دارد؛ گرههای ساقه در تماس با بستر بهسرعت ریشهزا میشوند و لکههای گیاهی متراکم ایجاد میکنند. گلها معمولاً سهگلبرگیاند و درون جنس Tradescantia، ساختار گل و کرکهای روی اندامهای زایشی از شاخصهای ردهبندی بهشمار میآیند.
تاریخچهٔ معرفی و گسترش
این گیاه بهدلیل ارزش زینتی و تحمل نسبی به خشکی در سدهٔ بیستم بهطور گسترده در باغبانی مناطق گرم و نیمهگرم کشت و سپس به نقاط مختلف جهان معرفی شد. در برخی اقلیمها، توان استقرار رویشی آن سبب گسترش خارج از کشت میشود و از این رو در مطالعات اکولوژی شهری و مدیریت پوشش گیاهی مورد توجه قرار گرفته است.
![قلب ارغوانی]()
خصوصیات - معرفی
گیاه "قلب ارغوانی" یکی از گیاهان گلدار خانواده ی برگ بیدی می باشد. این گیاهان بومی نواحی ساحلی در شرق مکزیک هستند.
قلب ارغوانی گیاهی چندساله و همیشه سبز با ساختاری بالارونده می باشد. این گونه ی گیاهی به وسیله ی برگ های طویل (به طول 8 تا 15 سانتیمتر) و نوک تیز و فاقد کلروفیل و گل های کوچک به رنگ ارغوانی یا صورتی یا سفید در وسط برگ ها، بسیار متمایز می باشند. این گل های کوچک (به عرض 2 تا 3 سانتیمتر) دارای سه گلبرگ می باشند.
![purple-heart]()
بيشتر مطالعه کنيد :
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری
خاک مورد نیاز
خاک های مرطوب و حاصلخیز
بخش های هوایی این گیاهان به وسیله ی سرمای ملایم نیز خشک شده و از بین می رود اما در صورت مناسب شدن شرایط آب و هوایی، امکان جوانه زدن مجدد آنها از قسمت ریشه ها وجود دارد. حفاظت کردن و پوشاندن ریشه ها به وسیله ی مالچ می تواند احتمال جوانه زنی مجدد آنها را افزایش دهد.
نسبت به محیط های سایه مقاوم است.
می تواند در گستره ی وسیعی از شرایط خاکی و بستر کشت رشد کند.
در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری معمولاً خارج از گلخانه کشت می شود.
![Tradescantia pallida]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
از این گیاه به عنوان گیاهی زینتی در باغ ها و حاشیه کاری ها و نیز به عنوان گیاهی پوششی یا گیاهی آویزان استفاده می شود. در نواحی با آب و هوای سرد، می توان گلدان ها را در خانه یا گلخانه نگهداری کرد.
![معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - قلب ارغوانی]()
مقابله به آفات قلب ارغوانی
آفات رایج Tradescantia pallida (قلب ارغوانی)
شپشک آردآلود و شتهها مهمترین آفات قلب ارغوانی هستند. این حشرات با مکیدن شیره گیاهی باعث ضعف، زردی برگها و کاهش رشد میشوند. حضور لکههای سفید پنبهای یا چسبندگی روی برگها نشانه آلودگی است. برای کنترل، ابتدا با دستمال مرطوب آفات را پاک کرده و سپس از محلول آب و صابون رقیق یا الکل صنعتی ۷۰٪ بهصورت نقطهای استفاده کنید. در صورت آلودگی شدید میتوان از حشرهکشهای سیستمیک مخصوص گیاهان آپارتمانی طبق دستور مصرف بهره برد.
بیماریهای قارچی و پوسیدگی ریشه
آبیاری زیاد و زهکش نامناسب باعث پوسیدگی ریشه و لکههای قهوهای روی ساقه و برگ میشود. بوی بد خاک، نرمی ساقهها و ریزش ناگهانی برگها نشانههای اصلی هستند. برای مقابله، آبیاری را کاهش داده، خاک را تعویض و از گلدان با سوراخهای زهکش مناسب استفاده کنید. در مراحل اولیه میتوان از قارچکشهای عمومی (مانند کاربندازیم) طبق دستور کارخانه استفاده کرد.
پیشگیری و مدیریت بهداشت گیاه
بهداشت محیط و قرنطینه گیاهان تازه، مهمترین راه پیشگیری از آفات و امراض است. برگها را منظم بازدید و گرد و غبار را با دستمال مرطوب پاک کنید تا آفات زود تشخیص داده شوند. گیاهان تازه خریداریشده را حداقل دو هفته جدا از دیگر گیاهان نگه دارید. تأمین نور کافی، پرهیز از غبارپاشی روی برگها در هوای سرد و استفاده از خاک سبک و استریل، مقاومت قلب ارغوانی را بهطور محسوسی افزایش میدهد.
![قلب ارغوانی]()
نحوه تکثیر قلب ارغوانی
قلب ارغوانی به راحتی می تواند به وسیله ریشه دار کردن قلمه ها تکثیر گردد.
در طبیعت، قلب ارغوانی هم از راه جنسی و هم غیرجنسی گسترش مییابد. گلهای کوچک آن پس از گردهافشانی (اغلب توسط حشرات) بذر تولید میکنند، اما در بسیاری از شرایط شهری و خشک، سهم بذر در گسترش کمتر از تکثیر رویشی است. مهمترین مسیر بقا و پراکنش طبیعی این گیاه، ریشهزایی سریع ساقههای خزنده در محل گرههاست؛ قطعات ساقه که بر اثر باد، باران یا پاخوردگی جدا میشوند، روی خاک میافتند و در تماس با رطوبت بهسرعت ریشه تشکیل میدهند.
رایجترین روش، قلمه ساقه است: یک ساقه سالم 10–15 سانتیمتری را درست زیر گره ببُرید، برگهای پایینی را جدا کنید و قلمه را در آب یا مستقیماً در خاک سبک و مرطوب قرار دهید. وجود حداقل یک گره زیر سطح آب/خاک برای ریشهدهی ضروری است.
روش دوم، خوابانیدن ساقه (لایهگذاری) است: ساقه را بدون جدا کردن از گیاه مادر روی خاک بخوابانید و یک گره را کمی زیر خاک ثابت کنید تا ریشه بدهد، سپس جدا کنید. تقسیم بوته نیز برای گیاهان پرپشت ممکن است. برای موفقیت، نور زیادِ غیرمستقیم و آبیاری پس از خشکشدن سطح خاک توصیه میشود.