نام علمي
Syzygium cordatum
دانستنیهای علمی
ردهبندی و نامهای علمی
Syzygium cordatum گونهای همیشهسبز از تیرهٔ Myrtaceae و جنس Syzygium است. نامهای رایج آن Wateryberry، Water berry و در برخی منابع Water tree است. این گونه نخستین بار در قرن نوزدهم توسط گیاهشناسان اروپایی توصیف شد و در بسیاری فلورهای آفریقایی به عنوان درخت شاخص مناطق مرطوب ثبت شده است.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
زادگاه اصلی Syzygium cordatum شرق و جنوب آفریقا است. گسترهٔ طبیعی آن از اتیوپی و کنیا تا آفریقای جنوبی و سواحل اقیانوس هند امتداد دارد. این درخت در جنگلهای گالری، حاشیه رودخانهها، تالابها و دشتهای سیلابی دیده میشود و غالباً بخشی از پوشش چوبی نیمهگرمسیری مرطوب است.
زیستگاه و بومشناسی
Syzygium cordatum خاکهای عمیق، مرطوب و غالباً اسیدی را ترجیح میدهد و نسبت به غرقابیِ دورهای مقاوم است. میوههای آبدار آن منبع غذایی مهمی برای پرندگان، پستانداران کوچک و حتی دامهای محلی هستند و در پراکنش بذر نقش کلیدی دارند. حضور این گونه به تثبیت حاشیه رودخانهها و کاهش فرسایش خاک کمک میکند.
![واتر بِری]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
خیلی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی نیمه گرمسیری و معتدل و مرطوب
خاک مورد نياز
خاک های مرطوب
|
"واتر بِری" درختی آبدوست و همیشه سبز از خانواده مورد (Myrtaceae) است که حدود 8 تا 15 متر نیز ارتفاع دارد. این درخت اغلب در نزدیک نهرها، حاشیه ی جنگل ها و مکان های باتلاقی یافت می شود. برگ های آن بیضوی تا مدور، در سطح رویی به رنگ سبز مایل به آبی و در سطح زیرین به رنگ سبز کمرنگ می باشد. برگ های جوان نیز به رنگ مایل به قرمز دیده می شوند. گل ها معطر، به رنگ سفید تا صورتی بوده که به صورت انتهایی روی شاخه ها تشکیل می شوند و دارای پرچم های متعدد کرکی می باشند و شهد فراوانی نیز تولید می کنند. این گل ها از آگست تا نوامبر تشکیل می شوند. میوه های این درختان به صورت سته ای، تخم مرغی شکل، به رنگ قرمز تا ارغوانی تیره (در زمان رسیدن کامل) دیده می شوند. هر میوه می تواند بیش از 25 میلیمتر طول داشته باشد. در نواحی بومی، میوه های این گیاه را از روی درختان خودرو جمع آوری کرده و به مصرف خوراکی می رسانند. در برخی موارد نیز از این گیاهان به دلیل تولید گل ها و میوه های زیبا به عنوان گیاهی زینتی استفاده می شود. این گیاهان بومی آفریقای مرکزی و جنوبی می باشند.
![WATER BERRY]()
شرایط محیط رشد
این گیاه به خوبی در نواحی نیمه گرمسیری و آب و هوای معتدل گرم رشد می کند. و همچنین در ارتفاعات بالاتر از 1200 متر بالاتر از سطح دریا یافت می شود. این گیاه بهترین رشد را در درجه حرارت روزانه 15 تا 25 درجه سانتیگراد ایجاد می کند. اما می تواند دماهای 10 تا 35 درجه سانتیگراد را نیز تحمل کند. این درخت به سرما مقاوم است اما نسبت به یخزدگی حساس می باشد.
از نظر نیاز آبی نیز به بارندگی سالیانه حدود 750 تا 1200 میلیمتر نیاز دارد اما به بارندگی 600 تا 1500 میلیمتر در سال نیز سازگار شده است. و می توانند شرایط غرقاب را تحمل کنند.
از نظر نیاز نوری نیز به آفتاب کامل نیاز دارد.
این گیاه سریع الرشد بوده و خاک های مرطوب با پی اچ 5.5 تا 7 را برای رشد ترجیح می دهد.
این درختان نسبت به آتش سوزی نیز مقاوم هستند.
![Syzygium cordatum]()
مقابله به آفات واتر بِری
آفات رایج Syzygium cordatum
از آفات مهم واتر بِری میتوان به شتهها، شپشکهای سپردار و آردآلود و مگسهای سفید اشاره کرد که با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگ، ضعف رشد و ترشح عسلک و ایجاد کپک دودهای میشوند. برای کنترل، هرس شاخههای آلوده، شستوشوی برگها با آب، و استفاده از روغنهای معدنی/نیم در آغاز آلودگی توصیه میشود. مدیریت مورچهها نیز به کاهش پخش شپشکها کمک میکند.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
در شرایط رطوبتی، لکهبرگی و سوختگی برگ و نیز پوسیدگی ریشه و طوقه میتواند رخ دهد؛ علائم شامل لکههای قهوهای، زردی عمومی، ریزش برگ و پژمردگی است. پیشگیری مؤثرتر از درمان است: زهکشی مناسب، آبیاری منظم ولی غیرغرقابی، فاصلهگذاری برای گردش هوا و جمعآوری برگهای آلوده ضروری است. در موارد شدید، استفاده هدفمند از قارچکشهای مجاز مانند ترکیبات مسـی یا قارچکشهای سیستمیک با رعایت برچسب مصرف انجام شود.
راهکار مدیریت تلفیقی
پایش هفتگی، تقویت گیاه با تغذیه متعادل (اجتناب از نیتروژن زیاد)، و تکیه بر دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها، پایه مدیریت تلفیقی است. هرگونه سمپاشی باید آخرین گزینه و با تناوب مواد مؤثره برای جلوگیری از مقاومت باشد.
![واتر بِری]()
نحوه تکثیر واتر بِری
برای تکثیر این گیاهان از کشت بذرها استفاده می شود. این بذرها نیاز به پیش تیمار خاصی برای جوانه زنی ندارند. بذرهای تازه را به صورت مستقیم در زمین اصلی کشت می کنند. جوانه زنی بذرهای تازه بسیار به خوبی صورت می گیرد و حدود 25 روز پس از کشت حدود 90 درصد بذرها سبز خواهند شد.
میوه های این گیاه ارزش خوراکی داشته و به صورت خاک یا پخته شده مورد استفاده قرار می گیرد. این میوه ها دارای طعمی اسیدی تا شیرین می باشند. همچنین از این میوه ها برای تهیه ی مرباها و ژله ها یا در ساخت نوشیدنی های الکلی استفاده می شود.
از بخش های مختلف این گیاهان نیز به عنوان دارو استفاده می شود. عصاره ی آبی و الکلی پوست این درختان دارای فعالیت ضدقارچی بر علیه قارچ کاندیدا آلبیکنز می باشد. پوست این گیاه همچنین دارای خاصیت ضداسهالی است.
عصاره ی حاصل از برگ ها سبب کاهش قند خون می شود. برگ های این گیاه نیز در درمان اسهال کاربرد دارند. دمکرده ی این برگ ها برای درمان سرفه و دردهای شکمی نیز استفاده می شوند.
پوست و چوب آن حاوی پروآنتوسیانیدین ها، پنتاسبکلیک تری ترپنوئیدها، استروئیدال تری ترپنوئیدها، الاژیک اسید و گالیک اسید است.
به دلیل تولید گل ها و میوه های زیبا نیز از این گیاهان به عنوان گیاهی زینتی استفاده می شود.