جام زرین پائیزه - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/04/17
جام زرین پائیزه - گیاهان بومی ایران
جام زرین پاییزه (Sternbergia lutea) که در ایران با نام‌های جام زرین پاییزه و نرگس پاییزه نیز شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Autumn daffodil و Winter daffodil یاد می‌گردد، یک ژئوفیت پیازدار از تیره نرگسیان (Amaryllidaceae) است. این گونه در فصل پاییز گل‌های زردِ درخشان، منفرد و فنجانی/قیفی‌شکل با ۶ گلپوش هم‌شکل تولید می‌کند. برگ‌ها باریک، نواری و سبز تیره بوده و معمولاً هم‌زمان یا اندکی پس از گل‌دهی ظاهر می‌شوند و تا زمستان باقی می‌مانند. رشد مطلوب آن در خاک‌های سبک و دارای زهکشی خوب، در آفتاب کامل تا نیم‌سایه و تحت اقلیم مدیترانه‌ای با تابستان‌های خشک است. این گیاه بومی شرق مدیترانه و جنوب‌غرب آسیا بوده و در ایران عمدتاً در دامنه‌های سنگلاخی، علفزارهای خشک و اراضی باز مناطق کوهپایه‌ای مشاهده می‌شود.

Nargil_Strenbergia lutea
نام علمي
Strenbergia lutea
نام لاتين
Fall daffodil
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی

گونه Strenbergia lutea (جام زرین پائیزه) یک گیاه پیازدار تک‌لپه‌ای از تیره آماریلیس‌سانان (Amaryllidaceae) و زیرخانواده Amaryllidoideae است. این گونه در سرده Sternbergia قرار می‌گیرد؛ سرده‌ای که به دلیل گل‌های زرد و شباهت ظاهری به زعفران‌های زینتی شناخته می‌شود، اما از نظر تبارشناسی به گروه نرگسیان نزدیک‌تر است.


پراکنش بومی و زیستگاه

S. lutea بومی بخش‌هایی از حوضه مدیترانه شرقی و جنوب‌غرب آسیا است و در نواحی‌ای از بالکان تا آناتولی، شام و پیرامون آن گزارش می‌شود. زیستگاه معمول آن دامنه‌های سنگلاخی، تپه‌ماهورها، مراتع باز و جنگل‌های تنک مدیترانه‌ای است که خاک‌های نسبتاً کم‌عمق و زهکش‌دار دارند.


ریخت‌شناسی و فنولوژی علمی

این گیاه با اندام ذخیره‌ای پیازی، در فصل‌های خشک تابستان وارد دوره رکود می‌شود. گل‌دهی معمولاً در پاییز رخ می‌دهد و در بسیاری از رویشگاه‌ها گل‌ها پیش از ظهور کامل برگ‌ها یا همزمان با آن ظاهر می‌شوند؛ الگویی که با راهبرد سازگاری به اقلیم‌های مدیترانه‌ای (تابستان‌های خشک و زمستان‌های مرطوب) همخوان است.


تاریخچه نام‌گذاری و اهمیت گیاه‌شناختی

نام سرده Sternbergia به افتخار برخی چهره‌های تاریخ طبیعی اروپا در سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی به کار رفته است و گونه lutea به رنگ زرد گل‌ها اشاره دارد. این گیاه از نظر بوم‌شناسی، نمونه‌ای کلاسیک از ژئوفیت‌های مدیترانه‌ای است که چرخه زندگی خود را با بارندگی فصلی تنظیم می‌کنند.

جام زرین پائیزه

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه جام زرین پائیزه
کم
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  جام زرین پائیزه
مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  جام زرین پائیزه
15-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  جام زرین پائیزه
در دشت ها و کوهپایه ها

جام زرین پاییزه به ارتفاع 10 سانتی متر می رسد. در این گونه برگ ها همراه با گل ظاهر گردیده ولی تا قبل از فصل بهار رشد خود را تکمیل نمی نمایند. همچنین این گونه به دلیل دارا بودن گل هایی تا حدودی کوچکتر از جام زرین کوروش و به رنگ زرد خالص واقع بر روی یک ساقه گل که تا بالای سطح خاک رشد نموده از گونه نامبرده متمایز است. میوه کپسول آن نیز در بهار کامل می گردد. این گونه خیلی به ندرت در شمال شرقی ایران یافت می شود. فصل گلدهی مهرماه است. 

Fall daffodil

سایر اطلاعات

جام زرین پاییزه یکی از سوخوارهای زینتی شگفت آور از تیره نرگس سانان در ایران می باشد که به صورت خودرو در شمال و غرب کشور می روید. این گونه به خاطر گل های جذاب زرد طلایی نیز رنگ درخشان برگ ها، پتانسیل زیادی به عنوان گیاه زینتی دارد. نتایج پژوهشی در این باره نشان داد که در دماهای 15 درجه سانتیگراد با طول روز خنثی و 5 درجه سانتیگراد با طول روز بلند به ترتیب بیشترین و کمترین وزن تر و خشک برگ به دست آمد. دمای 5 درجه سانتیگراد، زمان جوانه زنی سوخ را به تاخیر انداخت و 15 درجه سانتیگراد سبب تسریع آن گردید. همچنین دمای 5 درجه با طول روز کوتاه ، درصد جوانه زنی سوخ را کاهش داد. تیمارهای 15 و 5 درجه سانتیگراد با طول روزهای کوتاه به ترتیب سبب تسریع و تاخیر در گلدهی شدند. همچنین دمای 25 درجه سانتیگراد با طول روز خنثی درصدگلدهی را افزایش داد. به طور کلی طبق نتایج به دست آمده تیمار 15 درجه سانتیگراد با طول روز خنثی برای رشد و گلدهی این گیاه توصیه می شود. 

Strenbergia lutea

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره نرگسیان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.4 از ۵، بر اساس 5 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید