گل آلاله پُرپَر

دانستنیهای علمی

گل آلاله Ranunculus Bulbs گونه ای بسیار زیبا و با گلبرگ های زیاد و متراکم از خانواده آلالگان (Ranunculaceae) میباشد که از محبوب ترین گونه های گل بریده محسوب میشود و به عنوان دسته گل عروس در جهان رایج میباشد.

خصوصیات - معرفی

آلاله در فضای آزاد در اوایل تابستان گل می دهد ولی در گلخانه می تواند در زمستان و بهار از گل های آن استفاده کرد. با گرم شدن هوا در تابستان برگ های آن زرد میشوند.

شرایط نگهداری گل آلاله پُرپَر

نور مورد نياز خیلی زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 13 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک غنی، خفیف تا ملایم قلیایی و اسیدی

گل آلاله Ranunculus Bulbs زمین های قوی و سالم را میپسندد. خاک مطلوب آن مخلوط پیت ماس، کمپوست و خاک معمولی باغچه است. هوای آفتابی را می پسندد و در فصل بهار نیاز آبی آن بالا است و در تابستان با زرد شدن برگ ها، آبیاری میبایست کاهش یابد تا اینکه متوقف شود. به سرمای زیاد حساس است و در زمستان گیاهان جوان باید با خاک پوش پوشانده شوند. دمای شبانه 7 تا 10 درجه و دمای روزانه حداکثر 20 درجه سانتیگراد برای این گیاهان مناسب است.

مقابله به آفات گل آلاله پُرپَر

آفات رایج در آلاله پُرپَر (Ranunculus Bulbs)

شته‌ها با مکیدن شیره گیاه باعث پیچیدگی برگ و کاهش رشد می‌شوند؛ کنترل زودهنگام با شست‌وشوی برگ‌ها و استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن نیم معمولاً کافی است. تریپس‌ها لکه‌های نقره‌ای و بدشکلی گل ایجاد می‌کنند؛ نصب کارت‌های چسبنده آبی و حذف علف‌های هرز اطراف، جمعیت را کم می‌کند. کنه تارتن در هوای گرم و خشک با زردی و تارعنکبوتی همراه است؛ افزایش رطوبت، حذف برگ‌های آلوده و استفاده از روغن‌های باغبانی کمک‌کننده است. حلزون و راب با تغذیه شبانه سوراخ‌های نامنظم ایجاد می‌کنند؛ طعمه‌های مجاز، تله و پاکسازی پناهگاه‌های مرطوب موثر است.

بیماری‌های قارچی و پوسیدگی‌ها

پوسیدگی غده (کُرُم) و طوقه معمولاً در خاک سنگین و آبیاری زیاد رخ می‌دهد؛ بهترین پیشگیری، زهکشی عالی، آبیاری پس از خشک شدن سطح خاک و ضدعفونی ابزار است. سفیدک سطحی به‌صورت پوشش سفید روی برگ ظاهر می‌شود؛ گردش هوای مناسب، فاصله کشت درست و در صورت نیاز قارچ‌کش‌های گوگردی/بی‌کربنات پتاسیم مؤثرند. بوتریتیس (کپک خاکستری) در رطوبت بالا باعث لکه و پوسیدگی گل می‌شود؛ حذف بقایای آلوده و آبیاری از پای بوته توصیه می‌شود.

راهبرد مدیریت یکپارچه

کاشت غده‌های سالم، تناوب کشت، و اجتناب از خیس‌ماندن طولانی برگ‌ها پایه کنترل آفات و امراض است. پایش هفتگی، حذف سریع اندام‌های آلوده و استفاده هدفمند از سموم کم‌خطر، از طغیان جلوگیری می‌کند.

نحوه تکثیر گل آلاله پُرپَر

زیاد کردن آلاله از طریق تقسیم بوته یا تقسیم ریشه های آن در ماه های اسفند و فروردین است. آلاله برای رشد بهتر، نیاز به جایی آفتابگیر و جریان هوا دارد. خاکی که بوته آلاله در آن کاشته می شود، باید دارای مواد آلی و کود فراوان باشد.

پس از دوره گلدهی وقتی بوته ها خشک شدند، شاخ و برگ گیاه را قطع کرده، آبیاری را متوقف کرده و ریشه ها را در بستر به حال خود رها کنید. پس از طی دوره خفتگی در پاییز دوباره آبیاری نمایید تا گیاهان رشد کنند. گاهی پنجه ها را از خاک خارج کرده وپس از تمیز کردن، در سایه خشک کنید. سپس آنها را در شن خشک تا هنگام کشت دوباره نگهداری نمایید.

گل آلاله آلاله چمنزار آلاله صحرایی انجیرک

خربقی معمولی انجیرک آلاله برفی تاج ‌الملوک کانادایی