نخل ققنوس

دانستنیهای علمی

ققنوس roebelenii (خرما قد کوتاه یا مینیاتوری). این گونه بومی جنوب شرقی آسیا از جنوب غربی چین ، شمال لائوس و ویتنام می باشد.

شرایط نگهداری نخل ققنوس

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 26 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک برگ + تورب

اگر گیاه در آب غوطه ور باشد پژمرده خواهد شد و سبز روشن می شود

پیوسته او را آبیاری نکنید در غیر این صورت برگها شاداب نمی مانند.

در حالتی که زیاد به گیاه آب داده باشید ابتدا نوک برگهای قدیمی زرد شده و سپس برگهای جوان نیز زرد خواهند شد .

اگر گیاه را در محل گرم قرار دهید خشکی بیش از اندازه خاک آنها باعث می شود عنکبوتها در آن رخنه کنند و تکثیر یابند.

هرس : برای هرس کردن برگهای کوچکتر ساقه را که بیرنگ هستند قطع کنید . این برگها روی ساقه اصلی رشد می کنند.

مقابله به آفات نخل ققنوس

آفات مهم نخل ققنوس (Phoenix roebelenii)

شپشک آردآلود، کنه‌های ریز و تریپس از آفات شایع نخل ققنوس هستند. شپشک‌ها به صورت لکه‌های سفید پنبه‌ای در محل اتصال برگ‌ها ظاهر شده و با مکیدن شیره گیاهی سبب زردی و ضعف برگ می‌شوند. کنه‌ها باعث کمرنگ شدن برگ و ایجاد حالت غبارآلود می‌گردند و در هوای خشک و گرم تشدید می‌شوند.

برای مقابله، ابتدا شست‌وشوی منظم برگ‌ها با آب ولرم و حذف دستی آفات با پنبه آغشته به الکل توصیه می‌شود. در صورت طغیان، می‌توان از حشره‌کش‌های سیستمیک مخصوص گیاهان آپارتمانی طبق برچسب استفاده کرد. تأمین رطوبت نسبی مناسب و جریان هوای ملایم، جمعیت کنه‌ها را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

بیماری‌ها و مدیریت آن‌ها

مهم‌ترین بیماری‌ها شامل پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از قارچ‌ها (مانند فیتوفتورا) و لکه برگی قارچی است. علائم شامل قهوه‌ای شدن تدریجی برگچه‌های پایینی، نرم شدن طوقه و بوی نامطبوع خاک است.

آبیاری بیش از حد و زهکش نامناسب، مهم‌ترین عامل بروز بیماری‌های قارچی در این نخل است. استفاده از خاک با زهکش خوب، گلدان دارای سوراخ کافی و آبیاری تنها پس از خشک شدن سطح خاک ضروری است. در صورت مشاهده علائم، کاهش آبیاری، تعویض خاک آلوده و استفاده از قارچ‌کش‌های مناسب می‌تواند به کنترل بیماری کمک کند.

نحوه تکثیر نخل ققنوس

تولیدمثل Phoenix roebelenii در طبیعت

نخل ققنوس (Phoenix roebelenii) در زیستگاه‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری عمدتاً از طریق بذر تکثیر می‌شود. گل‌ها معمولاً روی خوشه‌های آویخته ظاهر می‌شوند و پس از گرده‌افشانی (اغلب به کمک باد و حشرات) میوه‌های کوچک و گوشتی تشکیل می‌گردد. با رسیدن میوه، بذرها توسط پرندگان و سایر جانوران پخش شده یا با ریزش در پای گیاه جوانه می‌زنند؛ جوانه‌زنی در دمای بالا و رطوبت یکنواخت بهتر رخ می‌دهد.

در طبیعت، چرخه تولیدمثل این نخل به گرما، رطوبت و پراکنش بذر وابسته است.

روش‌های تکثیر در خانه

رایج‌ترین روش خانگی، تکثیر از بذر است: بذر تازه را پس از جدا کردن بقایای میوه، 24–48 ساعت در آب ولرم خیسانده و در بستر سبک و استریل (کوکوپیت+پرلیت) در عمق کم بکارید. دما را حدود 25–30°C و رطوبت را ثابت نگه دارید؛ جوانه‌زنی ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد.

در برخی نمونه‌ها، پاجوش‌های پایه تشکیل می‌شود که می‌توان آن‌ها را هنگام داشتن ریشه کافی، با برش تمیز جدا و در گلدان جداگانه کاشت؛ بااین‌حال این روش همیشه ممکن نیست. تکثیر با قلمه در نخل‌ها عملی نیست، زیرا نخل‌ها توانایی ریشه‌دهی از ساقه بریده را ندارند.

خرما

نخل ژله ای کرکی نخل گوآدالوپ نخل آرِکا نخل مکزیکی