فیکوس میکروکارپا

دانستنیهای علمی

فیکوس میکروکاپرا گونه ای از فیکوس در خانواده موراسه است که به طور گسترده ای به عنوان یک گیاه زینتی پرورش داده میشود و یکی از شایع ترین درختان خیابانی در مناطق با آب و هوای گرم است.

این گیاه را می توانید بر روی دیوارهای ساختمان ها ، پل ها ، بزرگراه ها و دیگر سازه های بتنی مشاهده کنید. گونه های مهاجم اصلی میکروکاپرا در هاوایی ، فلوریدا ، برمودا ،امریکا ی مرکزی و جنوبی وجود دارد

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز مخلوطی از شن و ماسه و خاک رس

ارتفاع فیکوس میکروکاپرا به 80 فوت و گستردگی آن به 100 فوت میرسد. دارای شاخ و برگ همیشه سبز و به رنگ های سبز و مایل به نقره ای و کرم است و دارای گل نمیباشد.

همچنین فیکوس میکروکاپرا را به صورت بونسایی نیز پرورش میدهند که بسیار زیبا و دارای ارزش زینتی میباشد.

شرایط محیط رشد

این گیاه به محیط روشن با نور غیر مستقیم و سایه روشن ، یک مقدار کمی آفتاب مستقیم به ویژه در طول ماه های زمستان نیاز دارد.

درجه حرارت محیط برای فیکوس میکروکاپرا گرما متوسط در حدود 20 تا 26 درجه سانتیگراد میباشد.

این گیاه نیازمند آبیاری به طور مرتب در فصل رشد اما به ندرت در ماه های زمستان است.

خاک مناسب مخلوطی از خاکبرگ ،پیت،هوموس، شن و ماسه و خاک رس با PH از 5.5 تا 7.5 میباشد.

گیاه را با کود مایع هر ماه تغذیه نمایید.

برای شکل دادن و زیبا کردن گیاه آن را در صورت لزوم در زمستان هرس نمایید

مقابله به آفات فیکوس میکروکارپا

آفات رایج فیکوس میکروکارپا

شپشک آردآلود، شپشک سپردار، کنه تارتن و تریپس از مهم‌ترین آفات این گیاه‌اند. نشانه‌ها شامل لکه‌های زرد، چسبندگی برگ (عسلک)، تارهای ریز، بدشکلی و ریزش برگ است. اولین اقدام، ایزوله‌کردن گیاه و بررسی پشت برگ‌ها و گره‌هاست. برگ‌ها را با دستمال مرطوب تمیز کنید و سپس صابون حشره‌کش یا محلول رقیق روغن‌نیم/روغن ولک را هر 7–10 روز، 2–3 نوبت تکرار کنید. در آلودگی شدید از حشره‌کش سیستمیک مناسب گیاهان آپارتمانی طبق برچسب استفاده شود.

امراض و مشکلات قارچی/باکتریایی

پوسیدگی ریشه (معمولاً به‌علت آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) با زردی عمومی، پژمردگی و بوی بد خاک همراه است. لکه‌برگی قارچی با نقاط قهوه‌ای و هاله‌دار دیده می‌شود. اصلاح آبیاری و بهبود تهویه، پایه درمان بیشتر بیماری‌هاست. برای پوسیدگی: خارج‌کردن گیاه، حذف ریشه‌های سیاه، تعویض خاک سبک و ضدعفونی گلدان؛ سپس آبیاری فقط پس از خشک‌شدن سطح خاک. برای لکه‌برگی: حذف برگ‌های آلوده، پرهیز از خیس‌کردن برگ‌ها و در صورت نیاز قارچ‌کش مناسب طبق برچسب.

پیشگیری و مدیریت پایدار

نور کافی، آبیاری دقیق، قرنطینه گیاهان تازه و تمیزکردن دوره‌ای برگ‌ها، شدت آفات را کاهش می‌دهد. تغذیه متعادل و پرهیز از کوددهی بیش از حد، حساسیت گیاه به آفات را کم می‌کند.

نحوه تکثیر فیکوس میکروکارپا

تولید مثل فیکوس میکروکارپا در طبیعت

فیکوس میکروکارپا در طبیعت یک چرخه همزیستی ویژه با زنبورهای گرده‌افشان تخصصی دارد. گل‌های نر و ماده درون ساختاری کروی به نام سیکونیوم (میوه انجیری‌مانند) پنهان هستند و زنبور ماده از طریق روزنه‌ای کوچک وارد آن می‌شود. زنبور با تخم‌گذاری در برخی گل‌ها و انتقال گرده از سیکونیوم دیگر، همزمان هم تولید مثل خود و هم باروری گیاه را ممکن می‌کند. پس از لقاح، میوه‌های ریز حاوی بذر تشکیل شده و توسط پرندگان پخش می‌شوند و روی تنه درختان یا شکاف سنگ‌ها جوانه می‌زنند.

روش‌های تکثیر فیکوس میکروکارپا در خانه

در خانه اغلب از تکثیر رویشی استفاده می‌شود زیرا تولید بذر مناسب به‌دلیل نبود زنبور همزیست دشوار است. قلمه‌گیری رایج‌ترین روش است: از ساقه نیمه‌چوبی ۱۰–۱۵ سانتی‌متری با ۳–۴ گره استفاده کرده، برگ‌های پایینی را حذف و انتها را در هورمون ریشه‌زا فرو ببرید. سپس قلمه را در مخلوط سبک (پرلیت و پیت یا کوکوپیت) قرار داده، رطوبت بالا و نور غیرمستقیم فراهم کنید تا طی چند هفته ریشه‌دهی انجام شود. خوابانیدن شاخه در گلدان مجاور و خوابانیدن هوایی روی ساقه‌های ضخیم‌تر نیز برای به‌دست‌آوردن گیاهان قوی و با ریشه توسعه‌یافته کاربرد دارد.

عوارض جانبی - هشدار

عوارض فیکوس میکروکارپا برای انسان

گیاه فیکوس میکروکارپا حاوی شیرهٔ شیری‌رنگ (لاتکس) است که می‌تواند در برخی افراد واکنش‌های پوستی همچون قرمزی، خارش یا درماتیت تماسی ایجاد کند. افرادی که به لاتکس یا فیکوس‌ها (مانند فیکوس بنجامین) حساسیت دارند، باید از تماس مکرر با برگ و شیرهٔ این گیاه خودداری کنند. در صورت تماس با چشم، احتمال سوزش و التهاب ملتحمه وجود دارد.

خطرات برای حیوانات خانگی

برگ‌ها و شیرهٔ فیکوس میکروکارپا برای سگ و گربه به‌عنوان گیاهی بالقوه سمی گزارش شده است. بلعیدن مقادیر قابل‌توجه می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، اسهال و تحریک دهان و لثه‌ها شود. در صورت مشاهدهٔ جویدن یا خوردن برگ‌ها، بهتر است حیوان توسط دامپزشک معاینه شود.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس انجیر و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره توت و جنس های آن