معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - تاماریلوی کوتوله

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1393/11/06
معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - تاماریلوی کوتوله
تاماریلوی کوتوله با نام علمی Cyphomandra abutiloides (هم‌خانواده گوجه‌فرنگی) در ایران بیشتر با نام تاماریلو/گوجه‌درختی کوتوله شناخته می‌شود و در منابع جهانی با نام‌های Dwarf tamarillo و Dwarf tree tomato نیز ذکر شده است. این گیاه معمولاً به صورت درختچه‌ای کوتاه با رشد نسبتاً سریع، ساقه نیمه‌چوبی، برگ‌های ساده و نسبتاً پهن با رگبرگ‌بندی مشخص و گل‌های کوچک ستاره‌ای شکل ظاهر می‌شود و در شرایط مناسب می‌تواند میوه‌های سته شبیه گوجه‌درختی تولید کند. رشد مطلوب آن در اقلیم‌های گرم تا معتدلِ بدون یخبندان، نور کافی، خاک سبک با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت رخ می‌دهد و به سرمای شدید حساس است. خاستگاه آن به نواحی گرمسیری آمریکای جنوبی نسبت داده می‌شود و زیستگاه آن بیشتر حاشیه‌های جنگلی و مناطق نیمه‌مرطوب با دمای ملایم است.

Nargil_Cyphomandra abutiloides
نام علمي
Cyphomandra abutiloides
نام لاتين
DWARF TAMARILLO
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی و جایگاه تبارزادی

گونه Cyphomandra abutiloides که در منابع باغبانی با نام «تاماریلوی کوتوله» نیز ذکر می‌شود، از نظر رده‌بندی در خانواده Solanaceae (بادنجانیان) قرار می‌گیرد؛ خانواده‌ای که شامل گیاهان اقتصادی مهمی مانند گوجه‌فرنگی، سیب‌زمینی و بادمجان است. در سطح جنس، نام Cyphomandra در برخی طبقه‌بندی‌های جدید با جنس Solanum هم‌پوشانی یا ادغام نشان داده شده است؛ ازاین‌رو ممکن است در متون علمی با نام‌های مترادف یا ترکیب‌های طبقه‌بندی متفاوت مواجه شوید.


خاستگاه و پراکنش طبیعی

خاستگاه این گیاه به نواحی نئوتروپیک (به‌ویژه بخش‌هایی از آمریکای جنوبی) نسبت داده می‌شود؛ منطقه‌ای که تنوع بالایی از بادنجانیان چوبی و نیمه‌چوبی را در بر می‌گیرد. پراکنش طبیعی آن عمدتاً با اقلیم‌های گرم تا معتدلِ کوهپایه‌ای و نیمه‌مرطوب پیوند دارد و در زیست‌بوم‌هایی دیده می‌شود که دمای یخبندان شدید در آن‌ها نادر است.


زیستگاه و ویژگی‌های اکولوژیک

در زیستگاه‌های بومی، این تاکسون بیشتر در حاشیه جنگل‌ها، رویشگاه‌های ثانویه و دامنه‌های با زهکشی مناسب رشد می‌کند. خاک‌های نسبتاً غنی از مواد آلی و رطوبت متوسط، همراه با نور کافی (آفتاب تا نیم‌سایه)، شرایط مطلوب‌تری فراهم می‌کنند. توان سازگاری در رویشگاه‌های بازسازی‌شونده (secondary habitats) از ویژگی‌های رایج بسیاری از اعضای Solanaceae است.


پیشینه علمی و باغبانی

ثبت و توصیف این گیاه در چارچوب مطالعات کلاسیک گیاه‌شناسیِ نئوتروپیک انجام شده و سپس به‌واسطه جذابیت ریخت‌شناختی و شباهت کلی به تاماریلوهای شناخته‌شده، وارد ادبیات باغبانی شده است. تغییرات نام‌گذاری (synonymy) و بازنگری‌های تبارزادی در این گروه، نتیجه گسترش داده‌های ریخت‌شناسی و مولکولی در دهه‌های اخیر است.

تاماریلوی کوتوله

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه تاماریلوی کوتوله
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  تاماریلوی کوتوله
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  تاماریلوی کوتوله
نواحی گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  تاماریلوی کوتوله
خاک های به خوبی آبیاری شده

خصوصیات گیاهشناسی:
گیاه "تاماریلوی کوتوله" درختچه یا درختی کوچک به ارتفاع 1 تا متر می باشد. این درخت بدون خار و دارای شاخه های انبوه و کرک های فراوان و غده ای و چندگوش و با عطری قوی است.
برگ ها دارای دمبرگ هایی به طول 5 تا 10 سانتیمتر، پهنکی به طول 10 تا 15 سانتیمتر و عرض 10 تا 12 سانتیمتر و تخم مرغی شکل و نوک تیز بوده که حاشیه برگ ها یکپارچه یا کمی موجدار می باشد. هر برگ دارای دو گوشوارک کاذب در جوانب که 1.5 تا 3 سانتیمتر طول و 1 تا 3 سانتیمتر نیز پهنا دارند می باشد. این گوشواک ها نیز تخم مرغی شکل بوده و معمولاً بدون دمبرگ یا دارای دمبرگی به طول 1 تا 3 میلیمتر هستند.
گل آذین ها در ابتدا به صورت انتهایی است که به مرور زمان بصورت جانبی نمایان می گردد. ساقه ی گلدهنده اصلی (گل آذین) به طول 3 تا 8 سانتیمتر و ساقه های گلدهنده ی فرعی به طول 5 تا 7 سانتیمتر هستند.
این گیاه تعداد زیادی میوه در گل آذین های خوشه ای و سنبله تولید می کند. ساقه میوه دهنده به طول 2 سانتیمتر و لوب های کاسه ی گل نیز تا 1 سانتیمتر طول دارند. این میوه ها از نوع سته هستند و ظاهری تخم مرغی شکل و پوشیده از کرک های ستاره ای یا ساده دارند. میوه های رسیده به رنگ زرد یا زرد مایل به نارنجی هستند. هر میوه حدود 1 سانتیمتر طول داشته و بذرهای موجود در میوه نیز حدود 1.5 میلیمتر طول دارند. این بذرها به تعداد زیاد، به رنگ قهوه ای مایل به زرد روشن و دیسکی شکل می باشند.

DWARF TAMARILLO

شرایط محیط رشد

گیاه تاماریلوی کوتوله نسبت به سرمای کم مقاوم می باشد. و در نواحی با آفتاب کامل، بهتر رشد می کند. همچنین استفاده از خاک های به خوبی آبیاری شده و نیز آبیاری منظم در طول فصل رشد را ترجیح می دهد.
این گیاهان معمولاً در نواحی شمال غرب آرژانتین و جنوب بولیوی و کوردیلرا گسترش دارند.
این گیاه جزو گیاهان چندساله و گرمسیری طبقه بندی می شود.

Cyphomandra abutiloides

مقابله به آفات تاماریلوی کوتوله

آفات:
این گیاه نیز مانند سایر جنس های خانواده بادمجان، مورد حمله آفات، عنکبوت ها و پروانه های بال سفید قرار می گیرد.

تاماریلوی کوتوله

نحوه تکثیر تاماریلوی کوتوله

تکثیر تاماریلوی کوتوله با استفاده از کشت بذرهای آن صورت می گیرد. این بذرها در بهار یا اواخر زمستان جوانه می زنند. سپس در اواسط بهار، زمانی که به اندازه کافی رشد کردند می توان نشاها را به گلدان یا زمین منتقل نمود.

DWARF TAMARILLO

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کابردها:
میوه های این گیاه خوراکی هستند. همچنین این درختچه ها در برخی موارد به دلیل تولید برگ های کرکی و زیبایشان، به عنوان گیاهی زینتی نیز کشت می شوند.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - تاماریلوی کوتوله

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس تاماریلو و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره بادنجانیان - سیب‌زمینیان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 2 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید