نام علمي
Lycopersicon cheesmanii
نام لاتين
Galapagos Island Tomato
دانستنیهای علمی
جنس Lycopersicon یکی از جنس های خانواده سیب زمینی سانان (Solanaceae) است که دارای 13 گونه ی مختلف از انواع گوجه فرنگی ها می باشد.
Lycopersicon cheesmanii یکی از گونه های این خانواده است که به Solanum cheesmaniae و یا Lycopersicon peruvianum var. parviflorum نیز معروف است.
![گوجه گالاپاگوس]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های مرطوب با بافتی متوسط
|
گوجه گالاپاگوس گیاهی علفی است که تا ارتفاع حدود 1.8 تا 2.4 متر می تواند رشد کند.
گیاهی یکساله با عادت رشد استاندارد و با شاخ و برگ انبوه می باشد.
گوجه گالاپاگوس دارای میوه هایی کوچک به رنگ قرمز تا نارنجی است. این میوه ها گاهی شبیه به مویز می باشند. و خوراکی هستند.
میوه های این گیاه دارای طعمی خوب و تقریباً اسیدی می باشند. و 50 تا 60 روز زمان برای رسیدن کامل آنها لازم است.
همه ی فرم های این گونه از نظر گرده افشانی، خودسازگار هستند.
این گوجه به دلیل تولید برگ های موجدار و میوه های انبوه، به عنوان گیاهی زینتی نیز در باغ کشت می شود.
![Galapagos Island Tomato]()
شرایط محیط رشد
این گونه ی گیاهی بومی جزایر گالاپاگوس بوده و معمولاً در بخش های ساحلی جزیره یافت می شود. در صورتی که زیر گونه ی minor (L. cheesmanii subspp. Minor) از همین گونه بیشتر در بخش های خشک تر جزیره می روید.
زیر گونه ی minor پتانسیل و توانایی بالایی برای تحمل خشکی و شوری دارد.
این گوجه ها از نظر نیاز نوری به آفتاب کامل نیاز دارند.
از نظر نیاز آبی نیز به آبیاری منظم نیاز دارد.
تجربه ثابت کرده که برای تولید میوه در این نوع گوجه، آب و هوای گرم نیاز است.
![Lycopersicon cheesmanii]()
مقابله به آفات گوجه گالاپاگوس
این گونه از گوجه، نسبت به بسیاری از آفات و بیماری ها مقاوم می باشد.
![گوجه گالاپاگوس]()
نحوه تکثیر گوجه گالاپاگوس
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرها در خزانه و سپس نشاکاری و انتقال نشاها در زمان 4 تا 6 برگی به زمین اصلی صورت می گیرد. فاصله نشاها در زمین اصلی نیز باید 45 تا 60 سانتیمتر باشد.
اگر در کشت بذرها، پالپ یا گوشت میوه جدا نشود، جوانه زنی بذرها ممکن است چندین هفته طول بکشد.
بذرها برای جوانه زنی به دمای 75 تا 85 درجه فارنهایت و خاک مرطوب نیاز دارند.
به نظر می رسد که بذر این گونه از گوجه نسبت به گونه های دیگر کندتر جوانه بزند.
گوجه فرنگی اشتهاآور، برطرف كننده ضعف و خستگی، تقویت كننده سلسله اعصاب و همچنین قلب و دستگاه گردش خون است. متخصصان همواره مصرف آن را به بیماران مبتلا به دردهای مفاصل و همچنین رماتیسم و نقرس توصیه می كنند. در ضمن گوجه فرنگی برای رفع مسمومیت های مزمن، بالا بودن اوره و چربی خون، درمان یبوست، دفع رسوبات ادراری و صفراوی نیز مفید شناخته شده است.
با توجه به اینكه گوجه فرنگی حاوی ویتامین A است، خوردن آن در تقویت بینایی، سلامت پوست و مخاط ها نیز بسیار مؤثر است.
این میوه نیز مانند بسیاری از میوه ها و سبزی های دیگری باید رسیده باشد و ظاهری بدون لك و سالم داشته باشد و برای نگهداری كوتاه مدت آن حتی تا 15 الی 20 روز نیز یخچال بهترین مكان است ولی برای زمان بیشتر از آن میتوان روش فریز كردن را انتخاب كرد.
گوجه فرنگی سرشار از ویتامین های C و A ، اسیدفولیك یا بتا كاروتن و مقدار كمی ویتامین های گروه B شامل B1، B2، B3،B5 و همچنین دارای مواد معدنی مختلف شامل كلسیم، فسفر، پتاسیم، فیبر، سدیم، گوگرد، كمی آهن، مس و روی نیز هست.
این گونه از گوجه فرنگی نسبت به گونه های دیگر، دارای میزان زیادی ویتامین C، پیش سازهای ویتامین A و مواد جامد محلول می باشد.
بخش هایی از این گیاه در صورت تماس با بدن یا مصرف خوراکی ممکن است حساسیت ایجاد کرده و سمی باشند.