کاریوپتریس

دانستنیهای علمی

کاریوپتریس ، گیاهی علفی از خانواده  lamiaceae (نعناعیان) میباشد که بومی شرق و جنوب آسیا به خصوص مغولستان، چین و ژاپن میباشد.

کاریوپتریس یک جنس از 16 گونه گیاهان گلدار در خانواده نعنا میباشد که اکثر این گونه ها بومی آسیا میباشند.

این گیاه دارای گلهای زیبا و آبی رنگ است و از آنجایی که گیاهی مقاوم است بسیار محبوب بوده و مناسب برای کاشت در باغها میباشد.
از گیاه کاریوپتریس برای مرزبندی کردن و به عنوان پرچین نیز استفاده میشود.

در سال 1933، کاریوپتریس برنده مدال سلطنتی باغ و باغبانی انگلستان شده است.

خصوصیات - معرفی

کاریوپتریس، بوته و یا درختچه ای  برگریزبوده که عمری بین 4 تا 5 سال دارد و گیاهی سریع الرشد میباشد.
این گیاه علفی ارتفاعی بین 1 تا 4 متر و گستردگی بین 2 تا 4 متر دارد.
ساقه این گیاه مربعی شکل وسبز رنگ است.
برگها به صورت مقابل هم قرار میگیرند، تخم مرغی شکل بوده و حاشیه ای دندانه - دندانه دارند.
رنگ برگها خاکستری مایل به سبز است و معطر میباشد.
( برگها و ساقه این گیاه عطری مانند اکالیپتوس دارند.)
گلها ریز میباشند رنگی آبی- بنفش دارند.
بین ماه تیر تا شهریور شکوفا میشوند و به مدت 8 هفته بر روی گیاه باقی میمانند.
گلها معطر و زیبا بوده و حشرات ، زنبورها و پروانه ها را به سمت خود جذب میکنند.
گرده افشانی توسط حشرات صورت میگیرد.
میوه این گیاه کپسول شکل است و حاوی 4 دانه میباشد.

شرایط محیط رشد

شرایط نگهداری گیاه  caryopteris clandonensis  (کاریوپتریس ) :

خاک: خاک شنی، لومی ، مرطوب و خوب زهکشی شده برای رشد این گیاه مناسب است.
نیازی نیست که خاک غنی باشد، این گیاه در خاکهای فقیر نیز به خوبی رشد میکند.
نور: آفتاب کامل- نیمسایه.
برای گلدهی بهتر ، کاریوپتریس نباید در سایه قرار داشته باشد.
آبیاری: به طور متوسط انجام شود.
دما: دمای بین 1 تا 21 درجه مناسب است.
این گیاه در برابر خشکی و گرما مقاوم است.
هرس: ساقه های گیاه در اوایل بهار حتما باید هرس شوند.
به کوددهی نیازی نیست.

گیاه کاریوپتریس در برابر گوزن ها مقاوم است.

مقابله به آفات کاریوپتریس

بیماری و یا آفت خاصی این گیاه را تهدید نمیکند.

آفات مهم کاریوپتریس

شته‌ها رایج‌ترین آفت Caryopteris clandonensis هستند و با مکیدن شیره، باعث پیچیدگی برگ و کاهش رشد می‌شوند. برای کنترل، ابتدا با شست‌وشوی برگ‌ها با آب پرفشار و حذف بخش‌های شدیداً آلوده شروع کنید. در صورت تداوم آلودگی، استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن ولک در عصرهای خنک توصیه می‌شود. کنه‌های تارعنکبوتی در هوای گرم و خشک ظاهر شده و لکه‌های زرد روی برگ ایجاد می‌کنند؛ افزایش رطوبت نسبی و اسپری آب روی برگ‌ها به کاهش جمعیت آن‌ها کمک می‌کند. در موارد شدید می‌توان از آفت‌کش‌های اختصاصی کنه با رعایت دز و زمان‌بندی استفاده کرد.

بیماری‌ها و پیشگیری

بیماری‌های قارچی مانند سفیدک سطحی با پوشش پودری سفید روی برگ‌ها شناخته می‌شوند. تهویه مناسب، پرهیز از آبیاری از بالا و حذف برگ‌های آلوده، پایه کنترل این بیماری است. در صورت شیوع، محلول‌پاشی با قارچ‌کش‌های سیستمیک کم‌خطر توصیه می‌شود. پوسیدگی ریشه ناشی از آبیاری بیش از حد و زهکش ضعیف است؛ برای پیشگیری، خاک سبک و غنی از مواد آلی همراه با زهکشی خوب فراهم کنید و بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک کمی خشک شود. ترکیب مدیریت به‌موقع آفات با حفظ سلامت خاک و گیاه، بهترین راه برای کاهش نیاز به سموم شیمیایی است.

نحوه تکثیر کاریوپتریس

تکثیر گیاه کاریوپتریس به 2 روش امکان پذیر است:

1- قلمه چوب نرم
2-پیوند ریشه: ریشه های گیاه را در بهار جدا کرده و در یک محیط سرپوشیده بکارید.

عوارض جانبی - هشدار

نکات ایمنی و هشدارهای مهم درباره کاریوپتریس (Caryopteris clandonensis)

کاریوپتریس یک درختچه زینتیِ شهدده است که معمولاً مشکل حاد و شناخته‌شده‌ای از نظر مسمومیت شدید ندارد؛ بااین‌حال در تماس پوستیِ افراد حساس ممکن است شیره و برگ‌ها باعث تحریک یا درماتیت خفیف شوند. هنگام هرس یا جابه‌جایی، استفاده از دستکش توصیه می‌شود و پس از کار دست‌ها شسته شوند.

خطرات برای حیوانات خانگی و کودکان

اطلاعات قطعی و یکسانی درباره سمی‌بودن این گیاه برای سگ و گربه در منابع عمومی وجود ندارد؛ بنابراین بهتر است از جویدن برگ‌ها توسط حیوانات خانگی یا کودکان جلوگیری شود, به‌ویژه اگر حیوان سابقه حساسیت گوارشی دارد. در صورت بروز استفراغ، بی‌حالی یا آبریزش دهان پس از خوردن گیاه، با دامپزشک تماس بگیرید.

مدیریت رشد و پیشگیری از مشکلات باغچه

این گیاه آفتاب‌دوست است و در خاک سنگین و زهکشی ضعیف مستعد پوسیدگی ریشه می‌شود; آبیاری زیاد، به‌خصوص در زمستان، خطرناک است. همچنین هرس سنگین در اواخر زمستان/اوایل بهار انجام شود؛ هرس دیرهنگام یا در سرما می‌تواند باعث کاهش گل‌دهی و سرمازدگی شاخه‌های تازه شود.

آفات و بیماری‌ها

گاهی شته و سفیدبالک می‌توانند روی شاخه‌های جوان تجمع کنند؛ تراکم زیاد بوته و تهویه ضعیف احتمال شدت‌گرفتن آفت را بالا می‌برد. پایش منظم و حذف شاخه‌های آلوده از گسترش آلودگی به گیاهان مجاور جلوگیری می‌کند.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره نعناعیان و جنس های آن