این گیاه با نام علمی Bourreria succulent و نام مرسوم (Strongback) که به فارسي استرانگبَک (بورریا گوشتی) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Boraginaceae بومي بومی فلوریدای جنوبی، باهاما و بخشهایی از کارائیب، در مناطق ساحلی، جنگلهای نیمهگرمسیری و زمینهای سنگلاخی آهکی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک سبک، شنی یا آهکی با زهکشی بسیار خوب، فقیر تا متوسط، مقاوم به شوری، با pH خنثی تا قلیایی (حدود 7 تا 8)
دانستنیهای علمی
نام علمي
Bourreria succulent
ردهبندی و نامگذاری
بورریا گوشتی با نام علمی Bourreria succulent از خانوادهٔ گاوزبانیان (Boraginaceae) و از جنس Bourreria است. این جنس حدود ۳۰–۴۰ گونه درختچهای و درختی گرمسیری را شامل میشود که اغلب در قارهٔ آمریکا پراکنش دارند. نام جنس به افتخار گیاهشناس آلمانی «یوهان بورر» انتخاب شده است و گونهٔ گوشتی به بافت نسبتاً آبدار شاخهها و برگها اشاره دارد.
منطقه بومی و پراکنش
Bourreria succulent بومی نواحی گرم و نیمهگرمسیری قارهٔ آمریکا است و بهویژه در کارائیب، برخی بخشهای آمریکای مرکزی و نواحی ساحلی خشک تا نیمهخشک یافت میشود. این گونه اغلب در جنگلهای خشک، حاشیه تپههای آهکی، و بوتهزارهای کمبارش رشد میکند و نسبت به شوری خفیف خاک و بادهای دریایی مقاومت نشان میدهد.
زیستگاه و بومشناسی
زیستگاه رایج این گیاه خاکهای سنگریزهای تا آهکی با زهکش بالا است. بورریا گوشتی به کمآبی نسبی سازگار است و ریشههای عمیق آن امکان دسترسی به رطوبت لایههای زیرین خاک را فراهم میکند. گلهای سفید تا مایل به کرم آن منبع شهد برای حشرات گردهافشان هستند و میوههای کوچک و رنگی آن توسط پرندگان خورده و بذرها پراکنده میشوند؛ بنابراین در پویایی جمعیتهای گیاهی مناطق خشک نقش مهمی دارد.
تاریخچه مطالعه و کاربردها
گونههای جنس Bourreria از قرن هجدهم توسط گیاهشناسان اروپایی در سفرهای اکتشافی کارائیب و آمریکای استوایی توصیف شدند. بورریا گوشتی در منابع فلور منطقهای بیشتر به عنوان جزئی از پوشش طبیعی جنگلهای خشک و درختچهزارها ثبت شده است و در برخی نواحی بهصورت محلی برای چوب سوخت یا به شکل محدود در فضای سبز بومیگرا استفاده میشود. تحقیقات گیاهشیمیایی بر روی گونههای نزدیک نشاندهنده وجود ترکیبات ثانویه با پتانسیل دارویی است، هرچند برای B. succulent هنوز دادههای تجربی گسترده منتشر نشده است.
خصوصیات - معرفی
ویژگیهای کلی گیاه Bourreria succulent (استرانگبک گوشتی)
Bourreria succulent گیاهی درختچهای یا درختچهمانند با بافتهای گوشتی و سازگار با مناطق خشک است. این گیاه معمولاً قامت کوتاه تا متوسط داشته و تاجی نسبتاً پهن و متراکم ایجاد میکند. بافتهای آبدار آن نقش مهمی در ذخیره آب و تحمل خشکی دارند.
ساقه و پوست
ساقهها نسبتاً ضخیم، استوانهای و در سنین جوانی سبز تا سبز مایل به خاکستری هستند. با افزایش سن، پوست ساقه به رنگ قهوهای تا خاکستری درمیآید و ممکن است کمی ترکخورده یا فلسدار شود. شاخهها اغلب منشعب و نسبتاً متراکم بوده و گاهی حالت کمی خاردار یا زبر در انتها دارند.
برگها
برگها ساده، معمولاً متقابل یا نزدیک به متقابل قرار میگیرند. شکل برگها بیضوی تا بیضوی–کشیده است و نوک آنها میتواند تیز تا کند باشد. بافت برگها گوشتی تا نیمهگوشتی و ضخیم است که به رنگ سبز روشن تا سبز تیره دیده میشود. سطح برگ اغلب کمی براق یا چرمی و حاشیه آن صاف است. رگبرگ میانی برجستهتر و رگبرگهای فرعی کموبیش منظم دیده میشوند.
گلها
گلها کوچک اما انبوه بوده و معمولاً در گلآذینهای خوشهای یا گرزنمانند در انتهای شاخهها ظاهر میشوند. رنگ گلها اغلب سفید تا سفید مایل به کرم است. لوله کلاله نسبتاً باریک و کشیده و گلبرگها در انتها به صورت ستارهای باز میشوند. گلها عطری ملایم داشته و برای حشرات گردهافشان جاذباند.
میوه و بذر
میوهها شفت یا ستهمانند، کوچک و گرد تا تخممرغیاند. رنگ آنها در حالت نارس سبز بوده و هنگام رسیدن به زرد، نارنجی یا نارنجی–قرمز تغییر میکند. بافت آبدار میوه با دانههای کوچک درون آن همراه است که بذرها اغلب سخت و نسبتاً براق هستند.
شرایط نگهداری استرانگبَک (بورریا گوشتی)
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک سبک، شنی یا آهکی با زهکشی بسیار خوب، فقیر تا متوسط، مقاوم به شوری، با pH خنثی تا قلیایی (حدود 7 تا 8)
|
شرایط کلی محیط رشد بورریا گوشتی
بورریا گوشتی (Bourreria succulent) گیاهی گرمادوست، نورپسند و مقاوم به خشکی است. این گیاه بومی نواحی نیمهخشک گرم است و برای رشد پایدار به محیطی با زمستانهای ملایم و تابستانهای گرم نیاز دارد. استقرار در فضای باز آفتابگیر و خاکهای سبک، مهمترین شرط حفظ فرم گوشتی و سلامت ریشهها است.
دما و تحمل سرمای بورریا گوشتی
دامنه دمایی مناسب برای رشد فعال این گیاه حدود ۲۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد است. در دماهای بالای ۳۵ درجه، در صورت تأمین رطوبت خاک و جریان هوا، برگها پایدار میمانند اما رشد کند میشود. دمای زیر ۵ درجه سانتیگراد بهویژه همراه یخبندان میتواند به بافتهای گوشتی برگ و ساقه آسیب بزند، بنابراین در مناطق سرد باید در گلدان و محل محافظتشده نگهداری شود.
نور و شدت تابش مورد نیاز
بورریا گوشتی نیازمند نور بسیار زیاد و آفتاب مستقیم است. بهترین عملکرد گیاه در مکانهای کاملاً آفتابی با حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم در روز دیده میشود. در سایه یا نیمسایه، بوته کمپشت، ساقهها کشیده و گلدهی کاهش مییابد. در مناطق بسیار گرم، آفتاب ملایم بعدازظهر میتواند از سوختگی نوک برگها جلوگیری کند.
رطوبت، آبیاری و زهکشی
این گونه بهطور طبیعی در زیستگاههای نسبتاً خشک رشد میکند و به رطوبت هوای بالا نیاز ندارد. آبیاری باید عمیق ولی با فاصله انجام شود تا سطح خاک بین دو آبیاری تقریباً خشک شود. غرقاب شدن بستر مهمترین عامل پوسیدگی ریشه است، بنابراین وجود زهکشی مناسب (حفرههای کافی در گلدان و لایه سنگریزه) ضروری است. در فضای باز، پس از استقرار ریشه، میزان آبیاری میتواند کاهش یابد.
خاک و بستر کاشت مناسب
خاک ایدهآل برای بورریا گوشتی، سبک، کاملاً زهکشدار و نسبتاً فقیر از مواد آلی است. ترکیبی از خاک باغچه شنی، ماسه شسته و کمی کمپوست یا خاکبرگ برای کشت گلدانی مناسب است. pH کمی قلیایی تا خنثی (حدود ۶/۵ تا ۷/۵) ترجیح داده میشود. خاکهای سنگین رسی یا همیشه مرطوب باعث خفگی ریشه و کاهش طول عمر گیاه میشوند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :