پرنده بهشتی،گیاهی علفی، همیشه سبز و بومی جنوب آفریقاست. برگهی آن تخم مرغی شکل و به رنگ سبز روشن است. گلهای آن به رنگی نارنجی و آبی رنگ است که این گیاه در سال سوم بعد از کاشت وارد گلدهی میشود. گلدهی در بهار صورت میگیرد که در این فصل از انتهای ساقه، گل آذین خارج میگردد.
این گیاه به نور زیاد ( تابش مستقیم خورشید ) احتیاج دارد .بنابراین چنانچه در آپارتمان پرورش داده می شود باید آن را نزدیک پنجره جنوبی که فاقد پرده است قرار داد .
ولی چون در تابستان شدت نور زیاد است باید آن را در جلو پنجره جنوبی که پرده داشته باشد و یا کمی دورتر از پنجره جای داد .
: در هوای معتدل هفته ای دو روز باید آبیاری شود ولی در هنگام استراحت گیاه که از اواسط تیرماه تا اواخر مردادماه است باید آبیاری را بکلی قطع کرد و یا به ندرت انجام داد
خاک باید قوی ( دارای کود حیوانی « پودر گوشت و غیره ) و کمی ماسه ای باشد .
برای زود به گل نشاندن گیاه باید در مردادماه زمین را به عمق ۸۰ سانتیمتر شخم زده و به آن کود حیوانی اضافه کرد .
اسیدیته مناسب برای گیاه در حدود ۷ – ۸ میباشد .
یکی از روش های تکثیر این گیاه کشت بذر آن است .
ولی برای بدست آوردن بذر باید به تلقیح مصنوعی اقدام کرد .
معمولا هر گل آذین در حدود ۵۰ دانه ایجاد می کند .
عمل کشت معمولا در بهار در حرارت ۱۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد صورت می گیرد .در سال اول گیاه ضعیف میماند و بهتر است آن را به گلدان منتقل کرده و در گلخانه نگاهداری کرد . ولی در سال دوم و یا سوم میتوان آن را به محل مورد نظر انتقال داد .