پوسیدگی ریشه شفلرا بعد از جابجایی؛ نجاتش بدیم یا خداحافظی کنیم؟ پرسیده شده توسط: فائزه قائدی ۱۸ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۰:۲۸ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۸ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام و درود.من حدود سه ماهه که جابجا شدم. از همون موقع گیاه شفلرم شروع به پلاسیده شدن کرد. اول فکر کردم بخاطر جابجاییه کمی تقویتی بهش دادم ولی فرقی نکرد امروز به پوسیده شدن ریشه شک کردم وقتی از خاک کشیدم بیرون فقط همین ریشه را داشت که داخل تصویر فرستادم. الان باید چیکار کنم؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۷۶۳ | امتیاز کاربر: ۷۴۴۱ پاسخ منتخب ۱۸ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۰:۲۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام! شفلراها بعد از جابجايي بعضي وقتها قهر ميکنن، ولي وقتي ميگيد سه ماهه پلاسيده شده و الان هم موقع بيرون آوردن ديديد تقريباً ريشهاي باقي نمونده، داستان خيلي شبيه «پوسيدگي ريشه» به خاطر آبياري زياد، زهکش ضعيف، يا خاک سنگين ميشه. خلاصهاش اينه: ريشه که خفه بشه، گياه هم مثل ما وقتي نفسش بگيره، وا ميره 😅 قدم اول: بررسي و پاکسازي گياه رو از خاک قبلي کامل جدا کنيد و ريشه/بخش پاييني ساقه رو با آب ولرم آروم بشوريد. هر قسمت قهوهاي، لهيده، بدبو يا ليز رو با قيچي يا تيغ ضدعفونيشده ببُريد تا به بافت سفت و روشن برسيد. اگر ريشهها تقريباً از بين رفتهاند، دنبال اين باشيد که آيا پايين ساقه هنوز سفت هست يا نه؛ اگر ساقه هم نرم و سياه شده باشد، بايد از قسمتهاي سالمتر قلمه بگيريد. قدم دوم: ضدعفوني و خشککردن زخم بعد از برشها، محل بريدگيها رو ۳۰ تا ۶۰ دقيقه در هواي آزاد بذاريد تا کمي خشک و پينه ببنده. اگر داريد، ميتونيد خيلي کم پودر دارچين يا قارچکش (مثل کاربندازيم) روي زخمها بزنيد. اين کار مثل چسب زخم براي شفلراست؛ البته چسب زخمِ گياهي! 🌿 قدم سوم: کاشت مجدد با خاک و گلدان درست گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشه. خاک جديد بايد سبک باشه: ترکيبي مثل کوکوپيت/پيت + پرليت (يا خاک آمادهي سبک آپارتماني + پرليت) عاليه. اگر ريشه خيلي کم مونده، گلدان رو کوچکتر انتخاب کنيد؛ گلدان بزرگ با ريشه کم يعني خاک دير خشک ميشه و دوباره همون آش و همون کاسه. قدم چهارم: آبياریِ نجاتبخش (نه نجاتکش!) بعد از کاشت، فقط يک آبياري خيلي سبک انجام بديد (در حدي که خاک نمدار بشه، نه باتلاق). بعدش تا وقتي حداقل ۳–۵ سانت بالاي خاک کاملاً خشک نشده آب نديد. شفلرا اينجا بيشتر از آب، به هوا و خشک شدن نسبي خاک نياز داره. قدم پنجم: نور و دما براي ريکاوري گياه رو در نور زيادِ غيرمستقيم بذاريد (کنار پنجره روشن با پرده نازک). از آفتاب تند مستقيم و از باد کولر/پنکه دور باشه. دماي متعادل (حدود ۲۰ تا ۲۶ درجه) کمک ميکنه. فعلاً هم کوددهي ممنوع؛ وقتي ريشه نيست، کود مثل اينه که به آدمِ کمآب، قهوه غليظ بدي! اگر ريشه تقريباً صفر است: قلمهگيري بهترين شانس اگر پايين ساقه نرم/پوسيده است يا ريشه عملاً وجود ندارد، از قسمتهاي سالم ساقه قلمه بگيريد: ۱۰–۱۵ سانت با ۲–۳ گره، برگهاي پاييني حذف، سپس در پرليت مرطوب يا آب ريشهدارش کنيد. محيط روشن و گرم، رطوبت ملايم (کيسه شفاف با چند سوراخ) ميتونه کمک کنه. اينجوري شفلرا از نو متولد ميشه؛ مثل فيلمها که قهرمان برميگرده 😄 براي اينکه دقيقتر بگم شانس نجات چقدره، اگر ممکنه بفرماييد: خاک قبلي چه جنسي بود؟ هر چند وقت يکبار آبياري ميکرديد؟ و ريشه/ساقه بوي بد داشت يا نه؟ (همين سه تا سرنخ خيلي تعيينکننده است.) براي کسب اطلاعات بيشتر، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.