معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - ماگنولیا ویسنری

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1394/08/07
معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - ماگنولیا ویسنری
ماگنولیا ویسنری (*Magnolia wieseneri*) گونه‌ای زینتی از تیرهٔ ماگنولیاسه است که برای رشد مطلوب به اقلیم معتدل و مرطوب نیاز دارد. بهترین عملکرد آن در دمای ملایم (حدود ۱۵ تا ۲۵ درجهٔ سانتی‌گراد) و با رطوبت نسبی متوسط تا بالا حاصل می‌شود؛ به خشکی و گرمای شدید حساس است. نور مناسب برای آن آفتاب ملایم تا نیم‌سایه است و در مناطق گرم، محافظت از آفتاب تند ظهر توصیه می‌شود.

از نظر بومی‌بودن، این گونه به شرق آسیا (به‌ویژه ژاپن) نسبت داده می‌شود و در زیستگاه‌های جنگلی مرطوب، دامنه‌ها و حاشیهٔ جنگل‌ها با خاک‌های عمیق، غنی و با زهکشی خوب دیده می‌شود.

از نظر ریخت‌شناسی، درختچه یا درخت کوچک همیشه‌سبز تا نیمه‌همیشه‌سبز با برگ‌های ساده، چرمی و بیضوی است. گل‌ها درشت، معطر و معمولاً سفید تا کرم‌رنگ‌اند و با پرچم‌های فراوان مشخص می‌شوند؛ میوه‌ها به‌صورت مجموعه‌ای مخروط‌مانند از فولیکول‌ها تشکیل می‌گردند.

نام رایج در ایران معمولاً «ماگنولیا» (یا «درخت ماگنولیا») ذکر می‌شود و در منابع جهانی با نام «Wiesener’s magnolia» شناخته می‌شود. کاربرد ویژهٔ دارویی/صنعتی بسیار مشهور و اختصاصی برای این گونه گزارش نشده و بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی کشت می‌شود.

دانستنیهای علمی


Nargil_Magnolia Wieseneri
نام علمي
Magnolia Wieseneri
نام لاتين
Watson's magnolia
خانواده (تيره)


رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی

Magnolia wieseneri (ماگنولیا ویسنری) از خانوادهٔ Magnoliaceae (ماگنولیاسانان) و جنس Magnolia است؛ گروهی که از کهن‌ترین دودمان‌های گیاهان گلدار به‌شمار می‌آیند. در این جنس، ساختارهای تولیدمثلی با پرچم‌ها و برچه‌های متعدد و آرایش مارپیچی روی نهنج کشیده شناخته می‌شود که ویژگی‌های مهم در مطالعات فرگشتی نهاندانگان هستند.


پراکنش بومی و زیستگاه طبیعی

این گونه بومی ژاپن است و به‌طور طبیعی در جنگل‌های مرطوب و معتدل رشد می‌کند. زیستگاه‌های آن معمولاً در نواحی با بارندگی مناسب، رطوبت نسبی بالا و خاک‌های جنگلی غنی از مواد آلی قرار دارند. حضور آن در حاشیه‌ها یا شکاف‌های جنگلی می‌تواند به بهره‌گیری بهتر از نور فیلترشدهٔ سایه‌سار کمک کند.


ویژگی‌های زیست‌شناسی تولیدمثلی

همانند بسیاری از ماگنولیاها، گرده‌افشانی در این گروه غالباً با حشرات (به‌ویژه سوسک‌ها در برخی ماگنولیاها) سازگاری دارد؛ هرچند الگوهای دقیق گرده‌افشانی می‌تواند بسته به جمعیت‌های محلی و شرایط اقلیمی متفاوت باشد. میوه‌ها معمولاً از مجموعه‌ای از برچه‌ها تشکیل می‌شوند و دانه‌ها در ساختاری که به پراکنش جانوری کمک می‌کند، قرار می‌گیرند.


تاریخچهٔ معرفی و اهمیت علمی

نام گونه، «wieseneri»، یادآور یکی از چهره‌های مرتبط با مطالعات یا گردآوری گیاهان در تاریخچهٔ شناسایی آن است. ماگنولیاها به‌طور کلی به دلیل ارزش فرگشتی و دیرینه‌زیستی تبار و نیز کاربرد در باغبانی، در تحقیقات آرایه‌شناسی، فیلوژنتیک و زیست‌جغرافیا اهمیت دارند.



ماگنولیا ویسنری

خصوصیات - معرفی



گیاه "ماگنولیا ویسنری" گیاهی زینتی از خانواده ی ماگنولیاسه می باشد. این گیاه یک هیبرید بین گونه های Magnolia sieboldii و Magnolia obovata می باشد. این هیبرید به صورت درختی کوچک یا درختچه ای بزرگ با گل های معطر سفید رنگ مشاهده می شود.
این درخت یا درختچه به صورت چند ساقه ای با ارتفاع حدود 6 متر می تواند رشد کند. برگ ها چرمی، واژتخم مرغی، سبز رنگ، به طول 20 سانتیمتر و پهنای 10.5 سانتیمتر مشاهده می شوند. مشخصه ی جالب توجه و برجسته ی این گیاه، وجود گل های بسیار معطر به رنگ عاج فیلی است که عطری مشابه آناناس دارند. و به نظر می رسد تولید این عطر به دلیل وجود ترکیبات اترل، معطر و تند است. گل ها در ابتدا به صورت فنجانی شکل به قطر حدود 10 تا 12.5 سانتیمتر هستند که به مرور و کمتر از یک روز به صورت پهن در آمده و به قطر حدود 15 تا 20 سانتیمتر دیده می شوند. این گل ها دارای مرکزی به رنگ قرمز می باشند. گل ها معمولاً از اواخر بهار تا اوایل یا اواسط تابستان شکوفا می شوند.



Watson's magnolia

شرایط نگهداری ماگنولیا ویسنری



نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه ماگنولیا ویسنری
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  ماگنولیا ویسنری
مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  ماگنولیا ویسنری
نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  ماگنولیا ویسنری
خاک های لومی، به خوبی آبیاری شده، اسیدی با مواد آلی کافی


این گیاهان به خاک های لومی، به خوبی آبیاری شده، اسیدی و مرطوب به همراه مواد آلی مناسب در طول سال نیاز دارند. می توانند خشکی را تا حدی تحمل کنند اما بهترین تولید گل را در آبیاری های منظم به وجود می آورند.
اگر مواد غذایی و آلی خاک مناسب نباشد، ریشه ها به صورت سطحی رشد خواهند کرد.



معمولاً می توانند دمای تا -27 درجه سانتیگراد (در برخی موارد تا -29 درجه سانتیگراد) را تحمل کنند. اگرچه گیاه مقاومی نسبت به سرما است اما در سرمای شدید و طولانی و نواحی بادخیز، برگ ها و گل ها تخریب شده و از بین می روند.
از نظر نیاز نوری نیز به آفتاب کامل به همراه سایه ی پراکنده نیاز دارند. 
باید دقت شود که فاصله ی کشت گیاهان کم نباشد زیرا در صورت کشت متراکم، تولید شاخ و برگ افزایش یافته ولی گلدهی به خوبی صورت نمی گیرد و تعداد کمی گل تولید خواهد شد.
ماگنولیاها معمولاً نیازی به هرس ندارند بجز در مواردی که درختچه ها مسن و یا بیمار باشند.
ماگنولیاها معمولاً در آب و هوای گرمسیری و نیمه گرمسیری می رویند.



Magnolia Wieseneri

مقابله به آفات ماگنولیا ویسنری


آفات رایج ماگنولیا ویسنری

شته‌ها، سپردارها و تریپس‌ها مهم‌ترین آفات ماگنولیا ویسنری هستند. شته‌ها باعث پیچیدگی برگ و ترشح عسلک می‌شوند که رشد قارچ دوده‌ای را تسهیل می‌کند. سپردارها با مکیدن شیره، لکه‌های زرد و ضعف کلی ایجاد می‌کنند. تریپس‌ها با مکیدن محتویات سلولی، موجب نقره‌ای شدن سطح برگ و کاهش فتوسنتز می‌شوند.

بیماری‌های قارچی و فیزیولوژیک

پژمردگی قارچی ریشه، لکه‌برگی و پوسیدگی طوقه در نتیجه رطوبت بالا و زهکش نامناسب رخ می‌دهند. این بیماری‌ها با زردی تدریجی برگ، ریزش زودرس و سیاه‌شدن ریشه‌ها همراه‌اند. همچنین سوختگی حاشیه برگ در اثر کمبود رطوبت یا شوری خاک دیده می‌شود.

روش‌های پیشگیری و مبارزه

مهم‌ترین راهکار، مدیریت صحیح شرایط کاشت است. استفاده از خاک با زهکشی خوب، آبیاری منظم بدون غرقاب، حذف برگ‌ها و شاخه‌های آلوده و ضدعفونی ابزار هرس توصیه می‌شود. برای آفات، ابتدا شست‌وشوی برگ با آب و صابون حشره‌کش ملایم و روغن ولک انجام شود؛ در صورت طغیان، مصرف حشره‌کش‌های سیستمیک با نظر کارشناس گیاه‌پزشکی صورت گیرد. برای بیماری‌های قارچی، استفاده دوره‌ای از قارچ‌کش‌های مسی یا تریازول‌ها مفید است.



ماگنولیا ویسنری

نحوه تکثیر ماگنولیا ویسنری



کشت بذر این گیاه یکی از روش های تکثیر آن است. بهتر است بذرها به صورت تازه و بلافاصله پس از برداشت کشت شوند. قبل از کشت باید پوشش روی بذرها را حذف نمود تا جوانه زنی بهتر صورت گیرد. برای این کار معمولاً بذور را به مدت 24 ساعت در آب می خیسانند. در صورت انبار کردن بذرها باید مانع خشک شدن آنها شد. برای جلوگیری از خشک شدن بذرها در انبار، آنها را با شن یا ورمی کولیت مخلوط کرده و در کیسه ای پلاستیکی در یخچال یا دمای حدود 4 درجه سانتیگراد به مدت 2 تا 4 ماه قبل از کاشت می توان نگهداری نمود. گیاهان جوان حاصل از نگهداری بذر را به مدت دو تا سه سال در گلدان نگهداری کرده و سپس در مکان اصلی کشت می کنند.
قلمه های این گیاه ممکن است به سختی ریشه دار شوند. استفاده از قلمه های نیمه خشبی در اواخر تابستان و پاییز می تواند به ریشه دار شدن قلمه ها کمک کند.
علاوه بر کشت بذر و ریشه دار کردن قلمه ها، یکی دیگر از روش های تکثیر این گیاه خوابانیدن هوایی و یا خوابانیدن ساده می باشد.



Watson's magnolia



ساير تصاوير :
 


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس مگنولیا و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره ماگنولیا و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.67 از ۵، بر اساس 6 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید