نام علمي
Saxifraga stolonifera
نام لاتين
strawberry begonia
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه تبارشناختی
Saxifraga stolonifera از تیرهٔ Saxifragaceae (ساکسیفراگاها) و جنس Saxifraga است؛ جنسی با تنوع بالا که بسیاری از گونههای آن با زیست در شکاف سنگها و بسترهای مرطوب شناخته میشوند. این گونه بهطور کلاسیک بهعنوان یک گیاه علفی چندساله با سازگاریهای مناسب برای محیطهای سایهدار و نمناک توصیف میشود.
منطقهٔ بومی و زیستگاه طبیعی
خاستگاه طبیعی این گیاه در شرق آسیا گزارش میشود و پراکنش بومی آن بهویژه با چین و ژاپن گره خورده است. زیستگاههای معمول شامل حاشیهٔ جنگلهای مرطوب، درههای سایهدار، کنارهٔ جویبارها و صخرههای خزهپوش است؛ جایی که رطوبت پایدار، زهکشی مناسب و نور فیلترشده فراهم باشد.
تاریخچهٔ شناسایی و معرفی علمی
این گونه در ادبیات گیاهشناسیِ سدهٔ نوزدهم میلادی تثبیت شد و نامگذاری آن با کارهای گیاهشناسان اروپاییِ فعال در فلور شرق آسیا پیوند دارد. صفت گونهای “stolonifera” به ویژگی زیستی برجستهٔ آن اشاره میکند: تولید استولون (ساقههای رونده) که به گسترش رویشی و کلونال در بسترهای مرطوب کمک میکند.
نامهای رایج محلی و جهانی
در منابع انگلیسیزبان معمولاً با نامهای Strawberry begonia و Strawberry saxifrage شناخته میشود؛ نامهایی که به شباهت ظاهری رویش رونده به توتفرنگی اشاره دارند، هرچند از نظر تبارشناسی بگونیا نیست. در ژاپن نام رایج ユキノシタ (Yukinoshita) برای آن بهکار میرود. در فارسی نیز عموماً همان نام علمیِ فارسینویسیشده، یعنی ساکسیفراگا استولونیفرا استفاده میشود.
خصوصیات - معرفی
"ساکسیفراگا استولونیفرا" گیاهی زینتی از خانواده ی ساکسیفراگاسه و بومی آسیا (چین، ژاپن و کره جنوبی) است. اما به عنوان گیاهی زینتی در اکثر نقاط جهان کشت می شود.
این گیاه همیشه سبز، استولون دار و چندساله است.
برگ ها گرد، پهن، به صورت رزت یا بی ساگ، به رنگ سبز تیره با رگه های نقره ای ظاهر می شوند.
گل ها به رنگ سفید، دارای ساقه ای بلند تر از برگ ها و نامتقارن هستند. هر گل دارای دو گلبرگ بزرگ در بخش پایینی و حدود 3 تا 4 گلبرگ کوچکتر در بخش بالایی می باشد. این گل ها از اواخر بهار تا اوایل تابستان ظاهر می شوند.
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
نواحی معتدل
خاک مورد نیاز
خاک های سبک و دارای مواد غذایی کافی
مکان های نیم سایه تا سایه ی کامل برای رفع نیاز های نوری این گیاه کافی است. در صورت کشت در مکان های آفتاب کامل، برگ ها به رنگ قرمز دیده می شوند و رنگ قرمز برگ ها توسعه می یابد. که برای اهداف زینتی نیز کاربرد خواهد داشت.
حداقل درجه حرارت در زمستان حدود 8 درجه سانتیگراد و حداکثر دما در تابستان حدود 15 درجه سانیتگراد برای این گیاه مناسب است.
خاک هایی با بافت متوسط و دارای مواد غذایی کافی و کمپوست برای رشد بهینه ی این گیاه مناسب است.
بهتر است در خاک های به خوبی آبیاری شده و مرطوب، با بافتی سبک و دارای مواد غذایی ارگانیک کشت شود.
این گونه ها برای کشت در باغ های صخره ای نیز بسیار مناسب هستند.
مقابله به آفات ساکسیفراگا استولونیفرا
آفات رایج ساکسیفراگا استولونیفرا
شتهها و کنههای تارعنکبوتی از مهمترین آفات ساکسیفراگا استولونیفرا هستند. شتهها روی برگهای جوان تجمع کرده و موجب پیچیدگی و زردی میشوند. کنهها با ایجاد لکههای نقرهای و تارهای ظریف در زیر برگها، رشد گیاه را کند میکنند. گاهی شپشکهای آردآلود نیز با ترشح عسلک، سطح برگ را چسبناک کرده و زمینه رشد کپک دودهای را فراهم میکنند.
مدیریت و کنترل آفات
اولین قدم، پیشگیری از طریق تهویه مناسب و اجتناب از ازدحام گیاهان است. شستوشوی منظم برگها با آب ولرم، جمعیت شته و کنه را کاهش میدهد. در آلودگیهای خفیف میتوان از محلول صابون حشرهکش یا روغن ولک استفاده کرد. در صورت تداوم آلودگی، بهکارگیری حشرهکشهای سیستمیک یا تماسی کمخطر، طبق دستورالعمل و با رعایت ایمنی، توصیه میشود.
بیماریهای قارچی و فیزیولوژیک
رطوبت بالای مداوم و زهکشی ضعیف، باعث پوسیدگی ریشه و طوقه و ظهور لکههای قهوهای روی برگها میشود. آبیاری بیش از حد و ماندگاری آب روی برگها از عوامل اصلی بیماریهای قارچی در این گیاه است. کاهش دفعات آبیاری، استفاده از بستر سبک و ضدعفونیشده و حذف برگهای آلوده، اصول اصلی مدیریت هستند.
کنترل بیماریها
در صورت بروز پوسیدگی، قطع آبیاری سنگین، تعویض گلدان و هرس بخشهای آسیبدیده ضروری است. برای لکهبرگی قارچی میتوان از قارچکشهای مسدار یا سیستمیک کمخطر، با رعایت دز توصیهشده، بهره برد. حفظ تعادل رطوبت، نور ملایم و گردش هوا، بهترین راه کاهش آفات و امراض ساکسیفراگا استولونیفرا است.
نحوه تکثیر ساکسیفراگا استولونیفرا
خوابانیدن شاخه ها در خاک، استفاده از قلمه های ساقه در تابستان و نیز تقسیم بوته در بهار یا پاییز، روش های ازدیاد این گونه ی گیاهی است.