ساکسی فراگا کوچلئاریس

دانستنیهای علمی

این گیاه از جنس Saxifraga در خانواده Saxifragaceae بومی ایتالیا و اطراف آلپ بوته ای و متراکم ، همیشه سبز است که برگ های آن قاشقی شکل هستند.

رده‌بندی علمی

گیاه Saxifraga cochlearis از تیرهٔ Saxifragaceae (ساکسیفراگاسه) و از جنس Saxifraga است؛ جنسی که به سازگاری با زیستگاه‌های سنگی و شکاف‌های صخره‌ای شهرت دارد. نام جنس از ریشه‌های لاتین saxum (سنگ) و frangere (شکستن) آمده و به توانایی بسیاری از گونه‌های این جنس در استقرار روی سنگ‌های کم‌خاک اشاره می‌کند.

منطقه بومی و پراکنش

Saxifraga cochlearis بومی جنوب اروپا است و بیشترین گزارش‌های بوم‌شناختی آن به نواحی کوهستانی و صخره‌ای پیرامون مدیترانه نسبت داده می‌شود. حضور آن معمولاً با شرایطی همراه است که خاک کم‌عمق، زهکشی بالا و دسترسی محدود به مواد غذایی دارد؛ ویژگی‌هایی که انتخاب طبیعی در این گروه را به سمت سازوکارهای تحمل تنش هدایت کرده است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

زیستگاه شاخص این گونه، شکاف صخره‌ها، دیواره‌های سنگی، دامنه‌های سنگلاخی و برون‌زدهای آهکی است؛ جایی که رطوبت می‌تواند به‌صورت موضعی در حفره‌ها و شکاف‌ها نگه داشته شود اما آب ایستاده به‌ندرت رخ می‌دهد. در چنین محیط‌هایی، گیاه اغلب به‌صورت توده‌های فشرده استقرار می‌یابد که به کاهش تبخیر و حفاظت از بافت‌های رویشی در برابر باد و نوسانات دما کمک می‌کند.

تاریخچه و اهمیت علمی

این گونه در ادبیات گیاه‌شناسی اروپا به‌عنوان یکی از اعضای «فلور صخره‌ای» مطرح بوده و در مطالعات تکاملی جنس Saxifraga به‌سبب تنوع بالای گونه‌ها و سازگاری‌های همگرا با محیط‌های سنگی مورد توجه قرار گرفته است. بررسی پراکنش و زیستگاه آن، داده‌های ارزشمندی برای فهم فرایندهای سازگاری گیاهان به تنش‌های کم‌آبی و کم‌خاک فراهم می‌کند.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز کم آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 12 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز لومی و شنی با زهکشی بالا

وسط برگ ها سبز رنگ است و حاشیه ی آن ها خاکستری رنگ است. گل ها به صورت خوشه ای بر روی خوشه های کرک دار ایجاد می شوند. گل ها سفیدرنگ هستند و گاهی لکه های قرمز رنگ بر روی آن ها ایجاد می گردد.

اندازه ی آن در حد 20 سانتی متر ارتفاع و 20 سانتی متر گسترش است.

گل های این گیاه سفید و گاهی دارای خال های قرمز رنگ بر روی خود است. گیاه چند ساله است و برگ های بیضوی کوچکی دارد.

گل دهی در اواخر بهار و اویل تابستان صورت می گیرد. برگ ها همیشه سبز هستند و در مرکز سبز تیره و در حاشیه های خاکستری رنگ است.

شرایط محیط رشد

این گیاه به طور کلی بیماری خاصی ندارد. برای رشد بهتر بایستی شاخه های گل دار را از آن جدا نمود. ریشه باید مرطوب باشد. در معرض آفتاب تند قرار گرفتن موجب ایجاد تاول هایی بر روی برگ ها می شود.

در سال می توان دوبار به این گیاه کود داد. آبیاری نباید زیاد باشد چون موجب پژمردگی می شود.

از کود های آهسته انتشار باید برای این گیاه استفاده شود. به آبیاری متوسط نیاز دارد به طور مثال دو لیوان در طول یک ماه. برای آبیاری همیشه در نظر داشته باشید که خاک سطح گلدان کاملا خشک شده باشد و سپس به آن آب دهید.

مقابله به آفات ساکسی فراگا کوچلئاریس

این گیاه می تواند مبتلا به کنه های عنکبوتی، راب و حلزون ها و نرم تنان شود.

اگر قسمتی از گیاه مورد تهاجم پاتوژن ها قرار گرفت باید به سیع ترین شکل ممکن آن بخش را حذف نمایید.

نحوه تکثیر ساکسی فراگا کوچلئاریس

برای تکثیر گیاه می توان از تقسیم ریشه استفاده نمود و با اینکه بذرها را جدا کرده و آن ها را در پاییز کشت داد.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس سنگ‌شکن و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره ساکسیفراگاسه و جنس های آن