نام علمي
Nidularium Innocentii
نام لاتين
Black Amazonian Birdnest
دانستنیهای علمی
Nidularium innocentii یک گونه از جنس Nidularium و تیره بروملياسه (آناناس) است. این گونه بومی برزیل میباشد و برای اولین بار در 1985/12/31 شناسایی شده و به ثبت رسید.
این جنس دارای 22 گونه است که همگی بومی برزیل هستند ومعمولاً خودشان در طبیعت بصورت اپی فیت زندگی می کنند
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک برگ و تورب
|
تمامی این گیاهان رزتی شکل و قسمت میانی آنها کاسه مانند است که در خود آب ذخیره میکنند. براکته ها هنگام پیدایش گل معمولاً برنگ صورتی یا قرمز ،ارغوانی در می آیند . گلها لوله ای برنگ سفید ،آبی بنفش یا بندرت زرد رنگ می باشد
گونه Nidularium Innocentii می تواند تا ارتفاع 45 سانتیمتر (و بعضاً بیشتر) بلند شده و رشد کنند
لبه برگ های این گیاه معمولاً دندانه دار و به رنگ سبز است که در سطوح فوقانی ارغوانی - قهوه ای و در قسمت زیزین شرابی میباشد
شرایط محیط رشد
مخلوطی از تورب، خاک باغچه و خاک برگ نیمه پوسیده، خاک مناسب گیاه میباشد.
این گیاه به مکان روشن با نور غیر مستقیم نیاز دارد
نيدولاريوم اینوسنتی نیازمند درجه حرارت 22 تا 27 درجه سانتیگراد (گرمای متوسط) خصوصا بعد از گل دادن است و از هوای سرد و یا خشک به شدت بیزار است. نگه داشتن رطوبت بالا در فصل گلدهی ضروری است
مقابله به آفات نيدولاريوم اینوسنتی
آفات شایع نیدولاریوم اینوسنتی
شپشکهای آردآلود و سپردار مهمترین آفات نیدولاریوم اینوسنتی در کاشت گلدانی هستند. این آفات با مکیدن شیره سلولی، رشد برگها را کند و موجب زردی و چسبندگی سطح آنها میشوند. برای کنترل، ابتدا با پنبه آغشته به الکل بخشهای آلوده را پاک کرده و سپس هر ۷–۱۰ روز یکبار از محلول رقیقشده صابون حشرهکش یا روغن ولک استفاده کنید. تجمع مورچهها اغلب نشانه وجود شته یا شپشک است؛ حذف مورچهها به قطع چرخه انتشار آفت کمک میکند.
بیماریهای قارچی و پوسیدگی ریشه
رطوبت بالا و زهکش ضعیف بستر، نیدولاریوم را مستعد پوسیدگی ریشه و طوقه میکند. علائم شامل قهوهای شدن قاعده برگها، بوی نامطبوع خاک و شل شدن گیاه در گلدان است. برای پیشگیری، فقط زمانی آبیاری کنید که سطح بستر کمی خشک شده باشد، از گلدان دارای سوراخ زهکش استفاده کرده و هرگز آب را برای مدت طولانی در زیرگلدانی نگه ندارید. در صورت بروز پوسیدگی، ریشههای نرم و تیره را حذف، گیاه را در بستر تازه و سبک (حاوی پرلیت) بکارید و در صورت لزوم از قارچکش سیستمیک با دوز کم بهره ببرید.
پیشگیری عمومی و تقویت مقاومت گیاه
حفظ تهویه مناسب، نور فیلترشده و پرهیز از افراط در کوددهی، بهترین راه کاهش آفات و امراض است. هر ماه برگها را با آب ولرم دوش سبک داده تا گردوغبار و تخم آفات شسته شود. گلدانهای جدید را حداقل دو هفته قرنطینه کرده و ابزار باغبانی را قبل از استفاده ضدعفونی کنید تا از انتقال عوامل بیماریزا جلوگیری شود.
نحوه تکثیر نيدولاريوم اینوسنتی
تکثیر این گیاه به صورت تقسیم پاجوش بوده و در تابستان میبایست انجام شود
مروری بر راهبرد تکثیر در نیدولاریوم اینوسنتی
Nidularium innocentii از بروملیادهای زینتی و مناسب نگهداری در خانه است و در تکثیر خانگی، رایجترین و موفقترین روش، جدا کردن پاجوشها (Offsets/Pups) پس از گلدهی است. این گیاه معمولاً پس از گلدهیِ رزت اصلی بهتدریج رو به پیری میرود و همزمان چند پاجوش در قاعده تولید میکند.
تکثیر با پاجوش (روش اصلی خانگی)
زمان مناسب جداسازی وقتی است که پاجوش به حدود یکسوم تا نصف اندازه بوته مادر برسد و چند برگ پایدار داشته باشد. با تیغ یا چاقوی ضدعفونیشده، پاجوش را همراه با بخشی از بافت پایه و ریشههای احتمالی جدا کنید.
محل برش را کمی خشک کنید (چند ساعت تا یک روز) و سپس در بستر سبک و هواگیر مانند ترکیب پوست درخت/کوکوپیت بههمراه پرلیت بکارید. رطوبت بالا، نور زیادِ غیرمستقیم و دمای ملایم، ریشهزایی را تسریع میکند. آبیاری باید بهصورت مرطوب نگهداشتن بستر باشد، نه غرقاب.
تکثیر از بذر (کمکاربرد ولی ممکن)
تکثیر بذر در محیط خانگی کمتر رایج است، چون دستیابی به بذر و زمان رسیدن به گیاه بالغ طولانیتر است. بذرها روی بستر استریل و سبک پاشیده میشوند و برای جوانهزنی به رطوبت یکنواخت، تهویه و نور فیلترشده نیاز دارند. در مراحل اولیه، جلوگیری از قارچزدگی حیاتی است.
نکات کلیدی برای افزایش موفقیت
استفاده از ابزار ضدعفونیشده، بستر بسیار سبک، و اجتناب از آبماندگی مهمترین عوامل جلوگیری از پوسیدگی پاجوشها هستند. تا استقرار کامل، از آفتاب مستقیم و کوددهی سنگین پرهیز کنید.
عوارض جانبی - هشدار
هشدارهای ایمنی و تماس پوستی
نیدولاریوم اینوسنتی (Nidularium innocentii) یک بروملیاد زینتی است و معمولاً خطر مسمومیت شدیدِ شناختهشدهای مانند برخی گیاهان آپارتمانی ندارد؛ با این حال شیره و بافت برگها در بعضی افراد میتواند تحریک پوستی یا خارش خفیف ایجاد کند. هنگام هرس یا جابهجایی، اگر پوست حساسی دارید از دستکش استفاده کنید و از تماس دست با چشمها پس از کار با گیاه بپرهیزید.
خطر برای حیوانات خانگی و کودکان
این گیاه معمولاً بهعنوان گیاه بسیار سمی گزارش نمیشود، اما جویدن برگها توسط گربه، سگ یا کودکان ممکن است باعث ناراحتی گوارشی خفیف (تهوع/استفراغ) شود. گیاه را دور از دسترس قرار دهید و در صورت بروز علائم، با دامپزشک/پزشک تماس بگیرید.
آبِ مانده در رزت و آفات
برگها بهصورت قیفی (رزت) آب را نگه میدارند. ماندن آب کثیف یا راکد میتواند منبع رشد قارچ، بوی نامطبوع و تجمع پشهریزها شود. آب رزت را با آب تمیز جایگزین کنید و از غرقابیکردن خاک بپرهیزید تا ریسک پوسیدگی طوقه و ریشه کاهش یابد.
حساسیت به مواد شیمیایی
اسپریهای براقکننده برگ و کوددهی غلیظ میتواند باعث لکهسوزی و سوختگی نوک برگها شود. هرگونه محلولپاشی را با رقیقسازی مناسب و تهویه کافی انجام دهید.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره آناناس و جنس های آن