دانستنیهای علمی
گیاه "پاکای" یا باقلا بستنی" یکی از درختانی است که میوه آن به صورت غلاف دار می باشد. این میوه ها دارای پالپ سفیدی است که بذرها را احاطه کرده است و خوراکی می باشد.
پاکای بومی آمریکای جنوبی و مرکزی است.
همه ی نیام داران، دارای غلافی که بذرها را احاطه می کند، می باشند. برخی از آنها به عنوان سبزی یا برخی به عنوان تاره خوری یا پخته شده در غذاها مورد استفاده قرار می گیرند. تعداد کمی از آنها نیز مانند خرنوب و تمبر هندی، پالپ های گوشتی، شیرین و خوراکی تولید می کنند.
درختان جنس Inga مانند پاکای نیز غلاف های شیرین و خوراکی تولید می کنند که بسیار مورد علاقه مردم آمریکای جنوبی و مرکزی است.
![پاکای]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
انواع مختلفی از خاک ها
|
پاکای یکی از درختان خانواده نیام داران یا باقلا است که ارتباط خویشاوندی نزدیکی با لوبیا سبک، نخود فرنگی، یونجه، عدس و غیره دارد. ولی برخلاف بسیاری از غلافداران، این درختان میوه هایی تولید می کنند که غلاف های شیرین و پالپی کتان مانند تولید می کنند که ارزش خوراکی دارند.
غلاف ها معمولاً باریک، صاف و گاهی به اندازه ی طول بازوی انسان بلندی و ارتفاع دارند. این غلاف ها به راحتی شکافته شده تا پالپ غنی از قند آن خارج و مصرف گردد. بذرها نیز توسط همین پالپ ها احاطه شده اند. در انگلستان، به دلیل پالپ شیرین و بافت کتانی آن، به این گیاه باقلا بستنی نیز می گویند.
به طور طبیعی روی ریشه های این گیاه گرهک های فراوانی جهت تثبیت ازت تشکیل می شود. این گرهک ها، نیتروژن خاک را افزایش داده و همچنین سبب بهبود خصوصیات فیزیکی خاک نیز می گردند.
این درختان تا حدود 60 فوت ارتفاع نیز می توانند رشد کنند.
گل های این گیاه به رنگ سفید یا مایل به سفید می باشند.
![pacay]()
شرایط محیط رشد
درختان پاکای دمای بالا را تا حدود 30 درجه سانتیگراد می توانند تحمل کنند. ولی در دماهای پایین، اغلب درختان آسیب دیده و از بین می روند.
این درختان معمولاً اطراف رودخانه ها که آبیاری به طور منظم و در تمام سال موجود باشد، می رویند.
در زمین های بایر نیز رشد کرده و محصول تولید می کنند.
سریع الرشد بوده و در انواع مختلفی از خاک ها رشد می کنند.
نسبت به بیماری ها و آتش نیز تا حدودی مقاوم هستند.
![Inga feuillei]()
مقابله به آفات پاکای
آفات رایج پاکای (Inga feuillei)
مهمترین آفات شامل شتهها، شپشکهای آردآلود و سپردار، تریپس و کنههای گیاهی هستند که با مکیدن شیره، باعث پیچیدگی برگ، کاهش رشد و ایجاد دوده (کپک دودهای) روی عسلک میشوند. پایش منظم پشت برگها و سرشاخهها برای تشخیص زودهنگام، کلید کنترل موفق است.
برای مدیریت، از هرس شاخههای آلوده، شستوشوی شاخوبرگ با آب، نصب تلههای چسبنده برای تریپس و تقویت دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها استفاده کنید. در صورت طغیان، محلولپاشی صابونهای حشرهکش یا روغنهای باغبانی با پوشش کامل، مؤثر است؛ سموم انتخابی را فقط با رعایت دوره کارنس و بر اساس توصیه کارشناس بهکار ببرید.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
لکهبرگی و سوختگی برگ (اغلب قارچی)، پوسیدگی ریشه و طوقه در خاکهای سنگین و آبیاری زیاد، و گاهی شانکرهای ساقه از مشکلات رایجاند. رطوبت ماندگار و تهویه ضعیف، خطر بیماریهای برگی و پوسیدگی را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
پیشگیری با زهکشی مناسب، آبیاری در پای گیاه (نه روی برگ)، فاصله کشت کافی و جمعآوری برگهای بیمار انجام میشود. برای لکهبرگیها میتوان از قارچکشهای مسی یا محافظتی طبق برچسب استفاده کرد. در پوسیدگی ریشه، کاهش آبیاری، بهبود زهکشی و حذف گیاهان شدیداً آلوده ضروری است.
![پاکای]()
نحوه تکثیر پاکای
تکثیر پاکای از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد. قبل از کشت بذرها نباید اجازه داد که این بذور خشک شوند. بذرها معمولاً در حالیکه هنوز داخل پوشش میوه هستند نیز جوانه می زنند.
در آمریکای مرکزی، بذرهای این گیاه به صورت پخته شده یا به صورت سبزی مورد استفاده قرار می گیرند.
در مکزیک، بذرها پس از بو دادن و برشته شدن به عنوان تنقلات در تماشاخانه های خارج شهر به فروش می رسند.
پاکای و سایر درختان جنس Inga درختانی با ارزش هستند. این درختان چندمنظوره بوده و پتانسیل بالایی برای کشت در باغ ها، مزارع و زمین های بایر و نواحی گرم جهان دارند. همچنین در فضاهای شهری نواحی گرمسیری نیز کشت می شوند. و میوه های آنها به عنوان یک منبع غذایی خوب به شمار می آیند.