نام لاتين
Fuchsia hybirds
دانستنیهای علمی
نخستین بار این گیاه در جزیره Caribben , Haita در سال 1703 کشف شد و به نام یک گیاه شناس آلمانی نامیده شده.ولی معمولا این گونه بومی جنوب آمریکا می باشد.110 گونه از این گیاه تا امروزه شناخته شده است .
این گیاه معمولا به صورت بوته می باشد با بلندی 4-0.2 متر و با قد متوسط
1.5 متر ولی یک گونه خاص نیوزلندی با نام Fuchsia excorticata به صورت درخت
می باشدکه بین 15-12متر رشد می کند.این گیاه اکثرا در مناطق استوایی و
نیمه استوایی یافت می شود.این گیاه می تواند همیشه سبز باشد و یا بسته به
نوعش گل خود را در زمستان از دست بدهد .فصل گلدهی این گیاه پاییز و زمستان
است ودر مناطق گرمسیری در تمام سال گل دارد .گل این گیاه به صورت زنگ های
سرازیر و شبیه گل انار است رنگ این گلها می تواند سفید ، قرمز، بنفش، آبی،
نارنجی باشد .
این گیاه دارای میوه میباشد میوهایی در ابعاد 25-5 میلی متر و به رنگ قرمز
تیره بصورت میوه توتی و دارای تعداد زیادی دانه کوچک میباشد.
این گیاه به نور فیلتر شده فراوان نیاز دارد. یعنی اگر گیاه یکباره از خانه به باغچه منتقل شود نمیتواند شدت نور را تحمل کند ولی اگر زیر سایه درختان باشد عالی میشود.
همچنین در خانه پشت پنجرههای شرقی و شمالی نگهداری میکنند.
در گلخانههای شیشهای بهتر است توری سایهانداز (شید) داشته باشد
این گیاه به خاک غنی و نگهدارنده رطوبت نیاز دارد .گیاه به آب متوسط نیاز دارد.
جنس fuchsia متعلق به خانواده onagraceae است و در طول نیم قرن fuchsias در امتداد سواحل اقیانوس ارام و امریکای مرکزی و جنوبی و همچنین نیوزلند و تاهیتی کشف شده است.
![گوشواره]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
28 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
غنی-نگهدارنده رطوبت
|
عادت رشد و ساقه
فوشیاهای هیبریدی (گوشواره) معمولاً بهصورت درختچهای یا نیمهآویز رشد میکنند و بسته به رقم، فرم بوته میتواند قائم، گسترده یا کاملاً آبشاری باشد. ساقهها اغلب نازک تا نیمهچوبی و شکنندهاند و با افزایش سن بخشهای پایینی چوبیتر میشوند. رنگ ساقه میتواند سبز تا متمایل به قرمز یا ارغوانی باشد، بهویژه در نور مناسب.
برگ
برگها غالباً ساده، بیضی تا نیزهای و نوکتیز هستند و بهصورت روبهرو (متقابل) یا گاهی چرخهای روی ساقه قرار میگیرند. حاشیه برگها معمولاً دندانهدار ظریف است. سطح برگ میتواند سبز روشن تا سبز تیره و در برخی ارقام دارای تهرنگ برنزی یا لکههای ابلق باشد. رگبرگ میانی برجسته و دمبرگها نسبتاً باریکاند و بافت برگ از نازک تا نسبتاً چرمی متغیر است.
گل
گلها شاخصترین اندام این گیاهاند و معمولاً آویخته و «گوشوارهای» دیده میشوند. ساختار گل شامل کاسبرگهای کشیده و برگشته و جام گل لولهای تا زنگولهای است. رنگها بسیار متنوعاند: سفید، صورتی، قرمز، ارغوانی و بنفش، اغلب بهصورت دو رنگ یا چندرنگ. پرچمها و مادگی معمولاً از گل بیرونزده و جلوه آویز را تشدید میکنند. در ارقام پرپر، تعداد گلبرگها افزایش یافته و گل پُرتر دیده میشود.
میوه و بذر
پس از گردهافشانی، میوهای شبیه توت کوچک تشکیل میشود که بسته به رقم میتواند سبز تا ارغوانی تیره باشد. در بسیاری از هیبریدهای زینتی، تشکیل میوه کم یا نامنظم است و ارزش اصلی گیاه همچنان به گلهای آویز و رنگین آن مربوط میشود.
![Fuchsia hybirds]()
شرایط محیط رشد
دما و جریان هوا
فوشیاهای هیبرید (گوشواره) در دمای معتدل بهترین رشد را دارند؛ بازه مناسب معمولاً ۱۰ تا ۲۴ درجه سانتیگراد است. گرمای بالای ۲۸ درجه میتواند باعث ریزش غنچه و ضعف گلدهی شود، بنابراین در تابستان سایه-روشن و تهویه ملایم اهمیت دارد. از بادهای خشک و جریان هوای بسیار سرد (بهویژه یخبندان) باید جلوگیری شود.
نور
این گیاه نور زیاد اما غیرمستقیم را میپسندد. در فضای باز، آفتاب ملایم صبحگاهی و سایه بعدازظهر ایدهآل است. نور مستقیم و شدید ظهر برگسوزی و پژمردگی ایجاد میکند، درحالیکه کمنوری باعث درازشدن ساقهها و کاهش گلها میشود.
رطوبت و آبیاری
رطوبت نسبی متوسط تا بالا (حدود ۵۰–۷۰٪) مناسب است. بهتر است رطوبت با زیرگلدانی سنگریزهای یا مهپاشی بسیار سبک (بدون خیسماندن مداوم گلها) تأمین شود. خاک باید همواره کمی مرطوب بماند اما غرقاب نشود؛ خشکی کوتاهمدت میتواند به سرعت به ریزش برگ و گل منجر شود. زهکشی عالی برای پیشگیری از پوسیدگی ریشه ضروری است.
خاک، بافت و اسیدیته
بستر سبک و غنی از مواد آلی، مانند ترکیب پیت/کوکوپیت با پرلیت و کمی کمپوست، رشد ریشه را بهبود میدهد. بافت باید هوادار و دارای زهکش بالا باشد. اسیدیته مطلوب معمولاً کمی اسیدی تا خنثی (حدود pH ۵.۵ تا ۶.۸) است. خاکهای سنگین رسی یا قلیاییِ بالا، جذب ریزمغذیها را کاهش داده و گیاه را مستعد زردی میکند.
![Fuchsia Hybirds]()
مقابله به آفات گوشواره
آفات رایج فوشیا (Fuchsia Hybrids)
شتهها با مکیدن شیره گیاه باعث پیچیدگی برگ و ترشح عسلک میشوند؛ شستوشو با آب پرفشار، نصب کارت زرد، و در صورت شدت آلودگی صابون حشرهکش یا روغن ولک مؤثر است. سفیدبالک و تریپس نیز موجب زردی، لکههای نقرهای و ضعف عمومی میشوند؛ تهویه بهتر، حذف برگهای آلوده و تکرار محلولپاشی صابون/روغن هر ۵–۷ روز کمک میکند. کنه تارتن در هوای گرم و خشک با تار و ریزلکههای زرد دیده میشود؛ افزایش رطوبت، دوش آب روی زیر برگها و استفاده از کنهکشهای اختصاصی در صورت نیاز توصیه میشود. آفت مهم دیگر لاروهای فوشیا (Fuchsia gall mite) است که باعث بدشکلی و فشردگی رشد میشود؛ قرنطینه، حذف و معدومسازی سرشاخههای بدشکل و استفاده از گوگرد/کنهکش با تکرار طبق برچسب راهکار اصلی است.
امراض و مشکلات قارچی/باکتریایی
بوتریتیس (کپک خاکستری) در رطوبت بالا گل و برگ را میپوساند؛ کاهش خیسماندن شاخوبرگ، فاصلهدهی، حذف بقایا و در صورت لزوم قارچکشهای مناسب مفید است. سفیدک پودری به صورت پوشش سفید روی برگها ظاهر میشود؛ نور و گردش هوا، آبیاری از پای گیاه و استفاده از گوگرد یا قارچکشها توصیه میشود. پوسیدگی ریشه (پیتیوم/فیتوفترا) با زردی و پژمردگی همراه است؛ زهکشی عالی، آبیاری کنترلشده و تعویض بستر آلوده کلیدی است.
![گوشواره]()
نحوه تکثیر گوشواره
روش تکثیر این گیاه به صورت قلمه و بذر می باشد.
بهترین روش برای تکثیر قلمه گیری از نوک ساقه است قلمه ها به آسانی در گلدان متوسط ریشه می زنند یا حتی در یک لیوان آب . باید در یک محیط روشن و خنک و دور از نور مستقیم خورشید قرار گیرد. همچنین با روش خوابانیدن نیز می توان آن را گسترش داد فقط باید در قسمت هایی بین ساقه و زمین اتصال بوجود آید و با خاک پوشیده شود. بسیاری از این گیاهان در محیط ها ی با هوای مرطوب ریشه هوایی ایجاد می کنند.
![Fuchsia hybirds]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
گل گوشواره یک نمونه بسیار عالی به عنوان گیاه زینتی و کاشت در باغ ها است. برای ایجاد یک پرچین رنگارنگ می توان از واریته های مختلف fuchsias استفاده کرد. برای پوشش ایوان یا داربست نیز استفاده می شود.
![معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی - گوشواره]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس فوشیا و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره وناگراسه - گل مغربی و جنس های آن