خودکشی

نام علمي

Dendrocnide moroides

نام لاتين

gympie-gympie

خانواده (تيره)

Urticaceae

دانستنیهای علمی

شاید اسم گیاه گیمپای کمی خنده دار به نظر برسد، اما بهتر است با شنیدن اسم آن بترسید. سطح برگ های این گیاه از کرک های بسیار ریز و سمی پوشیده شده است که در اولین تماس وارد بدن وفرد خواهند شد. اگر این کرک ها در بدن شما گیر کنند دردهای شدیدی را حتی برای ماه ها در بدن شما ایجاد خواهند کرد. درمان این حالت نیز به اندازه علائم مسموم شدن با آن دردناک است. به گفته یک گیاه شناس برای خلاص شدن از درد این گیاه باید محل را با هیدروکلریک اسید یا همان جوهر نمک شسته سپس از چسب های نواری برای بیرون کشیدن کرک های سمی استفاده نمایید. 

خصوصیات - معرفی

این گیاه را در جنگل های بارانی شمال کشور می توان یافت. این گیاه دارای کرک های بسیار زیادی است که کل گیاه را می پوشاند و زمانی که دست انسان آن را لمس می کند توسط غده های کوچک نوک کرک ها، نوروتوکسین ترشح می شود و به پوست انسان تزریق می کند. این ماده بسیار سمی است. اگر این کرک ها روی سطح وجود نداشت، این گیاه برای انسان خوراکی محسوب می شد. معمولا به عنوان تک گیاه رشد کرده از 1 تا 3 متر ارتفاع دارد. برگ های بزرگ قلبی شکل دارد حدود 12 تا 22 سانتی متر طول و 11 تا 18 سانتی متر عرض دارد با حاشیه های ریز دندانه دار.

شرایط محیط رشد

دمای مورد نیاز

15-18 درجه سانتیگراد

آبیاری و رطوبت

کمی مرطوب

نور مورد نیاز

متوسط

خاک مورد نیاز

کوهپایه ها

دما و دامنه تحمل

گیاه Dendrocnide moroides (معروف به «درخت خودکشی») بومی جنگل‌های بارانی گرمسیری است و در شرایط گرم و یکنواخت بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب برای رشد فعال معمولاً حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد است. این گیاه به سرما حساس است؛ افت طولانی‌مدت دما به زیر ۱۰–۱۲ درجه می‌تواند باعث کاهش رشد، ریزش برگ و آسیب بافتی شود.

رطوبت و جریان هوا

این گونه به رطوبت نسبی بالا (حدود ۶۰ تا ۹۰٪) نیاز دارد و در هوای خشک دچار تنش و سوختگی حاشیه برگ می‌شود. در عین رطوبت بالا، جریان هوای ملایم برای پیشگیری از بیماری‌های قارچی اهمیت دارد؛ محیط‌های بسیار بسته و مرطوب خطر لکه‌برگی و کپک را افزایش می‌دهند.

نور و سایه

Dendrocnide moroides به‌طور طبیعی در زیرآشکوب و حاشیه‌های روشن جنگل رشد می‌کند. نور زیادِ فیلترشده یا نیم‌سایه روشن مناسب‌ترین وضعیت است. آفتاب مستقیمِ شدید به‌ویژه در اقلیم‌های گرم می‌تواند باعث تنش نوری و آسیب برگ شود، در حالی‌که سایه عمیق رشد را کند و فاصله میان‌گره‌ها را زیاد می‌کند.

خاک، بافت، زهکشی و اسیدیته

خاک ایده‌آل، غنی از مواد آلی با بافت لومی تا لومی-شنی و زهکشی بالا است؛ ایستایی آب به پوسیدگی ریشه می‌انجامد. دامنه pH مناسب معمولاً اسیدی تا کمی اسیدی (حدود ۵٫۵ تا ۶٫۵) است. حفظ رطوبت یکنواخت خاک (مرطوب اما نه غرقابی) برای رشد پایدار ضروری است.

گياهان ديگر از همين خانواده :

گوش موش افشان

اشک کودک

گزنه

گیاه دوستی