نام علمي
Deeringia spicata
دانستنیهای علمی
گیاه "کلوسیا" گیاهی زینتی و یکساله از خانواده تاج خروس (Amaranthaceae) می باشد. گونه های مختلف جنس Celosia در نواحی شرق آفریقا به خوبی شناخته شده است.
خصوصیات - معرفی
کلوسیا گیاهی یکساله است که حدود 45 تا 90 سانتیمتر ارتفاع می تواند رشد داشته باشد. این گیاه دارای ساقه ای برافراشته و برگ هایی سبز رنگ است. این گیاه معمولاً شاخه های فراوانی از بخش پایینی تولید می کند که انتهای هر شاخه ممکن است گل تشکیل گردد.
گل ها به رنگ صورتی کمرنگ و به صورت مدور و در گروه های نزدیک به هم قرار دارند. زمان گلدهی آن در اواسط تابستان تا اوایل یا اواسط پاییز می باشد. هر چقدر طول دوره رشد گیاه طولانی تر شود، اندازه ی گل ها نیز بزرگ و بزرگتر خواهد شد.
گونه های مختلف این جنس تعداد زیادی بذر حدود 200 تا 700 کیلوگرم در هکتار تولید می کند. وزن هزاردانه ی بذرهای آن حدود 1 تا 1.2 گرم می باشد.
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
نواحی نیمه گرمسیری
خاک مورد نیاز
خاک های مرطوب
کلوسیا به شرایط نور کامل نیاز دارد و بهتر است در محلی کشت شود که حداقل پنج ساعت در روز، نور کامل آفتاب را دریافت کند.
این گیاه خاک های به خوبی آبیاری شده را می پسندد و به نظر می رسد که در اغلب خاک ها از نظر بافت می تواند رشد کند. ولی برای رشد بهینه به آبیاری مناسب نیاز دارد.
کلوسیا نسبت به گرما متحمل می باشد.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
از کلوسیا علاوه بر استفاده های زینتی، به عنوان گیاه دارویی نیز در درمان بیماری های روده ای، برای کاهش فشار خون، بیماری های دهان و مشکلات چشمی نیز استفاده می شود.
از بذرهای این گیاه برای درمان بیماری های قفسه سینه و از گل های آن برای درمان اسهال استفاده می شود.
برگ های این گیاه نیز همانند سبزی ها به صورت پخته مصرف می گردد و کمی نیز خواص ادرارآوری دارند.
مقابله به آفات کلوسیا
از جمله آفات و بیماری های این گیاه می توان به عنکبوت ها، شته ها، پروانه های سفید، بوتریتیس، پیتیوم و ریزوکتونیا اشاره کرد.
تکثیر این گیاه از طریق کشت بذر می باشد. بذرها را می توان به صورت مستقیم در پاییز و یا پس از رفع خطر سرما در زمین اصلی کشت کرد.
Deeringia spicata (کلوسیا) از تیرهٔ تاجخروسیان (Amaranthaceae) است و در زیستگاههای گرمسیری بیشتر بهصورت خودرو دیده میشود. تکثیر رایج خانگی/زینتی آن مانند برخی گیاهان آپارتمانی بهطور گسترده گزارش نشده؛ بنابراین در عمل، شناخت تولیدمثل طبیعی (و در صورت نیاز، تکثیر بذر) اهمیت بیشتری دارد.
این گیاه با تولید گلآذینهای سنبلهای (spicate) گلهای کوچک ایجاد میکند. گردهافشانی معمولاً بهکمک حشرات ریز و در برخی شرایط با نقش باد انجام میشود. کامیابی تولیدمثل به همزمانی گلدهی، حضور گردهافشانها و وضعیت رطوبت/دما وابسته است.
پس از گردهافشانی، میوهها تشکیل شده و بذرها میرسند. پراکنش بذر میتواند با ریزش در اطراف پایهٔ مادری و همچنین انتقال توسط پرندگان یا جانوران (در صورت جذب به میوه) و یا آب سطحی در زیستگاههای مرطوب رخ دهد. پراکنش مؤثر بذر عامل اصلی گسترش طبیعی جمعیتهای خودرو است.
اگر هدف، تکثیر کنترلشده باشد، جمعآوری بذر رسیده و کشت آن در بستر سبک و زهکشدار (مانند مخلوط کوکوپیت/پرلیت) گزینهٔ اصلی است. بذرها معمولاً در دمای گرم و رطوبت یکنواخت بهتر جوانه میزنند. آبیاری بیش از حد میتواند باعث پوسیدگی بذر یا مرگ گیاهچه شود.
دربارهٔ قلمهگیری برای این گونه منابع عمومی کمی وجود دارد؛ با این حال در بسیاری از Amaranthaceae، قلمهٔ ساقه در شرایط گرم، با رطوبت بالا و هورمون ریشهزا ممکن است، ولی موفقیت آن نیازمند آزمون عملی و کنترل دقیق قارچزدگی است.
Deeringia spicata گیاهی از تیره تاجخروسیان (Amaranthaceae) است که در برخی مناطق بهصورت خودرو رشد میکند. درباره سمیت این گیاه برای انسان و حیوانات خانگی، گزارشهای قطعی و یکدست در منابع عمومی محدود است؛ بنابراین برخورد محتاطانه توصیه میشود.
این گیاه میتواند در شرایط مناسب رشد سریعی داشته باشد و بهعنوان علف هرز مزاحم مطرح شود. پیش از کاشت در فضای باز، خطر گسترش ناخواسته و رقابت با گیاهان بومی را بررسی کنید. برای کنترل، اجازه بذردهی گسترده ندهید و بقایای گیاهی را در طبیعت رها نکنید.