والرین گل‌دراز - معرفی گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1398/10/23
والرین گل‌دراز - معرفی گیاهان بومی ایران
Centranthus longiflorus (والرین گل‌دراز) با نام‌های رایج محلی «سنبل‌الطیب وحشی» و «والرین کوهی» و در جهان «Long-flowered valerians» شناخته می‌شود. این گونه علفی و پایا از تیره Caprifoliaceae دارای ساقه‌های راست و نسبتاً بلند، برگ‌های ساده و مقابل (اغلب نیزه‌ای تا بیضوی) و گل‌آذین‌های انتهایی متراکم است؛ گل‌ها لوله‌ای و کشیده با لوب‌های انتهایی کوچک بوده و معمولاً به رنگ صورتی تا ارغوانی دیده می‌شوند. این گیاه در اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌خشک، در خاک‌های سبک با زهکشی خوب و در نور کامل تا نیم‌سایه رشد مطلوبی دارد و به تنش خشکی نسبی تا حدی مقاوم است. C. longiflorus بومی بخش‌هایی از جنوب‌غرب آسیا و ناحیه مدیترانه شرقی بوده و عمدتاً در دامنه‌های سنگلاخی، حاشیه صخره‌ها و زیستگاه‌های کوهستانی یا تپه‌ماهوری مشاهده می‌شود.

Nargil_Centranthus longiflorus
نام علمي
Centranthus longiflorus
نام لاتين
Long-flowered Spur-valerian
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی

Centranthus longiflorus با نام رایج «والرین قرمز»، از تیرهٔ پیچ‌امینیان (Caprifoliaceae) و در زیرخانوادهٔ Valerianoideae جای می‌گیرد؛ گروهی که در گذشته اغلب به‌صورت تیرهٔ مستقل Valerianaceae شناخته می‌شد. این گونه در جنس Centranthus قرار دارد که با گل‌آذین‌های خوشه‌ای و حضور اسپور (لولهٔ شهد) در گل‌ها شناخته می‌شود و از نظر ریخت‌شناسی با «Valeriana» نزدیکی دارد.


خاستگاه جغرافیایی و پراکنش

خاستگاه طبیعی C. longiflorus عمدتاً در حوزهٔ مدیترانهٔ شرقی و بخش‌هایی از غرب آسیا گزارش می‌شود. پراکنش آن با کمربندهای اقلیمی نیمه‌خشک تا مدیترانه‌ای هم‌پوشانی دارد و در نواحی دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل تا سرد دیده می‌شود.


زیستگاه و سازگاری‌های اکولوژیک

این گیاه بیشتر در شیب‌های سنگلاخی، پرتگاه‌ها، دیواره‌های آهکی و خاک‌های کم‌عمق با زهکش بالا رشد می‌کند. سازگاری با کم‌آبی و مواد غذایی محدود، از طریق چرخهٔ رشد متناسب با فصل‌های مرطوب‌تر و توان استقرار در شکاف سنگ‌ها تقویت می‌شود. گل‌های لوله‌ای و شهددار آن با گرده‌افشان‌هایی مانند پروانه‌ها و زنبورها سازگار است.


تاریخچهٔ نام‌گذاری و اشاره‌های علمی

نام «Centranthus» از ریشه‌های یونانی kentron (خار/تیغ) و anthos (گل) گرفته شده و به ساختار اسپور یا زائدهٔ گل اشاره دارد. صفت گونه‌ای longiflorus به «گل‌های نسبتاً بلند» دلالت می‌کند و در توصیف‌های کلاسیک گیاه‌شناسی برای تمایز از خویشاوندان نزدیک به‌کار رفته است.

والرین قرمز

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه والرین گل‌دراز
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  والرین گل‌دراز
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  والرین گل‌دراز
15-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  والرین گل‌دراز
خاک با زهکشی مناسب

ارتفاع گیاه در این نواحی به 1.5 متر میرسد و لوله گرده در گل آذین به 18 میلی متر می رسد. زیرگونه های والرین قرمز عمدتا در برگ های cauline فوقانی از همدیگر قابل تشخیص هستند. 

red valerian

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

والرین قرمز جز گیاهان دارویی به شمار می رود. حاوی رزین، کومارین ها، مواد فنولیکی و اسانس ها می باشند که همه خواص آنتی اکسیدانی و ضد میکروبی دارند، بنابراین این گیاه خواص ضد سرطانی رو دارد.


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس سنترانتوس و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره کاپریفولیاسه - پیچ امین الدوله و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 3.75 از ۵، بر اساس 4 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید