۱۳۹۳ بیست و پنجم دی

والرین قرمز

Centranthus Ruberred valerian که به فارسی والرین قرمز نامیده میشود، گیاهی از خانواده کاپریفولیاسه بومی نواحی مدیترانه ای می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: آب و هوای مدیترانه ای خاک: خاک های به خوبی آبیاری شده با مواد غذایی اندک

دانستنیهای علمی

نام علمي

Centranthus Ruber

نام لاتين

red valerian

خانواده (تيره)

Caprifoliaceae

"والرین قرمز" یکی از گیاهان زینتی و محبوب برای باغچه ها به حساب می آید. که بومی نواحی مدیترانه ای است و در برخی نواحی مانند استرالیا، بریتانیای کبیر، ایرلند، آمریکا، آریزونا، کالیفرنیا و هاوایی نیز کشت می شود.

خصوصیات - معرفی

گیاهی چندساله، علفی یا درختچه ای (با توجه به شرایط رشد) است.

برگ ها معمولاً حدود 5 تا 8 سانتیمتر طول دارند. این برگ ها از قسمت انتهایی تا نوک گیاه متغیر می باشند. به این صورت که برگ های پایینی دمبرگ دار بوده در حالی که برگ ها بالایی بی دمبرگ هستند. آرایش برگ ها به صورت متقابل است و تخم مرغی شکل یا نیزه ای شکل هستند.

گل ها کوچک (کمتر از دو سانتیمتر) و انبوه در گل آذین های بزرگ مشاهده می شوند. هر گل دارای پنج گلبرگ پیوسته و یک مهمیز است. این گل ها به رنگ قرمز مایل به ارغوانی یا گاهی سفید و یا بنفش رنگ می باشند. گل ها جاذب حشرات بوده و گرده افشانی گیاه از طریق زنبور عسل و پروانه ها صورت می گیرد.

شرایط نگهداری والرین قرمز

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

آب و هوای مدیترانه ای

خاک مورد نياز

خاک های به خوبی آبیاری شده با مواد غذایی اندک

این گیاه مناسب برای انواع مختلفی از خاک ها با بافت های سبک، متوسط و سنگین می باشد. ولی خاک ها به خوبی آبیاری شده که از نظر مواد غذایی نیز زیاد غنی نباشند را ترجیح می دهد. pH مناسب برای آن اسیدی، خنثی و کمی قلیایی است اما در خاک های بسیار قلیایی نیز می تواند رشد کند.

این گیاه از نظر نیاز نوری به آفتاب کامل نیاز دارد و نمی تواند در سایه رشد کند.

از نظر نیاز آبی، بهترین رشد را در خاک های مرطوب دارد ولی می تواند خشکی خاک را نیز تحمل کند.

این گونه ها دمای تا -15 درجه سانتیگراد را نیز می توانند تحمل کنند.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

برگ ها و ریشه های این گیاه به مصرف خوراکی می رسند. برگ ها به صورت تازه یا دم کرده یا در سالاد کاربرد دارند و ریشه ها نیز به صورت دم کرده یا در سوپ ها مصرف می شوند.

اگرچه در برخی موارد خواص دارویی از این گیاه گزارش شده ولی نباید با والرین اصلی (سنبل الطیب) با نام علمی Valeriana officinalis اشتباه گرفته شود. اگرچه گزارش هایی از خواص آرام بخشی این گیاه وجود دارد ولی گیاه سنبل الطیب اصلی دارای خواص بسیار قویتری روی سیستم عصبی و آرامبخشی است.

به طور کلی از این گیاه به عنوان گیاهی زینتی در باغچه ها، حاشیه باغ ها و پارکها و یا نواحی صخره ای استفاده می شود.

معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - والرین قرمز

مقابله به آفات والرین قرمز

آفات رایج والرین قرمز (Centranthus ruber)

شته‌ها از مهم‌ترین آفات والرین قرمز هستند که با مکیدن شیره گیاهی سبب ضعف، پیچیدگی برگ‌ها و ترشح عسلک چسبنده می‌شوند. کنه‌های تارعنکبوتی در هوای گرم و خشک لکه‌های زرد ریز و تار نازک روی پشت برگ ایجاد می‌کنند. حلزون‌ها و راب‌ها نیز با تغذیه از برگ‌های جوان، حفره‌های نامنظم بر جای می‌گذارند.

بیماری‌های قارچی و مشکلات فیزیولوژیک

آبیاری بیش از حد زمینه‌ساز پوسیدگی ریشه و ساقه می‌شود که با زردی عمومی، پژمردگی و قهوه‌ای شدن بافت‌های زیرسطحی همراه است. لکه‌برگی‌های قارچی روی برگ‌ها به صورت لکه‌های قهوه‌ای یا تیره با هاله زرد ظاهر می‌شوند. تهویه نامناسب و تراکم زیاد بوته‌ها این مشکلات را تشدید می‌کند.

روش‌های پیشگیری و مقابله

برای کنترل شته و کنه، شست‌وشوی منظم برگ‌ها با آب و صابون حشره‌کش ملایم یا روغن ولک توصیه می‌شود. حفظ زهکشی مناسب خاک و پرهیز از آبیاری غرقابی بهترین راه پیشگیری از پوسیدگی است. جمع‌آوری حلزون‌ها به صورت دستی، استفاده از تله و حذف علف‌های هرز پیرامون بوته‌ها به کاهش آفات کمک می‌کند. در بیماری‌های قارچی شدید می‌توان از قارچ‌کش‌های مس‌دار با رعایت دوز مصرف بهره گرفت.