۱۳۹۳ دوازدهم اسفند

سارتِر گوآوا

Calyptropsidium sartorianumSARTRE GUAVA که به فارسی سارتِر گوآوا نامیده میشود، گیاهی از خانواده مورد بومی آمریکای مرکزی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری خاک: نیاز غذایی خاصی ندارد

دانستنیهای علمی

نام علمي

Calyptropsidium sartorianum

نام لاتين

SARTRE GUAVA

خانواده (تيره)

Myrtaceae

گیاه "سارتِر گوآوا" گیاهی از خانواده مورد و بومی آمریکای مرکزی است. این گیاه همچنین در برزیل، اکوادور، کلمبیا، شمال آمریکای مرکزی تا مکزیک و کوبا نیز رشد می کند. برخی عقیده دارند که این گیاه بومی جنوب مکزیک یا آمریکای مرکزی است.

این گیاه اغلب در باغ های خانگی در مکزیک و پرتوریکو و برخی از جزایر کاریب کشت می شود. به هر حال گونه های خودرو و جنگلی این گیاه میوه های بیشتری تولید می کنند.

خصوصیات - معرفی

سارتِر گوآوا درختی همیشه سبز با شاخه ها و تاج متراکم است. این درخت تا حدود 12 تا 16 متر ارتفاع نیز رشد می کند.

میوه ها به رنگ زرد کمرنگ، گرد و کروی و دارای 8 تا 10 میلیمتر قطر هستند. میوه های رسیده به رنگ زرد مایل به نارنجی و میوه های نارس به رنگ سبز دیده می شوند. این میوه ها مزه ای اسیدی و ترش دارند اما طعم آنها مطلوب است.

برگ ها تخم مرغی تا بیضوی شکل بوده و سطح رویی برگ ها به رنگ سبز و سطح زیرین به رنگ سبز مایل به خاکستری دیده می شود.

گل ها به رنگ سفید، کوچک، دارای تعداد زیادی پرچم و چهار گلبرگ است.

شرایط نگهداری سارتِر گوآوا

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرمسیری

خاک مورد نياز

نیاز غذایی خاصی ندارد

سارتِر گوآوا گیاهی مخصوص نواحی گرم و آب و هوای گرمسیری است. در این نواحی محدوده ی پراکنش آن از سطح دریا تا ارتفاعات 1500 متری بالاتر از سطح دریا است.

این درخت توانایی تحمل و زنده ماندن در سرما را دارد.

از نظر نیاز نوری، این درخت میوه به نور کامل آفتاب و کمی سایه نیاز دارد.

تحقیقات نشان داده که این درخت می تواند خشکی را تا حد مشخصی تحمل نماید.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

میوه های این گیاه خوراکی بوده و به صورت خام یا پخته مصرف می شوند.

میوه های رسیده دارای طعمی تقریباً ترش و نیمه اسیدی و معطر هستند.

این میوه ها همچنین برای تهیه ی ژله ها و نوشیدنی های تازه مورد استفاده قرار می گیرند.

همچنین می توان میوه ها را خشک کرده و برای مصارف در آینده از آنها استفاده کرد.

در برخی منابع ذکر شده که برگ های این گیاه خواص دارویی دارند.

پوست این درخت سرشار از تانن می باشد.

چوب آن نیز برای تهیه ی زغال چوب به مصارف سوختنی می رسد.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - سارتِر گوآوا

مقابله به آفات سارتِر گوآوا

آفات مهم سارتِر گوآوا (Calyptropsidium sartorianum)

مهم‌ترین آفات این گیاه شامل شته‌ها، سپرداران (شپشک‌ها)، مگس میوه و لارو برگ‌خوار هستند. شته‌ها با مکیدن شیره، برگ‌ها را بدشکل و چسبناک می‌کنند. سپرداران روی ساقه و برگ‌های چوبی لکه‌های برجسته و قهوه‌ای ایجاد می‌کنند و باعث ضعف عمومی گیاه می‌شوند. مگس میوه در میوه‌های رسیده تخم‌گذاری کرده و گوشت میوه را پوسیده و لاروبردار می‌کند. لاروهای برگ‌خوار با تغذیه از پارانشیم برگ، سطح فتوسنتز را کاهش می‌دهند.

کنترل آفات باید ترکیبی و مرحله‌به‌مرحله باشد. شست‌وشوی دوره‌ای شاخساره با آب و صابون ملایم، هجوم شته و شپشک را کاهش می‌دهد. استفاده از روغن ولک یا روغن‌امولسیون‌شونده در زمان استراحت گیاه، سپرداران را مهار می‌کند. تله‌های زرد چسبنده و جمع‌آوری و دفن میوه‌های آلوده، جمعیت مگس میوه را پایین می‌آورد. در موارد شدید، می‌توان از حشره‌کش‌های انتخابی مانند صابون حشره‌کش یا عصاره نیم (Azadirachtin) طبق دستور مصرف استفاده کرد.

بیماری‌ها و روش‌های مقابله

رطوبت بالای محیط، مهم‌ترین عامل بروز بیماری‌های قارچی در سارتِر گوآوا است. لکه‌برگی قارچی با ایجاد لکه‌های قهوه‌ای همراه با هاله زرد روی برگ‌ها و لکه‌آنتراکنوز روی میوه و شاخه‌های جوان دیده می‌شود. پوسیدگی ریشه ناشی از قارچ‌های خاکزاد در خاک‌های غرقاب شده رخ داده و با زردی برگ، پژمردگی و قهوه‌ای شدن ریشه همراه است.

پیشگیری، مؤثرترین راه مدیریت بیماری‌ها است. بهبود زهکشی، آبیاری منظم ولی غیرغرقابی، هرس شاخه‌های متراکم و حذف بقایای آلوده، رطوبت و منبع آلودگی را کاهش می‌دهد. ضدعفونی ابزار هرس با الکل از گسترش عوامل بیماری‌زا جلوگیری می‌کند. در بروز شدید لکه‌برگی یا آنتراکنوز، استفاده محدود و هدفمند از قارچ‌کش‌های مس‌دار یا استروبیلورین‌ها، طبق توصیه کارشناسی، می‌تواند مؤثر باشد.