۱۳۹۳ نوزدهم بهمن

بوته ترقه

Bouvardia Ternifoliafirecracker bush که به فارسی بوته ترقه نامیده میشود، گیاهی از خانواده روناس بومی تکزاس می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: شرایط گرمسیری و نیمه گرمسیری خاک: متوسط و زهکش دار

دانستنیهای علمی

نام علمي

Bouvardia Ternifolia

نام لاتين

firecracker bush

خانواده (تيره)

Rubiaceae

دانستنیهای علمی :

بوته ترقه ای در مکزیکو و هندوراس وآریزونا و تکزاس یافت می گردد.

این گیاه بومی مکان های صخره ای تکزاس غربی و آریزونا می باشد. از خانواده روناسیان (Rubiaceae ) بوده و به گیاهان گلدهنده تعلق دارد.

خصوصیات - معرفی

خصوصیات ظاهری :

بوته ای است که ارتفاع آن تا 120 سانتی متر می رسد. رنگ آن سبز تیره بوده و شکل برگ ها تخم مرغی می باشد.

گل ها کشیده و لوله مانند می باشند. قرمز روشن بوده و تا 10 سانتی متر طول دارند.

گل ها در خوشه ها در انتهای شاخه گلدهنده ظاهر می گردند. این گیاه چندساله و بوته ای است.

شکوفه های آن ماه مِی تا اکتبر ظاهر می شود. میوه های آن کپسول گرد کوچک هستند.

در فصل خزان برگ هایش را از دست داده و به اصطلاح برگریز است. همیشه سبز است.

شرایط نگهداری بوته ترقه

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

شرایط گرمسیری و نیمه گرمسیری

خاک مورد نياز

متوسط و زهکش دار

شرایط محیط رشد:

بوته ترقه شرایط آفتاب کامل تا نیم سایه را می پسندد. به خشکی مقاومت خوبی دارد

. pH 6.1 تا 7.5 می تواند برای آن مناسب باشد.

به گرما نیز مفاومت بسیار خوبی دارد و می توان آن را در مکانهای با گرمای زیاد کشت کرد.

نباید به آن سرمای زیادی وارد شود، در این شرایط آسیب می بیند.

نیاز آبی این گیاه کم است و خاک آن تقریباً خشک است.

از لحاظ بافت خاکی می تواند در اکثر خاک ها رشد داشته باشد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

خواص درمانی و کاربردها:

این گونه گیاهی غالباً بعنوان گل زینتی کشت می گردد چراکه گل های جذاب و نمایانی دارد.

بوته ترقه جاذب حشرات و پرندگان می باشد. کاشت آن در حاشیه ها و باغ های چندساله دلپذیر می باشد.

از گل های آن نوشیدنی نیز تهیه می گردد.

عصاره های تهیه شده از اندام هوایی تهیه شده از آن بعنوان ضد سرفه استفاده پزشکی دارد.

معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - بوته ترقه

مقابله به آفات بوته ترقه

آفات رایج

در بوواردیا ترنیفولیا (بوته ترقه) شته‌ها، سفیدبالک و کنه تارتن از مهم‌ترین آفات هستند. شته و سفیدبالک با مکیدن شیره گیاه باعث زردی، پیچیدگی برگ و ترشح عسلک می‌شوند و می‌توانند قارچ دوده‌ای را تشدید کنند. کنه تارتن معمولاً در هوای گرم و خشک فعال شده و با ایجاد لکه‌های روشن و تار نازک، رشد گیاه را کند می‌کند. بازرسی هفتگی پشت برگ‌ها و سرشاخه‌ها کلید تشخیص زودهنگام است. برای کنترل، ابتدا شست‌وشوی برگ‌ها با آب و هرس شاخه‌های شدیداً آلوده انجام شود؛ سپس از صابون حشره‌کش یا روغن ولک/نیم طبق برچسب استفاده کنید و در صورت تداوم، تناوب با سموم اختصاصی (مانند کنه‌کش‌ها) را با رعایت دوره کارنس انجام دهید.

بیماری‌های مهم

پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) از شایع‌ترین مشکلات است و با پژمردگی ناگهانی و سیاه‌شدن طوقه همراه می‌شود. لکه‌برگی‌های قارچی نیز در رطوبت بالا گسترش یافته و لکه‌های قهوه‌ای/سیاه ایجاد می‌کنند. مدیریت آب و گردش هوا مؤثرترین راه پیشگیری از بیماری‌هاست. برای مقابله، خاک سبک با زهکشی مناسب، آبیاری پس از خشک‌شدن سطح خاک، حذف برگ‌های بیمار و ضدعفونی ابزار توصیه می‌شود؛ در موارد شدید، استفاده هدفمند از قارچ‌کش‌های مناسب لکه‌برگی یا پوسیدگی ریشه طبق برچسب و تکرار در فواصل توصیه‌شده انجام گیرد.