معرفی و راهنمای پرورش سبزی جات غیر برگی - چایوت

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1393/05/26
معرفی و راهنمای پرورش سبزی جات غیر برگی - چایوت
چایوت (*Sechium edule*) که در برخی منابع فارسی با نام‌های «چایوت» و گاه «کدو گلابی» نیز شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های رایج *Chayote* و *Vegetable pear* کشت می‌گردد. این گیاه رونده از تیرهٔ کدوییان است و ساقه‌های بلند با پیچک، برگ‌های پهن قلبی‌شکل و گل‌های کوچک زرد-سبز دارد. میوه معمولاً گلابی‌شکل، سبز روشن تا سبز تیره و گاه کمی خاردار است و یک بذر درشت دارد. برای رشد به نور کامل تا نیم‌سایه، رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک سبکِ با زهکشی خوب نیاز دارد؛ دمای مطلوب حدود 18 تا 28 درجهٔ سانتی‌گراد است و به سرما و یخبندان حساس است. به‌صورت خوراکی (میوه، جوانه‌ها و حتی ریشهٔ غده‌ای در برخی مناطق) مصرف می‌شود و در طب سنتی برخی کشورها به‌عنوان مدر و کمک‌کننده به مدیریت فشارخون و قندخون مطرح است، هرچند شواهد بالینی قطعی محدود است.

Nargil_Sechium edule
نام علمي
Sechium edule
نام لاتين
chayote
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

گیاه Sechium edule (چایوت ) ، گیاهی است علفی از خانواده کدوییان  ( cucurbitaceae ) که بومی مکزیک و مناطق گرمسیری آمریکا میباشد.

امروزه این گیاه در استرالیا و آسیا پرورش داده میشود و به طور عمده از کاستاریکا به اتحادیه اروپا صادر میشود .
در آسیای جنوب شرقی به وفور از میوه ، ساقه و برگ این گیاه در تهیه غذا استفاده میشود.

کشت این گیاه با اینکه به سالهای بسیار دور باز میگردد ، در قرن 18 میلادی توسط گیاهشناسی به نام Brown کشف و توسط نیکولاس یوزف نامگذاری شده است.

این گیاه دارای 2 نام متداول  cho-cho  و chayote  میباشد.

چایوت

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه چایوت
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  چایوت
مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  چایوت
دمای بین 21 تا 34 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  چایوت
خاک شنی، ماسه ای ، لومی و خوب زهکشی شده

چایوت ،گیاهی علفی ،تک پایه ، چندساله میباشد که تاک مانند بوده و دارای ساقه هایی توخالی میباشد که تا 10 متر نیز رشد میکنند .
ساقه های این گیاه پوشیده از کرک میباشد .
گستردگی گیاه بین 45 تا 60 سانتیمتر است و دارای رشدی به نسبت سریع میباشد .
ریشه ها گوشتی، باریک و بلند است و به شدت در معرض ابتلا به پوسیدگی میباشند.
فصل گلدهی گیاه ، اواخر پاییز و اوایل زمستان است .
گل ها کوچک و کرم رنگ هستند ، گل های نر به صورت خوشه ای و گل های ماده به صورت انفرادی ظاهر میشوند.
گرده افشانی توسط زنبورها و حشرات صورت میگیرد.
میوه معمولاً بشکل گلابی و با شیار ها و برجستگی و فرورفتگی های پوست همراه است و پوست سبز است ولی انواع کمرنگ و زرد نیز وجود دارد، پوست به گوشت میوه چسبیده است. قوام میوه رسیده بین سیب زمینی و خیار است.
میوه چایوت ،گوشتی سفید رنگ دارد، طول آن بین 10 تا 20 سانتیمتر است و منبع خوبی برای اسیدهای آمینه و ویتامین c به حساب می آید.

میوه چایوت معمولا به صورت پخته شده مورد استفاده قرار میگیرد و طعمی شیرین و کمی شبیه به کدو دارد البته به صورت خام نیز به سالاد و یا ماست میتوان آن را اضافه کرد.

هر میوه چایوت فقط دارای یک دانه میباشد .

chayote

شرایط محیط رشد

شرایط محیط رشد  گیاه  Sechium edule  به شرح زیر میباشد :

خاک
: خاک شنی، ماسه ای ، مرطوب و خوب زهکشی شده .
ph  خاک بهتر است بین 6 تا 7.5 باشد.
دما: همانطور که ذکر شد این گیاه متعلق به مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری میباشد و دمای بین 21 تا 34 درجه برای رشد آن مناسب است.
چایوت نباید در معرض سرما قرار گیرد زیرا ازبین خواهد رفت.
نور: آفتابی - نیمسایه.
در معرض آفتاب کامل این گیاه رشد بهتری خواهد داشت .
آبیاری : به طور متوسط صورت گیرد.

Sechium edule

مقابله به آفات چایوت

آفات و امراض : آفت و یا بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمیکند فقط از آبیاری بیش از اندازه خودداری کنید زیرا باعث پوسیدگی ریشه خواهد شد .

چایوت

نحوه تکثیر چایوت

تکثیر :تکثیر این گیاه به روش کاشت بذر صورت میگیرد.
پس از اتمام فصل سرما ،بذرها را در محیطی بسته و گرم بکارید.
بین 2 تا 3 هفته جوانه زنی زمان میبرد .

chayote

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی میوه و بذر چایوت

میوه Sechium edule به‌صورت خام، پخته یا عصاره برای کاهش فشار خون، کمک به تنظیم قند خون و بهبود عملکرد کلیه استفاده می‌شود. دم‌کرده یا عصاره آبی آن در برخی طب‌های سنتی برای ادرارآوری ملایم، کاهش التهاب و حمایت از سلامت قلب به کار می‌رود. بذر چایوت نیز حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است و در پژوهش‌ها به‌عنوان منبع احتمالی ترکیبات محافظت‌کننده عصبی و قلبی بررسی می‌شود.

استفاده از برگ و ساقه در طب سنتی

برگ‌های چایوت به‌صورت جوشانده یا ضماد موضعی برای کاهش التهاب پوست، تسکین تحریکات خفیف و شست‌وشوی زخم‌های سطحی مطرح شده‌اند. در برخی مناطق از شیره یا جوشانده برگ و ساقه به عنوان کمک‌درمان در ناراحتی‌های ادراری و التهاب مثانه استفاده می‌شود، هرچند نیازمند تأیید بالینی گسترده‌تر است.

کاربردهای صنعتی و تغذیه‌ای

پوست و ضایعات میوه چایوت در صنعت خوراک دام به‌عنوان منبع فیبر و مواد مغذی ثانویه استفاده می‌شوند. از ترکیبات فنولی استخراج‌شده از بخش‌های مختلف گیاه، به‌عنوان آنتی‌اکسیدان طبیعی در فرآوری غذا و نگهداری روغن‌ها بهره‌گیری تحقیقاتی صورت می‌گیرد. همچنین الیاف حاصل از ساقه‌ها می‌توانند در تولید بسته‌بندی‌های زیست‌تخریب‌پذیر و بیومواد کاربرد بالقوه داشته باشند.

معرفی و راهنمای پرورش سبزی جات غیر برگی - چایوت

عوارض جانبی - هشدار

هشدار : بهتر است هنگام دست زدن به دانه گیاه ، دستکش بپوشید زیرا در مواردی حساسیت های پوستی گزارش شده است .

cho-cho,christophene ,Mirliton,chu-chu

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره کدوییان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.37 از ۵، بر اساس 27 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید