۱۳۹۴ هشتم دی

پارمنتیرا ادولیز

Parmentiera edulis guachilote که به فارسی پارمنتیرا ادولیز نامیده میشود، گیاهی از خانواده بیگنونیاسه ، بومی مکزیک و گوآتمالا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری خاک: رشد در گستره وسیعی از خاک ها

دانستنیهای علمی

نام علمي

Parmentiera edulis

نام لاتين

guachilote

خانواده (تيره)

Bignoniaceae

"پارمنتیر ادولیز" یکی از درختان میوه خوراکی و بومی مکزیک است که به دست فراموشی سپرده شده است. از این درختان برای کشت در باغ ها، حیاط خانه ها و یا به عنوان دیوار و پرچین مورد استفاده قرار می گیرد. مانند کاکائو، این میوه ها را نیز می توان به صورت خام یا پخته شده مورد استفاده قرار داد. این میوه ها غنی از آهن، پروتئین و ویتامین آ می باشند. در جهانی که بسیاری از مردم گرسنه هستند، استفاده از این گیاهان و میوه ها می تواند بسیار مفید واقع شود.

خصوصیات - معرفی

این گیاه به صورت درختانی که از 4 تا 12 متر طول دارند دیده می شوند. تنه ی این درختان دارای پوستی شکاف دار و شاخه هایی خاردار است.

برگ ها دارای آرایش مارپیچی، مرکب، دارای 6 تا 7 جفت برگچه متناوب به طول 4.5 تا 7 سانتیمتر، با پهنای 3 تا 3.5 سانتیمتر، واژتخم مرغی تا نیزه ای شکل، به رنگ سبز تیره یا سبز مایل به قرمز در سطح رویی و سبز روشن در سطح زیرین است.

گل ها از تنه یا در انتهای شاخه ها ظاهر می شوند. این گل ها دارای گلبرگ های سفید یا کرم مایل به زرد بوده و ارزش زینتی دارند. گل ها دوجنسی (هرمافرودیت) هستند. جام گل در آنها به قطر 2 میلیمتر هستند.

میوه های این گیاهان نیز طویل (بلند و باریک) می باشند. این میوه ها دارای پوستی مومی است. این میوه ها مزه ای شیرین دارند که یادآور نیشکر است. میوه ها می توانند بیش از 6 تا 9 اینچ طول و نیز 1 تا 2 اینچ پهنا داشته باشند. بذرهای این گیاهان به وسیله لایه نازکی از صمغ یا رزین پوشیده شده است.

این گیاه ارتباط خویشاوندی نزدیکی با درخت شمع دارد. ولی میوه ها از میوه های درخت شمع فربه تر می باشد.

شرایط نگهداری پارمنتیرا ادولیز

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرمسیری

خاک مورد نياز

رشد در گستره وسیعی از خاک ها

این گونه های گیاهی از آب و هوای گرمسیری لذت برده و به خوبی در شرایط نیمه استاندارد رشد می کنند. اگرچه این درختان بومی نواحی گرمسیری هستند اما به راحتی در نواحی نیمه گرمسیری نیز رشد می کنند.

این گیاهان می توانند دماهای پایین و سرمای تا حدود 32 درجه فارنهایت را برای مدت کوتاه تحمل کنند.

به آبیاری مناسب و منظم نیاز دارند.

رشد و عملکرد آنها در آفتاب کامل بیشتر خواهد بود.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی

میوه Parmentiera edulis در طب مردمی آمریکای مرکزی برای حمایت از دستگاه ادراری به‌کار رفته است؛ در برخی منابع سنتی، مصرف خوراکی یا دم‌کرده آن به‌عنوان کمک‌درمان در مشکلات کلیوی و ادم ذکر می‌شود. همچنین از بخش‌های خوراکی گیاه برای کمک به مدیریت قند خون و کنترل وزن در رژیم‌های سنتی استفاده شده است، هرچند شواهد بالینی مدرن محدود است و مصرف درمانی باید با احتیاط انجام شود.

کاربردهای تغذیه‌ای و فرآورده‌های خوراکی

میوه رسیده به‌صورت تازه، پخته یا در سوپ‌ها و خوراک‌ها مصرف می‌شود و می‌تواند به تولید محصولات فرآوری‌شده مانند پوره، ترشی و چاشنی‌ها کمک کند. این کاربردها به‌طور غیرمستقیم در صنایع غذایی و مکمل‌های مبتنی بر گیاهان جای می‌گیرند.

کاربردهای صنعتی و غیرپزشکی

چوب درخت در برخی مناطق برای کارهای سبک و سوخت به‌کار می‌رود و می‌تواند در مصارف محلی چوبی نقش داشته باشد. همچنین کشت این گونه به‌عنوان درخت میوه گرمسیری، ظرفیت استفاده در فضای سبز، باغ‌های خوراکی و کشاورزی شهری را دارد؛ گل‌های آن نیز برای گرده‌افشان‌ها ارزش اکولوژیک ایجاد می‌کنند.

مقابله به آفات پارمنتیرا ادولیز

آفات مهم Parmentiera edulis

مهم‌ترین آفات پارمنتیرا ادولیز شامل شته‌ها، مگس میوه، شپشک‌ها و تریپس‌ها هستند. شته‌ها با مکیدن شیره، سبب کاهش رشد و پیچیدگی برگ می‌شوند. مگس میوه در بافت میوه تخم‌ریزی کرده و باعث پوسیدگی داخلی و ریزش میوه می‌شود. شپشک‌ها با ترشح عسلک، رشد کپک دوده‌ای را تسهیل می‌کنند و فتوسنتز را کاهش می‌دهند. تریپس‌ها نیز لکه‌های نقره‌ای روی برگ و میوه ایجاد کرده و کیفیت میوه‌های خوراکی را پایین می‌آورند.

امراض قارچی و باکتریایی

بیماری‌های قارچی مانند لکه برگی، پوسیدگی ریشه و پوسیدگی میوه در شرایط رطوبت بالا شایع‌ترند. لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، زردی و ریزش زودرس از علائم اصلی هستند. پوسیدگی ریشه با زرد شدن برگ‌ها و پژمردگی دائمی بروز می‌کند. همچنین بیماری‌های باکتریایی می‌توانند سبب شانکر ساقه و ترشح صمغ شوند که در نهایت خشکیدگی شاخه‌ها را به‌دنبال دارد.

روش‌های پیشگیری و مبارزه

مهم‌ترین راهکار، مدیریت تلفیقی آفات (IPM) با تأکید بر پیشگیری است. حفظ تهویه مناسب با هرس سبک، پرهیز از آبیاری بیش‌ازحد و ضدعفونی ابزار هرس از بروز بیماری‌های قارچی و باکتریایی می‌کاهد. استفاده از تله‌های زرد چسبنده برای رصد شته و تریپس و تله‌های جلب‌کننده برای مگس میوه توصیه می‌شود. در آلودگی کم، شست‌وشوی برگ‌ها با آب و صابون ملایم و بهره‌گیری از روغن‌های گیاهی یا روغن ولک مؤثر است؛ در آلودگی شدید، مصرف هدفمند سموم کم‌خطر و قارچ‌کش‌های مسی با نظر کارشناس گیاه‌پزشک انجام شود.