۱۴۰۴ ششم دی

کاتالپا شمالی

این گیاه با نام علمی Catalpa speciosa و نام مرسوم (Northern Catalpa) که به فارسي کاتالپا شمالی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Bignoniaceae بومي بومی مرکز ایالات متحده آمریکا؛ به‌ویژه دره رودخانه‌های می‌سی‌سی‌پی و اوهایو، و به‌طور طبیعی در جنگل‌های باز، حاشیه رودخانه‌ها و زمین‌های مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسی با زهکشی متوسط؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب و فقیر؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7.5

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و نام‌شناسی

Catalpa speciosa که در فارسی به «کاتالپای شمالی» شناخته می‌شود، گونه‌ای از تیره Bignoniaceae است. این گونه در سرده Catalpa قرار دارد که شامل چند درخت برگریز و همیشه‌سبز زینتی است. نام گونه‌ای speciosa در لاتین به معنای «زیبا و چشمگیر» است و به گل‌آذین بزرگ و نمایان آن اشاره دارد. در منابع قدیمی‌تر، گاه با نام‌های مترادفی چون Catalpa syringifolia نیز ذکر شده است.

منطقه بومی و پراکنش طبیعی

زیستگاه بومی کاتالپای شمالی در بخش‌های مرکزی و شرقی آمریکای شمالی است. این درخت در دره رودخانه می‌سی‌سی‌پی و حاشیه رودخانه‌های بزرگ ایالات مرکزی آمریکا بومی است. به طور طبیعی در خاک‌های عمیق، نسبتاً مرطوب و رسوبی سیلاب‌دشت‌ها رشد می‌کند. مقاومت نسبتاً خوب به سرما سبب شده است که در عرض‌های جغرافیایی بالاتر از سایر گونه‌های کاتالپا نیز دیده شود.

ویژگی‌های بوم‌شناختی و زیستگاهی

کاتالپای شمالی در طبیعت اغلب در حاشیه جنگل‌های برگ‌ریز، کناره رودخانه‌ها و مناطق با سفره آب زیرزمینی بالا حضور دارد. این درخت با تولید غلاف‌های بذر فراوان، توانایی استقرار سریع در بسترهای شنی و آبرفتی را دارد. ریشه‌های آن نسبتاً سطحی اما گسترده هستند و به تثبیت خاک در زیستگاه‌های سیلابی کمک می‌کنند.

تاریخچه استفاده و معرفی به مناطق دیگر

از نیمه سده نوزدهم، کاتالپای شمالی به عنوان درخت زینتی و نیز منبع چوب سبک و نسبتاً مقاوم به پوسیدگی کاشته شد. چوب آن در گذشته برای تیرهای تلفن، الوارهای سبک و مصارف نجاری کم‌فشار به‌کار می‌رفت. با گسترش باغبانی تزئینی، این گونه به اروپا و سپس آسیا معرفی شد و امروزه در بسیاری از شهرها به عنوان درخت خیابانی و پارکی شناخته می‌شود، هرچند در برخی مناطق امکان طبیعی‌شدن (naturalization) آن گزارش شده است.

خصوصیات - معرفی

ساقه و تنه

کاتالپا شمالی درختی خزان‌کننده با تنه نسبتاً راست و پوستی خاکستری تا قهوه‌ای تیره است. پوست تنه در درختان مسن شکاف‌دار و فلس‌دار شده و بافتی زبر و ناهموار پیدا می‌کند. شاخه‌ها ضخیم، نسبتاً شکننده و اغلب به صورت افقی یا متمایل به بالا گسترش می‌یابند. چوب درون‌زاد رنگی روشن تا زرد مایل به قهوه‌ای دارد و حلقه‌های رشد سالانه در برش عرضی به‌خوبی قابل تشخیص هستند.

برگ

برگ‌ها درشت، ساده و معمولاً به‌صورت متقابل یا گروه‌های سه‌تایی روی شاخه قرار می‌گیرند. هر برگ می‌تواند حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر طول داشته باشد و شکلی قلبی (قلبی ـ تخم‌مرغی) با نوک کشیده ارائه می‌کند. پهنک نازک، با بافتی نسبتاً نرم و سطح فوقانی سبز روشن تا سبز متوسط و سطح زیرین کمی روشن‌تر و گاه کرک‌دار است. حاشیه برگ‌ها صاف (بدون دندانه) و دمبرگ‌ها بلند و نسبتاً گوشتی هستند. در صورت آسیب دیدن برگ، بوی خاص و نسبتاً نامطبوعی متصاعد می‌شود.

گل

گل‌ها به صورت خوشه‌های خوشه‌آویز (پانیکول) در انتهای شاخه‌ها ظاهر می‌شوند و نمایی بسیار جلب‌توجه‌کننده دارند. هر گل قیفی تا زنگوله‌ای‌شکل، با قطر حدود ۳ تا ۵ سانتی‌متر و دارای پنج لُب نابرابر است. رنگ زمینه گل‌ها سفید تا شیری است و درون جام گل لکه‌های زرد و بنفش یا قهوه‌ای مایل به بنفش دیده می‌شود. این لکه‌ها راهنمایی برای حشرات گرده‌افشان به شمار می‌آیند. گل‌ها معمولاً دارای عطر ملایم و دلپذیر هستند.

میوه و بذر

میوه کپسولی باریک، بلند و آویزان است که ظاهری شبیه غلاف لوبیا دارد. طول میوه‌ها می‌تواند به ۲۰ تا ۴۰ سانتی‌متر برسد و رنگ آن‌ها در نارس بودن سبز و در رسیدگی قهوه‌ای تیره است. درون کپسول، بذرهای فراوان،扁 و دارای بال‌های نازک و کرک‌دار قرار دارند که به پراکنش بادی کمک می‌کند.

شرایط نگهداری کاتالپا شمالی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی تا رسی با زهکشی متوسط؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب و فقیر؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7.5

معرفی کلی شرایط محیطی مناسب کاتالپا شمالی

کاتالپا شمالی (Catalpa speciosa) درختی خزان‌پذیر و مقاوم است که برای رشد مطلوب به محیطی نسبتاً گرم و آفتابی نیاز دارد. انتخاب محل کاشت مناسب، مهم‌ترین عامل در سلامت و رشد یکنواخت این درخت است.

دما و مقاومت به سرما

کاتالپا شمالی در نواحی معتدل با زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم بهترین عملکرد را دارد. این گونه معمولاً تا حدود منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد را تحمل می‌کند، اما سرمای دیررس بهاری می‌تواند به جوانه‌ها آسیب بزند. هوای گرم و تابستان‌های طولانی به افزایش رشد سالانه و تشکیل تاج متراکم کمک می‌کند.

نور و شدت تابش

این گیاه به نور کامل نیاز دارد و در مکان‌های آفتاب‌گیر با حداقل ۶ ساعت نور مستقیم خورشید در روز بهترین رشد را نشان می‌دهد. در سایه سنگین، طول شاخه‌ها زیاد و تاج تنک می‌شود و گل‌دهی کاهش می‌یابد. کاشت در فضای باز و دور از سایه ساختمان‌ها یا درختان بلند توصیه می‌شود.

رطوبت، آبیاری و خاک

کاتالپا خاک‌های نسبتاً مرطوب اما با زهکش خوب را می‌پسندد. در سال‌های اولیه، آبیاری منظم برای استقرار ریشه‌ها ضروری است، ولی پس از استقرار، تا حدی به خشکی مقاوم می‌شود. این درخت در انواع خاک لومی، رسی سبک و حتی خاک‌های نسبتاً فقیر رشد می‌کند، به شرط آنکه غرقابی نباشند. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) برای رشد ریشه و جذب عناصر غذایی مناسب‌تر است.

باد، آلودگی هوا و فضای کاشت

کاتالپا در برابر آلودگی هوا نسبتاً مقاوم است و برای فضاهای شهری مناسب است، اما شاخه‌ها در بادهای خیلی شدید ممکن است بشکنند. بنابراین کاشت در محل‌های نیمه محافظت‌شده در برابر بادهای غالب توصیه می‌شود. اختصاص فضای کافی برای توسعه ریشه‌ها و تاج (فاصله از دیوار و تأسیسات زیرزمینی) در طولانی‌مدت اهمیت زیادی دارد.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

جوالدوزک

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

پارمنتیرا ادولیز درخت شمع درخت سوسیس جوالدوزک

  محسن شهاب الدین