دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه گیاهشناسی
Guzmania minor (گازمانیا مینور) یک گونه از جنس Guzmania در خانواده Bromeliaceae (بروملیاسه) است؛ خانوادهای عمدتاً نئوتروپیک که به تنوع بالای اپیفیتها و سازگاریهای ویژه برای جذب آب و مواد غذایی مشهور است. این جنس به داشتن روزت برگها و تجمع آب در مخزن مرکزی (tank) شناخته میشود.
منطقه بومی و پراکنش
این گونه در قلمرو نئوتروپیک قاره آمریکا گزارش میشود و مانند بسیاری از اعضای جنس Guzmania بیشترین تنوع آن در آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی دیده میشود. پراکنش طبیعی آن با جنگلهای مرطوب گرمسیری و نیمهگرمسیری همخوانی دارد، جایی که رطوبت هوا و پوشش درختی امکان زیست اپیفیتی را فراهم میکند.
زیستگاه و بومشناسی
Guzmania minor عمدتاً بهصورت اپیفیت روی تنه و شاخه درختان در جنگلهای بارانی زندگی میکند، هرچند در برخی شرایط میتواند لیتوفیت (روی سنگ) یا زمینی نیز باشد. مخزن برگها آب باران و بقایای آلی را نگه میدارد و یک ریززیستگاه برای میکروارگانیسمها و بیمهرگان ایجاد میکند. جذب مواد غذایی در این گروه اغلب از طریق سطح برگها و بقایای تجمعیافته در مخزن انجام میشود.
تاریخچه نامگذاری و اهمیت علمی
نام جنس Guzmania به افتخار طبیعتدان و گردآورنده اسپانیایی «آناستاسیو گوسمان» انتخاب شده است. در ادبیات گیاهشناسی، گونههای این جنس بهعنوان مدلهای مهم برای مطالعه تکامل اپیفیتی، چرخه مواد غذایی در تاجپوشش جنگل و همزیستیهای ریزبومشناختی در مخازن بروملیادها مطرح هستند. گازمانیاها درک ما از بومسازگانهای جنگلی مرطوب را بهطور مستقیم غنی میکنند.
![گازمانیا مینور]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
خاک های زهکش دار با بافت متوسط
|
جنس گیاهی گازمانیا بیش از 120 گونه گیاه گلدار تولید می کند که همگی آنها متعلق به خانواده Bromeliaceae و زیرخانواده Tillandsioideae می باشند. این گیاهان فاقد ساقه، همیشه سبز، اپی فیت و چند و بومی فلوریدا، غرب هند، جنوب مکزیک، آمریکای مرکزی و شمال و غرب آمریکای جنوبی هستند. همچنین برخی از گونه های این جنس در ارتفاعات بیش از 3500 متری در جنگل های بارانی رشته کوه های آند نیز یافت می شوند. نام جنس گازمانیا (Guzmania) برگرفته از نام Anastasia Guzman (آناستازیا گازمان)، داروساز و طبیعت شناس اسپانیایی می باشد. چندین گونه از این جنس در داخل و خارج گلخانه یا آپارتمان قابل کشت و کار هستند.
برگ های این گیاهان باریک تر از نیدولاریوم و فاقد دندانه است. در گونه گازمانیا مینور، گل ها شکفته و از بالا ستاره ای شکل دیده می شوند. برگ های این گیاه زبانی شکل، بلند و نوک تیز، با ظاهری چرمی و براق، ابتدا به رنگ سبز روشن هستند که با بلوغ گیاه به رنگ سبز تیره در می آیند و بر سر گلدان چتر می زنند.
![Guzmania]()
شرایط محیط رشد
گونه های مختلف جنس گازمانیا عمدتاً به آب و هوای گرم با رطوبت بالا نیاز دارند.
این گیاهان به آبیاری در حد متوسط نیاز دارند و تابستان ها بهتر است بطور منظم مه پاشی شوند و در معرض رطوبت قرار بگیرند. هر ۳ الی ۴ هفته برای جلوگیری از پوسیدگی، آب آن را عوض کنید. به غیر از زمان گلدهی، فنجان گیاه (قسمت انتهایی و رنگی گیاه) باید با آب باران یا آبی سبک پر شود. با انجام این کار در زمان گلدهی عمر گل کم می شود. این آب باید هر ۴-۳ هفته برای جلوگیری از پوسیدگی عوض شود.
به مکانی پر نور، به دور از نور مستقیم آفتاب احتیاج دارد. در صورتی که نور کم باشد، گیاه هیچ وقت گل نمی دهد.
دمای بالاتر از ۱۸ درجه با رطوبت بالا مناسب این گیاه است. بهتر است برای حفظ رطوبت، در زیر گلدانی این گیاه سنگریزه ریخت و در آن به ارتفاع کمتر از سنگریزه ها آب ریخت و همچنین گیاه را هر روز مه پاشی کرد.
![Guzmania minor]()
مقابله به آفات گازمانیا مینور
قارچ Bipolaris sorokiniana و برخی دیگر از قارچ ها می توانند به این گیاه حمله کرده و سبب مرگ ریشه های آنها گردند. کشت گیاهان در نواحی بسیار مرطوب و سرد، مرگ ریشه ها یا بوته میری را افزایش می دهد.
![گازمانیا مینور]()
نحوه تکثیر گازمانیا مینور
این گیاه یک گیاه Monocarpic است که در طول حیات خود یک بار گل و میوه می دهد. گیاه بالغ پس از گلدهی به آرامی رو به خشکی و زوال می رود اما گیاهان کوچکی از پای گیاه رشد کرده، که می توان آنها را وقتی به ارتفاع ۸ سانتیمتر رسید به گلدان های دیگر انتقال داد. این گیاهان کوچک را در حد متوسطی آب دهید و در محلی روشن قرار دهید. در طول چند سال بالغ شده و به گلدهی می رسند.