ونک (*Dictamnus albus*) گیاهی علفی و چندساله از تیرهٔ سدابیان (Rutaceae) است که در **نور زیاد تا آفتاب کامل** بهترین رشد را دارد و در **نیم‌سایه** نیز قابل‌کشت است. **دماهای معتدل** را می‌پسندد و به‌طور کلی **مقاوم به سرما** است؛ در **رطوبت متوسط تا کم** و خاک‌های **خوب‌زهکشی‌شده** (اغلب آهکی) عملکرد بهتری دارد و از ماندابی‌شدن و رطوبت بالای پایدار آسیب می‌بیند.

از نظر **بومی و زیستگاه**، این گونه بومی بخش‌هایی از **اروپا و غرب آسیا** است و معمولاً در **علفزارهای خشک، دامنه‌های سنگلاخی، حاشیهٔ جنگل‌های روشن و بوته‌زارهای مناطق معتدل** دیده می‌شود.

**خصوصیات ظاهری**: بوته‌ای راست‌قامت (اغلب حدود ۶۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر)، با برگ‌های شانه‌ای و براق که ظاهری شبیه برخی مرکبات دارند. گل‌ها در خوشه‌های انتهایی، درشت و چشمگیرند (سفید تا صورتی/یاسی با رگه‌های ارغوانی). میوه کپسولی است و اندام‌های هوایی دارای غدد ترشحی و **رایحهٔ معطر** هستند.

**نام‌های رایج**: در ایران «**ونک**» گزارش می‌شود. در جهان بیشتر با نام‌های **Dittany**، **Burning Bush** و **Gas Plant** شناخته می‌شود. این گیاه به‌دلیل داشتن **روغن‌های اسانسی فرّار** شهرت دارد.