شاماروپس هامیلیس

دانستنیهای علمی

این جنس از گیاهان گلدار در خانواده Arecaceae (خانواده نخل) ، متشکل از یک گونه منفرد به نام Chamaerops humilis می باشد

این نخل بومی منطقه مدیترانه غربی است که عمدتا در جنوب غربی اروپا (پرتغال ، اسپانیا ، فرانسه ، ایتالیا و مالت) و شمال غرب آفریقا (مراکش ، الجزایر ، تونس) یافت میشود

این درختچه نخل مانند clumping است و دارای چند ساقه در حال رشد از یک ساقه واحد

2-5 متر طول با قطر تنه از 20-25 سانتی متر در نهایت ممکن است طول آنها به 2 تا 5 متر برسد و همچنین قطر تنه آنها حداکثر به 20 تا 25 سانتیمتر می رسد

خصوصیات - معرفی

دارای برگ های کشیده و درشت و رنگ سبز با نوارهای قرمز رنگ و دمبرگ ها بلند

ساقه و تنه

شاماروپس هامیلیس نخلچه‌ای کوتاه با تنه‌ای فیبری و قهوه‌ای است که اغلب به صورت چندساقه‌ای از پایه منشعب می‌شود. ارتفاع تنه معمولاً ۱ تا ۳ متر است و سطح آن با بقایای قدیمی دمبرگ‌ها پوشیده می‌شود. تنه ظاهری خشن و زره‌مانند دارد که به مقاومت گیاه در برابر باد و خشکی کمک می‌کند.

برگ‌ها

برگ‌ها بادبزنی (پالماتی)، سخت و چرمی، به رنگ سبز تا سبز مایل به آبی هستند. قطر هر برگ معمولاً ۴۰ تا ۸۰ سانتی‌متر است و به ۱۰ تا ۲۰ قطعه باریک و نوک‌تیز تقسیم می‌شود. دمبرگ‌ها دارای خارهای زرد تا قهوه‌ای و بسیار تیز هستند که گیاه را در برابر چرای جانوران محافظت می‌کند.

گل‌آذین و گل‌ها

گل‌آذین‌ها خوشه‌ای و متراکم بوده و از میان برگ‌ها خارج می‌شوند. طول خوشه‌ها حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر است. گل‌ها کوچک، زرد مایل به کرم و جداگل (نر و ماده روی گیاهان مختلف یا گاه روی یک گیاه) هستند. ظاهر گل‌ها چندان زینتی نیست اما برای شناسایی زمان تشکیل میوه مهم است.

میوه

میوه‌ها کوچک، تخم‌مرغی تا گرد، به قطر حدود ۱ تا ۲ سانتی‌متر و به رنگ سبز، سپس زرد تا قهوه‌ای مایل به قرمز در زمان رسیدگی‌اند.

شرایط نگهداری شاماروپس هامیلیس

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 19 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک برگ + تورب

نور: نور کامل، اما دقا شود تابش مستقیم نور خورشید به برگ ها آسیب نرساند

دمای مناسب 28-20 درجه سانتیگراد؛ اما تا 13 درجه را تحمل می کند

آبیاری: در تابستان 2 بار در هفته، در زمستان یکبار در هفته

در تابستان 2 بار در هفته، در زمستان یکبار در هفته آب پاشی کنید در برابر نور خورشید آب پاشی ننمایید و همچنین اگر دما بیشتر از 24درجه باشد بایستی آب پاشی صورت گیرد

مقابله به آفات شاماروپس هامیلیس

آفات رایج شاماروپس هامیلیس

شاماروپس هامیلیس بیشتر درگیر شپشک‌های سپردار و آردآلود می‌شود که با ایجاد لکه‌های چسبناک (عسلک)، زردی و ضعف عمومی گیاه همراه‌اند. کنترل: قرنطینه گیاه آلوده، شست‌وشوی برگ‌ها با آب ولرم و صابون ملایم، و در آلودگی شدید استفاده هدفمند از روغن‌های باغبانی یا حشره‌کش‌های سیستمیک طبق برچسب. کنه تارعنکبوتی نیز در هوای خشک موجب رنگ‌پریدگی و تارهای ریز می‌شود؛ افزایش رطوبت، شست‌وشوی منظم و استفاده از کنه‌کش‌های مجاز کمک‌کننده است.

امراض مهم و نشانه‌ها

مهم‌ترین مشکل بیماری‌زا، پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) است که با بوی نامطبوع خاک، سیاه شدن ریشه‌ها و افتادگی برگ‌ها دیده می‌شود. همچنین لکه‌برگی قارچی می‌تواند لکه‌های قهوه‌ای/زرد با حاشیه تیره روی برگ ایجاد کند، به‌ویژه در تهویه ضعیف و خیس ماندن طولانی برگ‌ها.

روش‌های پیشگیری و مقابله

بهترین راه کنترل، پیشگیری است: آبیاری فقط پس از خشک شدن بخش سطحی خاک، استفاده از بستر سبک با زهکشی بالا، جلوگیری از جمع شدن آب در گلدان، و ضدعفونی ابزار هرس. برگ‌های شدیداً آلوده را حذف و دور از محیط نگهداری کنید. در پوسیدگی، تعویض خاک و گلدان، حذف ریشه‌های سیاه، و مصرف قارچ‌کش‌های مناسب (مانند ترکیبات مسی یا فسفیت‌ها) طبق دستور توصیه می‌شود.

نحوه تکثیر شاماروپس هامیلیس

تولید مثل شاماروپس هامیلیس در طبیعت

شاماروپس هامیلیس نخلچه‌ای دوپایه است؛ یعنی گل‌های نر و ماده روی پایه‌های جداگانه قرار می‌گیرند. گرده‌افشانی عمدتاً توسط باد و حشرات انجام می‌شود. پس از گرده‌افشانی موفق، میوه‌های کوچک و تخم‌مرغی‌شکل تشکیل می‌شوند که هر یک حاوی یک بذر سخت است. این بذرها توسط پرندگان و جانوران پخش شده و در خاک‌های سبک و آفتاب‌دوست جوانه می‌زنند. جوانه‌زنی در طبیعت کند است و ممکن است چند ماه تا یک سال طول بکشد.

روش‌های تکثیر در خانه با بذر

رایج‌ترین روش تکثیر در خانه، کاشت بذر است. ابتدا بذرها ۲۴–۴۸ ساعت در آب ولرم خیسانده می‌شوند تا پوشش سخت آنها نرم شود. سپس در مخلوطی سبک و ضدعفونی‌شده (پیت‌ماس و پرلیت) در عمق حدود ۱–۲ سانتی‌متری کاشته می‌شوند. دمای بستر ۲۰–۲۵ درجه و رطوبت نسبی بالا حفظ می‌شود. گلدان در مکان روشن با نور غیرمستقیم قرار می‌گیرد و آبیاری منظم ولی بدون غرقاب انجام می‌شود. جوانه‌زنی ممکن است ۶–۱۲ ماه زمان ببرد، بنابراین صبر و ثبات شرایط بسیار مهم است.

تکثیر با پاجوش

در گیاهان بالغ، پاجوش‌های قاعده‌ای ظاهر می‌شوند. جداسازی پاجوش‌ها زمانی انجام می‌شود که چند برگ مستقل و ریشه کافی تشکیل داده باشند. با ابزار استریل، پاجوش به‌همراه بخشی از ریزوم جدا و در بستر سبک کاشته می‌شود. تا استقرار کامل، رطوبت ملایم و سایه‌روشن ضروری است.

نخل گوآدالوپ نخل پالمیرا نخل توکوم نخل ماراجا