معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - آکی

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1393/08/25
معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - آکی
گیاه آکی (*Blighia sapida*) یک درخت همیشه‌سبز یا نیمه‌همیشه‌سبز گرمسیری از تیره ساپین‌دaceae (Sapindaceae) است.

**شرایط دما، رطوبت و نور (محیط رشد):**
آکی در اقلیم‌های گرم رشد بهتری دارد و به سرما و یخبندان حساس است. دمای بهینه معمولاً حدود 20 تا 30 درجه سانتی‌گراد است. رطوبت متوسط تا بالا و بارندگی فصلی را می‌پسندد و در نور کامل آفتاب بهترین رشد و میوه‌دهی را نشان می‌دهد (در نیم‌سایه نیز قابل‌تحمل است). خاک‌های عمیق، زهکشی‌دار و نسبتاً حاصلخیز برای آن مناسب‌ترند.

**بومی و زیستگاه:**
این گونه بومی غرب آفریقا (به‌ویژه نواحی گرم و نسبتاً مرطوب) است و سپس به مناطق گرمسیری دیگر منتقل و کشت شده است. زیستگاه آن شامل حاشیه جنگل‌های گرمسیری، زمین‌های کم‌ارتفاع و نواحی دارای فصل بارانی مشخص است و در بسیاری مناطق به صورت درخت باغی/زراعی نیز دیده می‌شود.

**خصوصیات ظاهری اندام‌های گیاه:**
آکی درختی با تاج نسبتاً گسترده است. برگ‌ها شانه‌ای (مرکب) و براق‌اند و از چند برگچه بیضی تا نیزه‌ای تشکیل می‌شوند. گل‌ها کوچک، خوشه‌ای و معمولاً سفید مایل به سبز هستند. میوه کپسولی و نسبتاً گوشتی است که هنگام رسیدگی شکافته می‌شود و دانه‌های تیره‌رنگ را نمایان می‌کند؛ بخش خوراکیِ شناخته‌شده، آریل (پوشش گوشتی اطراف دانه) است.

**نام رایج (ایران و جهان):**
در ایران معمولاً با نام «آکی» یا گاهی با تلفظ «آکِی» شناخته می‌شود. نام رایج جهانی آن **Ackee** و نام انگلیسی دیگر آن **Ackee apple** است. در جامائیکا نیز با همین نام (Ackee) بسیار مشهور است.

**کاربرد شاخص:**
آکی به‌طور ویژه به‌عنوان **میوه خوراکیِ مشهور در آشپزی جامائیکا** شناخته می‌شود (به‌خصوص در غذای سنتی Ackee and saltfish). توجه: مصرف آن فقط در مرحله رسیدگی مناسب و پس از آماده‌سازی صحیح توصیه می‌شود، زیرا بخش‌های نارس/نامناسب می‌توانند سمی باشند.

Nargil_Blighia sapida
نام علمي
Blighia sapida
نام لاتين
ackee
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

دانستنیهای علمی : 

" آکی" گونه ای از خانواده ساپینداسه است که گونه هایی همچون لیچی و لونگان نیز در آن قرار دارند.  بومی مناطق گرمسیری غربی آفریقا در کامرون ، گابون و بِنین بوده و این میوه از آفریقای غربی به جامائیکا قبل از سال 1778 میلادی وارد شد. 
از زمانیکه غذاهای خوشمزه ای از آن تهیه شد ، کشت آن در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری رواج پیدا کرد. 

آکی

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه آکی
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  آکی
مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  آکی
شرایط نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  آکی
غنی و حاصلخیز

خصوصیات ظاهری :

آکی گونه ای درختی و همیشه سبز بوده و ارتفاعی تا 10 متر می تواند داشته باشد. تنه کوتاه و متراکمی به رنگ قهوه ای دارد. برگ ها 15 تا 30 سانتی متر طول داشته و عرض آنها 6 تا 10 سانتی متر گزارش شده است. شکل آنها تخم مرغی شکل و چرم مانند هستند. طول دمبرگ ها نیز 8 تا 12 سانتی متر می باشد.
گل آذین گلهای آکی معطر بوده و بیش از 20 سانتی متر طول دارند. گلها دوجنسی هستند و طی ماه های گرم گلدهی صورت می گیرد. هر گل پنج گلبرگ سفید مایل به سبز است. 
میوه ها شبیه گلابی بوده و هنگامی که می رسد از سبز به قرمز روشن تا زرد-نارنجی تغییر رنگ می دهد. لحظه ای که کاملا می رسد می شکافد و بذر های بزرگ ، سیاه ، براق را نمایان می سازد. که هر قسمت با آریل سفید تا زرد ، کرمی ، نرم و اسفنجی احاطه شده است. وزن میوه 100 تا 200 گرم بوده است.
دانهال ها از 4 سالگی شروع به میوه دهی می کنند، البته باید در سال یک یا دوم پیوند خورده باشد. از دسامبر تا مِی میوه دهی می کند. 

ackee

شرایط محیط رشد

شرایط محیط رشد:

 این گونه خاکهای حاصلخیز را ترجیح داده و از لحاظ نوری در جای با آفتاب کامل باشد. ارتفاع از سطح دریا تا 914 متر باشد. با اینکه نیمه برگ ریز است اما در جنگل های همیشه سبز یافت می شود. 
به نظر می رسد که رشد بهتری در مناطقی که زمستان کمی سردی داشته باشند دارد. رطوبت زیادی را خواسته و آب و هوای گرمسیری را می پسندد. آبیاری منظم باشد. 

Blighia sapida

مقابله به آفات آکی

آفات مهم آکی (Blighia sapida)

مهم‌ترین آفات آکی شامل شته‌ها، سپردارها، مگس میوه و کرم‌های برگ‌خوار هستند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی، برگ‌ها را بدشکل کرده و عسلک تولید می‌کنند که زمینه رشد قارچ دوده‌ای را فراهم می‌کند. سپردارها روی شاخه و برگ لکه‌های برجسته و سخت ایجاد کرده و سبب زردی و ضعف عمومی درخت می‌شوند. مگس میوه درون میوه تخم‌گذاری کرده و آفت‌زدگی و ریزش میوه را افزایش می‌دهد. لاروهای برگ‌خوار نیز با جویدن برگ‌ها سطح فتوسنتز را کاهش می‌دهند و رشد گیاه را کند می‌کنند.

امراض قارچی و باکتریایی

لکۀ برگی قارچی، پوسیدگی ریشه و شانکر ساقه از بیماری‌های شایع آکی هستند. این بیماری‌ها با لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، پژمردگی و ترک یا زخم در پوست تنه و شاخه‌ها شناخته می‌شوند. آبیاری بیش از حد، زهکش ضعیف و تهویه کم، شدت پوسیدگی ریشه و گسترش عوامل قارچی را افزایش می‌دهد. زخم‌های هرس غیراصولی نیز راه ورود عوامل بیماری‌زا را باز می‌کنند.

روش‌های مدیریت و مقابله

مدیریت تلفیقی آفات و بیماری‌ها برای سلامت آکی ضروری است. رعایت فاصله کاشت، هرس سبک برای بهبود جریان هوا، حذف و سوزاندن برگ‌ها و شاخه‌های آلوده و جمع‌آوری میوه‌های کرم‌خورده از پای درخت توصیه می‌شود. استفاده از آبیاری منظم با زهکشی مناسب و پرهیز از غرقابی، خطر پوسیدگی ریشه را کاهش می‌دهد. در صورت طغیان آفات، می‌توان از صابون حشره‌کش، روغن‌های معدنی یا حشره‌کش‌های کم‌خطر طبق توصیه کارشناس گیاه‌پزشکی استفاده کرد.

آکی

نحوه تکثیر آکی

نحوه تکثیر گیاه :

 آکی بوسیه بذرهایش تکثیر پیدا می کند. بطوریکه بذر را مستقیما در زمین اصلی کشت می کنند.
روشهای غیر جنسی شامل قلمه زنی و پیوند نیز برای ان استفاده می گردد که در این دو روش گیاه حاصل کاملا شبیه گیاه مادری می باشد.

ackee

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

خواص درمانی و کاربرد: 

آریل میوه (قسمت زرد و اسفنجی بذر) خوراکی بوده و بصورت پخته کاربرد زیادی دارد. برای استفاده از آن باید مراقب بود که میوه ها رسیده و تازه باشند. میوه های نرسیده امکان دارد که سمی بوده و خطرناک باشد. 
ترکیباتی مچون چربی ، پروتئین ، آهن ، فسفر ، نیاسین و ویتامین C در آن یافت شده است.  آریل ها را می توان جوشاند و با آب یا شیر میل نمود.
 در کلمبیا برای بهبود دردهای شکمی از آن استفاده می شود. در کوبا از عصاره ی گلها برای درمان بیماریهای روده استفاده می گردد. اثر محرک و انرژی زا نیز دارد. 

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - آکی

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره ساپینداسه - ساپنداسه و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.07 از ۵، بر اساس 15 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید