گل عسلی - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1398/10/03
گل عسلی - گیاهان بومی ایران
گل عسلی (Arnebia pulchra) که در ایران با نام‌های گل عسلی و ارنبیای زیبا شناخته می‌شود و در منابع جهانی با نام‌های عمومی Arnebia و Persian alkanet نیز ذکر می‌گردد، گونه‌ای علفی از تیره گاوزبانیان (Boraginaceae) است. این گیاه معمولاً دارای ساقه‌های راست تا کمی منشعب و پوشیده از کرک، برگ‌های باریک نیزه‌ای و گل‌آذین‌های انتهایی با گل‌های قیفی تا لوله‌ای و رنگ زرد روشن (گاهی با ته‌رنگ طلایی) است. Arnebia pulchra به‌طور غالب در اقلیم‌های نیمه‌خشک تا خشک، در خاک‌های سبک و زهکش‌دار، دامنه‌های سنگلاخی و بسترهای آبرفتی رشد می‌کند و با تابش کامل آفتاب و نوسان دمایی سازگار است. خاستگاه و پراکنش طبیعی آن عمدتاً در غرب و مرکز آسیا، از جمله بخش‌هایی از ایران و نواحی مجاور، در زیستگاه‌های استپی و کوهپایه‌ای گزارش شده است.

Nargil_Arnebia pulchra
نام علمي
Arnebia pulchra
نام لاتين
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی

Arnebia pulchra با نام رایج «گل عسلی» در تیرهٔ گاوزبانیان (Boraginaceae) قرار می‌گیرد؛ تیره‌ای که به‌طور شاخص با گل‌آذین‌های پیچ‌خورده (scorpioid cyme) و کرک‌دار بودن اندام‌های هوایی شناخته می‌شود. این گونه در سردهٔ Arnebia جای می‌گیرد که اعضای آن غالباً دارای رنگیزه‌های نافتوکینونی در ریشه هستند. ویژگی‌های ریخت‌شناسی این تیره و سرده در مطالعات رده‌بندی برای تفکیک گونه‌ها اهمیت کلیدی دارند.


منطقهٔ بومی و پراکنش

Arnebia pulchra از عناصر فلور ایرانی–تورانی به‌شمار می‌رود و پراکنش طبیعی آن عمدتاً به نواحی غرب و مرکز آسیا نسبت داده می‌شود؛ به‌ویژه بخش‌هایی از فلات ایران و مناطق همجوار که اقلیم خشک تا نیمه‌خشک دارند. این گونه معمولاً در کمربندهای کوهپایه‌ای و کوهستانی با بارش محدود اما زمستان‌های سرد مشاهده می‌شود.


زیستگاه و بوم‌شناسی

زیستگاه‌های گزارش‌شده برای این گونه شامل دامنه‌های سنگلاخی، خاک‌های کم‌عمق و آهکی، آبرفت‌های درشت‌دانه و رویشگاه‌های باز با تابش مستقیم است. سازگاری‌هایی مانند پوشش کرکی و رشد در بسترهای کم‌مادهٔ آلی، به کاهش تبخیر و تحمل تنش خشکی کمک می‌کند. پایداری در خاک‌های فقیر و سنگی از مهم‌ترین مؤلفه‌های بوم‌شناختی Arnebia pulchra است.


پیشینهٔ علمی و تاریخچهٔ نام‌گذاری

سردهٔ Arnebia از دیرباز در منابع گیاه‌شناسی اوراسیا مورد توجه بوده و گونه‌های آن در فلورهای منطقه‌ای بر پایهٔ صفاتی مانند شکل جام گل، کرک‌پوشی و ویژگی‌های میوه (چهارفندقه) تفکیک شده‌اند. نام‌گذاری گونهٔ pulchra (به‌معنای «زیبا») به برجستگی جنبه‌های ظاهری گل اشاره دارد و در سنت نام‌گذاری لاتین در تاکسونومی گیاهی رایج است.

گل عسلی

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه گل عسلی
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  گل عسلی
مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  گل عسلی
حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  گل عسلی
به مکان نیمه سایه و خاک مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد

گیاه دائمی به بلندی و گستردگی 30 سانتی متراست و دارای برگ های سرنیزه ایی شکل بوده و گل ها شیپوری و زرد رنگ هستند و در تابستان ظاهر می شوند.

شرایط محیط رشد

به مکان نیمه سایه و خاک مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمایی را که می تواند  تحمل کند -15 درجه سانتیگراد می باشد.


نور

Arnebia pulchra (گل عسلی) برای رشد مطلوب به نور زیاد نیاز دارد. بهترین وضعیت، آفتاب کامل تا نیم‌سایه روشن است؛ در اقلیم‌های بسیار گرم، سایه ملایمِ بعدازظهر می‌تواند از تنش گرمایی و سوختگی برگ جلوگیری کند. کمبود نور معمولاً باعث رشد علفی، کاهش گل‌دهی و افت کیفیت رنگ گل‌ها می‌شود.


دما

این گونه با شرایط مناطق خشک و کوهپایه‌ای سازگار است و دامنه دمایی معتدل تا گرم را بهتر می‌پسندد. دمای حدود 15 تا 28 درجه سانتی‌گراد برای رشد رویشی مناسب است. گرمای شدید و طولانی‌مدت (به‌ویژه همراه با خشکی باد) می‌تواند رشد را کند کرده و دوره گل‌دهی را کوتاه کند؛ در این حالت، افزایش مالچ و سایه بعدازظهر کمک‌کننده است.


رطوبت و تهویه

رطوبت متوسط تا پایین همراه با جریان هوای خوب ایده‌آل است. رطوبت بالا در کنار تهویه ضعیف، خطر بیماری‌های قارچی و پوسیدگی طوقه را افزایش می‌دهد. در کشت گلدانی، فاصله‌گذاری مناسب و پرهیز از خیس‌ماندن طولانی سطح خاک توصیه می‌شود.


خاک و زهکشی

خاک باید سبک و بسیار زهکش‌دار باشد؛ ترکیبی از شن/ریگ، لوم شنی و مقدار کمی مواد آلی پایدار مناسب است. ایستابی آب مهم‌ترین عامل شکست در پرورش این گیاه است. واکنش خاک نزدیک به خنثی تا کمی قلیایی معمولاً قابل‌قبول است و خاک‌های سنگین رسی بدون اصلاح زهکشی مناسب نیستند.


آبیاری و تغذیه

آبیاری منظم اما کم‌حجم انجام شود؛ بین دو آبیاری اجازه دهید لایه بالایی خاک خشک شود. آبیاری عمیق و با فاصله، بهتر از آبیاری سطحی و مکرر است. کوددهی سبک با کود کم‌ازت یا کمپوستِ کاملاً پوسیده در شروع فصل رشد کافی است؛ از مصرف زیاد نیتروژن که موجب رشد نرم و کاهش گل‌دهی می‌شود پرهیز کنید.

Arnebia pulchra

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی گل، برگ و اندام هوایی

بخش‌های هوایی Arnebia pulchra سرشار از ترکیبات فنلی و نفتوکینون‌ها هستند که به آن خاصیت ضدالتهاب، ضدمیکروب و ترمیم‌کننده زخم می‌دهند. در طب سنتی محلی، از دم‌کرده گل و برگ برای آرام‌سازی دردهای گوارشی خفیف، کاهش التهاب پوست و شست‌وشوی زخم‌های سطحی استفاده می‌شود. عصاره الکلی اندام هوایی در پژوهش‌های نوین به‌عنوان عامل کمکی در بهبود سوختگی‌ها و جلوگیری از عفونت‌های پوستی بررسی می‌شود.

کاربردهای دارویی و آرایشی ریشه

ریشه این گونه حاوی رنگدانه‌های ارغوانی نظیر شی‌کنین است که فعالیت آنتی‌اکسیدانی و ضدباکتریایی قوی دارند. در فرآورده‌های دارویی سنتی، از جوشانده یا مرهم ریشه برای درمان ترک‌خوردگی پوست، اگزما و تسریع ترمیم بافت استفاده می‌کنند. صنایع آرایشی-بهداشتی از عصاره ریشه در کرم‌های ترمیم‌کننده، بالم لب و لوسیون‌های ضدالتهاب بهره می‌برند.

کاربردهای صنعتی و فناورانه

رنگدانه‌های محلول در چربی ریشه به‌عنوان رنگ طبیعی پایدار برای روغن‌ها، صابون‌های دست‌ساز، منسوجات و رژ لب‌های گیاهی استفاده می‌شوند. همچنین به‌دلیل خواص آنتی‌میکروبی، این عصاره‌ها در پوشش‌های زیست‌فعال و بسته‌بندی‌های هوشمند مواد غذایی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند تا ماندگاری محصول را افزایش دهند.

سایر اطلاعات

در شمال غربی ایران، گل عسلی یافت می شود. امه به دلیل بهره برداری بیش از حد و پیشرفت سریع فعالیت های صنعتی نزدیک به زیستگاه طبیعی این گیاهان، این گونه در حال حاضر به طور جدی در معرض خطر انقراض هستند.


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره گل گاوزبان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.5 از ۵، بر اساس 4 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید