نام علمي
Alnus subcordata
نام لاتين
Caucasian alder
دانستنیهای علمی
درخت توسکای ییلاقی ، درختی است برگریز از راسته راش سانان ، تیره توسکایان (Betulaceae) که بومی مناطق معتدل ایران و قفقاز میباشد.
جنس توسکا دارای 35 گونه است که فقط دو گونهی آن به نامهای توسکای ییلاقی و قشلاقی در ایران دیده میشود.
توسکای قشلاقی با نام علمی Alnus glutinosa را می توان اولین درختی دانست که در ساحل خزر ظاهر میشود.
توسکای ییلاقی با نام علمی Alnus subcordata در اغلب نقاط جنگل های شمال ایران از قعر دره ها و از جلگه تا ارتفاعات حضور دارد .
انتشار جغرافیایی درخت توسکای ییلاقی در کشور ما به شرح زیر میباشد:
جنگلهای شمالی: کره سنگ در نزدیک آمل، بابل، نور، چالوس، رامسر، اسالم، گرگان، بندر گز، مینودشت، تالش
خصوصیات - معرفی
درختان توسكا از درختان سريعالرشد جنگلهاي مرطوب شمال هستند.
دیرتر از بقیه گونه های خزان کننده، خزان میکند و زودتر از بقیه برگ میریزد.
ارتفاع آن به طور معمول بین 15 تا 25 متر میباشد ولی به بیش از 40 متر نیز میرسد.
قطر تنه این درخت 140 سانتیمتر میباشد.
چوب توسکا، کِرِم مایل به قرمز است، گاهی دارای لکههای مغزی قهوهای است.
چوب آن نرم یا نیمه سخت و سبک است وکار با آن آسان است.
از خصوصیات چوب آن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
قابلیت تراش عالی
خشک شدن آسان و سریع
در کل کم دوام با قابلیت آغشتگی آسان
مقاوم در برابر پوسیدگی
و به همین دلیل است که از چوب توسکا در ساخت قایق و بناهای آبی استفاده میشود و نیز در صنایع نئوپان، فیبر و کاغذ سازی به کار میرود
برگهای این درخت به صورت کشیده و قلب مانند هستند و بین 5 تا 15 سانتیمتر طول دارند.
زمان گلدهی این گیاه اسفند تا فروردین میباشد.
گلهای نر و ماده به صورت جداگانه وجود دارند.
گلهای نر ، بلند و باریک هستند و طولی بین 8 تا 15 سانتیمتر دارند.
گلهای ماده مخروطی شکل هستند.
میوه این درخت توت مانند بوده ، بین 2 تا 3 سانتیمتر طول دارد.
در ابتدا به رنگ سبز میباشد و در نهایت قهوه ای رنگ میشود.
میوه شامل دانه های متعدد است و زمان رسیده شدن دانه ها بین آبان تا آذر میباشد.
بيشتر مطالعه کنيد :
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
تا -15 را تحمل می کند درجه سانتیگراد
خاک مورد نیاز
خاک شنی، ماسه ای، لومی، مرطوب و خوب زهکشی شده
نگهداری از درخت توسکا به شرح زیر میباشد :
خاک: خاک شنی، ماسه ای ، لومی مرطوب و خوب زهکشی شده .
در خاکهای باتلاقی این درخت رشد نمیکند.
نور: بهتر است در جای آفتابی قرار گیرد
دما: تا دمای -15 درجه را تحمل میکتد.
آبیاری: این درخت به آبیاری زیاد نیاز دارد.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
خواص:
اين گونه با هدف توليد چوب و احيايي جنگلهاي مخروبه ي شمال كشور توليد مي گردد.
چون آن در مبل سازي و تهيه ي تخته قالب كاربري فراوان دارد فاصله ي كاشت 3*3 متر انجام شده و كمتر از اين فاصله رقابت ايجاد مي كند.
مقابله به آفات توسکای ییلاقی
آفات رایج
در توسکای ییلاقی (Alnus subcordata) آفات مکنده مانند شتهها و شپشکها میتوانند با تغذیه از شیره گیاهی، موجب ضعف عمومی، چسبندگی برگها (عسلک) و رشد کپک دودهای شوند. پایش منظم شاخههای جوان و پشت برگها برای تشخیص زودهنگام، کلیدیترین اقدام مدیریتی است. در کانونهای کوچک، حذف شاخههای آلوده و شستوشوی اندامها با آب پرفشار مفید است؛ در صورت شدت بالا، استفاده از روغنهای باغبانی در زمان مناسب و با رعایت برچسب توصیه میشود.
برخی لاروهای برگخوار نیز ممکن است باعث سوراخشدگی و کاهش سطح فتوسنتز شوند؛ جمعآوری دستی لاروها، حفظ دشمنان طبیعی و در صورت لزوم کاربرد فرآوردههای میکروبی مانند Bt (علیه لاروهای پروانهها) از گزینههای کمخطرتر است.
بیماریها و اختلالات
پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب مرتبط با قارچهای خاکزاد مانند Phytophthora) در شرایط زهکشی ضعیف میتواند به زردی، کاهش رشد و خشکیدگی تدریجی منجر شود. بهبود زهکشی، پرهیز از آبیاری سنگین و جلوگیری از زخمیشدن طوقه، مؤثرترین راه پیشگیری است. در موارد درختان ارزشمند، تیمارهای هدفمند با قارچکشهای مجاز و مدیریت آب باید توسط کارشناس انجام شود.
لکهبرگیهای قارچی در رطوبت بالا شایعترند؛ حذف برگهای آلوده، کاهش تراکم تاج برای افزایش گردش هوا و پرهیز از خیسکردن شاخوبرگ در آبیاری، روشهای اصلی کنترلاند.
نحوه تکثیر توسکای ییلاقی
تکثیر: تکثیر این درخت به 2 روش امکان پذیر است:
1-کاشت بذر در عمق 2.5 سانتیمتری و در خاک مرطوب .
بهتر است در اسفند ماه اقدام به تکثیر درخت توسکای ییلاقی کنید.
2- به طریق جداکردن پاجوش در آذر ماه.
عوارض جانبی - هشدار
هشدار: درخت توسکای ییلاقی ، درختی مقاوم است که بیماری خاصی آن را تهدید نمیکند.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس توسکا و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره بتولاسه و جنس های آن