پای خرس

دانستنیهای علمی

گیاه Acanthus mollis ( پای خرس) ، گیاهی است همیشه سبز از خانواده Acanthaceae ( آکانتاسه ) که بومی مدیترانه از پرتغال تا شمال آفریقا میباشد.
این گیاه بومی استرالیا نیز میباشد.

این گیاه به صورت وحشی در مناطق خشک، کنار جاده ها و مکانهای سنگی میروید.( این گیاه برای باغهای صخره ای مناسب است.)
گلهای این گیاه زیبا میباشند و از این رو ازپای خرس برای مرزبندی کردن نیز استفاده میشود.

در برخی مناطق گیاه پای خرس به عنوان گونه مهاجم محسوب میشود.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 18 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی، شنی، ماسه ای مرطوب و خوب زهکشی شده

گیاه Acanthus mollis ، گیاهی است علفی که رشدی سریع دارد و در حدود چند دهه عمر میکند.
این گیاه تا ارتفاع 300 متری از سطح دریا میروید.
طول آن  بین 1.5 تا 2.5 متر بوده و گستردگی بین 1.5 تا 2.5 متر دارد.
پای خرس دارای برگهایی چرمی شکل به رنگ سبز تیره بوده و دارای ریزوم های زیرزمینی است.
گلهای این گیاه در اواخر بهار و اوایل تابستان بر روی شاخه ها دیده میشوند.
هر گیاه تا 120 گل تولید میکند.
گل ها لوله ای شکل هستند ، دمبرگ بلندی دارند و به رنگ سفید و بنفش میباشند.
هر گل 5 سانتیمتر طول دارد و با 3 براکت سبز احاطه میشود.
گرده افشانی توسط زنبور عسل صورت میگیرد .
میوه این گیاه کپسولی تخم مرغی شکل بوده که حاوی 2-4 دانه درشت و سیاه سفید است.
پراکندگی دانه ها توسط باد صورت میگیرد.

شرایط محیط رشد

نگهداری از گیاه  Acanthus mollis  به شرح زیر است :

خاک: خاک شنی، ماسه ای، لومی مرطوب و خوب زهکشی شده.
این گیاه مقاوم بوده و در طیف وسیعی از خاکها رشد میکند.( از جمله خاک خشک )
دما: همانطور که ذکر شد این گیاه متعلق به مناطق مدیترانه ای میباشد و دمای بین 9 تا 28 درجه برای رشد آن مناسب است.
بهتر است در معرض سرمای شدید قرار نگیرد.
نور: آفتاب کامل - نیمسایه.
در سایه نیز رشد میکند.
آبیاری : به طور متوسط و منظم صورت گیرد.

مقابله به آفات پای خرس

آفات رایج پای خرس (Acanthus mollis)

شته‌ها با تجمع روی برگ‌های جوان باعث پیچیدگی و ترشح عسلک می‌شوند؛ کنترل با شست‌وشوی گیاه، حذف سرشاخه‌های آلوده و استفاده از صابون حشره‌کش انجام می‌شود. تریپس‌ها لکه‌های نقره‌ای و بدشکلی ایجاد می‌کنند؛ نصب کارت‌های چسبنده آبی و محلول‌پاشی روغن‌های باغبانی در ساعات خنک مؤثر است. حلزون و لیسه برگ‌ها را شبانه می‌جوند؛ جمع‌آوری دستی، تله‌های طعمه‌ای و کاهش رطوبت سطحی اطراف بوته توصیه می‌شود.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

سفیدک پودری به صورت پوشش سفید روی برگ‌ها ظاهر می‌شود و با تهویه بهتر، کاهش تراکم بوته و محلول‌پاشی گوگرد یا بی‌کربنات پتاسیم کنترل می‌گردد. لکه‌برگی‌های قارچی با نقاط قهوه‌ای/سیاه و هاله زرد همراه‌اند؛ برداشت برگ‌های آلوده، آبیاری از پای گیاه و پرهیز از خیس‌کردن شاخ‌وبرگ کلیدی است. پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب در خاک سنگین و آبیاری زیاد) موجب زردی و پژمردگی می‌شود؛ اصلاح زهکشی، کاهش دفعات آبیاری و ضدعفونی بستر در موارد شدید کمک می‌کند.

پیشگیری و مدیریت تلفیقی

بهترین راه مقابله، پیشگیری است: کاشت در خاک با زهکشی خوب، فاصله‌گذاری مناسب، حذف بقایای آلوده و پایش هفتگی برگ‌ها. در صورت نیاز، از سموم کم‌خطر و هدفمند با رعایت برچسب و تناوب ماده مؤثره استفاده کنید تا مقاومت آفات ایجاد نشود.

نحوه تکثیر پای خرس

تکثیر این گیاه به 3 روش امکان پذیر است:

1-  کاشت بذر: در بهار صورت گیرد.

2 -تقسیم ریشه : در بهار یا پاییز صورت گیرد.

3- قلمه ریشه : در اواخر پاییز - اوایل زمستان صورت گیرد .

عوارض جانبی - هشدار

هشدار: در مورد این گیاه مراقب حلزون ها باشید.
گیاه پای خرس را بیماری هایی نظیر کپک پودری، کپک قارچی و لکه برگ تهدید میکند.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره آکانتاسه و جنس های آن