ترمینالیا (Terminalia) و همه ارقام آن

تاریخ انتشار: 1394/08/28
ترمینالیا  (Terminalia) و همه ارقام آن
گیاهان جنس Terminalia از خانواده بادام هندی






معرفی جنس گیاهی Terminalia

جنس Terminalia از تیره Combretaceae (کامبرتاسه) یکی از گروه‌های مهم درختان و گاه درختچه‌های نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری جهان است. این جنس به‌ویژه در جنگل‌های موسمی، حاشیه رودخانه‌ها، ساواناها و زیست‌بوم‌های ساحلی نقش اکولوژیک برجسته‌ای دارد و در بسیاری از مناطق به‌عنوان گونه‌های سازنده پوشش درختی یا گونه‌های غالب شناخته می‌شود.

ویژگی شاخص این جنس، سازگاری طیف گسترده‌ای از گونه‌ها با اقلیم‌های متنوع گرمسیری از خشک تا مرطوب است؛ به همین دلیل Terminalia در حوزه‌های گیاه‌جغرافیایی آفریقا، جنوب و جنوب‌شرقی آسیا، اقیانوسیه و بخش‌هایی از قاره آمریکا گسترش یافته است.





ریخت‌شناسی عمومی و خصوصیات مشترک گونه‌های Terminalia




فرم رویشی، تنه و پوست

اکثر گونه‌های Terminalia درختانی متوسط تا بزرگ هستند و در برخی زیستگاه‌ها به ارتفاع قابل توجهی می‌رسند. تنه در بسیاری از گونه‌ها راست و استوانه‌ای است و درختان کهنسال ممکن است پایه‌های تقویتی یا برجستگی‌های قاعده‌ای نشان دهند. پوست (bark) می‌تواند صاف تا ترک‌دار باشد و در برخی گونه‌ها پوسته‌پوسته شدن یا شیاردار بودن پوست با افزایش سن آشکارتر می‌شود.

پوست و چوب در تعدادی از گونه‌ها حاوی تانن‌های فراوان هستند که از نظر اکولوژیک و نیز کاربردی (مانند دباغی یا رنگ‌زایی در برخی فرهنگ‌ها) اهمیت دارد.




آرایش شاخه‌ها و شکل تاج

در بسیاری از گونه‌ها الگوی شاخه‌دهی به‌گونه‌ای است که شاخه‌ها به‌صورت لایه‌ای یا طبقه‌طبقه قرار می‌گیرند و تاج حالتی چتری یا صفحه‌ای پیدا می‌کند. این معماری تاج در گونه‌های مناطق باز یا حاشیه جنگل‌ها رایج‌تر است و می‌تواند به بهره‌گیری بهتر از نور کمک کند.




برگ‌ها

برگ‌ها غالباً ساده و کامل هستند و در بسیاری از گونه‌ها در انتهای شاخه‌ها به‌صورت متراکم یا شبه‌چرخه‌ای تجمع می‌یابند؛ همین ویژگی یکی از دلایل نام‌گذاری رایج برخی گونه‌ها به «terminal» بودن تجمع برگ‌ها در انتهای شاخه‌ها تلقی می‌شود. برگ‌ها می‌توانند بی‌کرک تا کرک‌دار، و از نظر شکل از بیضی تا نیزه‌ای متغیر باشند.

بسیاری از گونه‌ها ریزش‌برگ فصلی دارند و این ویژگی به‌ویژه در اقلیم‌های موسمی و مناطق دارای فصل خشک به‌عنوان سازگاری کاهش تبخیر و حفظ آب دیده می‌شود.




گل‌آذین و گل‌ها

گل‌ها معمولاً کوچک، کم‌نمود و اغلب سبزفام، زردفام یا سفیدفام هستند و در گل‌آذین‌هایی مانند سنبله یا خوشه‌های متراکم ظاهر می‌شوند. در بسیاری از گونه‌ها گل‌ها فاقد گلبرگ‌های نمایان یا دارای ساختار گلپوش کم‌رنگ هستند و بخش‌های زایشی (پرچم‌ها و مادگی) نقش بیشتری در جلب گرده‌افشان‌ها یا انجام گرده‌افشانی دارند.

در این جنس، تولید شهد و بو می‌تواند نقش مهمی در جذب حشرات گرده‌افشان داشته باشد، هرچند شدت و نوع این ویژگی‌ها بین گونه‌ها متفاوت است.




میوه و بذر

یکی از مشخصه‌های بسیار مهم Terminalia، میوه‌های خشک و اغلب بال‌دار یا دارای لبه‌های برجسته است. در برخی گونه‌ها میوه‌ها دارای دو تا پنج بال هستند که می‌تواند به پراکنش توسط باد کمک کند. در گونه‌های وابسته به زیستگاه‌های رودخانه‌ای یا ساحلی، پراکنش میوه‌ها ممکن است با آب نیز انجام شود.

تنوع شکل میوه (بال‌دار، دندانه‌دار یا با لبه‌های توسعه‌یافته) از شاخص‌ترین معیارهای شناسایی گونه‌ها در این جنس است و در تفکیک گونه‌های نزدیک به هم نقش کلیدی دارد.





زیستگاه، پراکنش و سازگاری‌های اکولوژیک

گونه‌های Terminalia در گستره وسیعی از زیستگاه‌ها یافت می‌شوند؛ از جنگل‌های بارانی گرمسیری تا جنگل‌های خشک موسمی و از دشت‌های کم‌ارتفاع تا تپه‌ماهورها. برخی گونه‌ها به خاک‌های فقیر یا دوره‌های خشکی مقاوم‌اند و گروهی دیگر در مناطق مرطوب یا نزدیک منابع آبی عملکرد بهتری دارند.

توانایی سازگاری با تنش خشکی، گرما و تغییرات فصلی بارش از دلایل موفقیت اکولوژیک این جنس است. در تعدادی از گونه‌ها، ریزش برگ در فصل خشک، کوتیکول نسبتاً ضخیم، و گاه ویژگی‌های آناتومیکی برگ به کاهش اتلاف آب کمک می‌کند.





اهمیت اکولوژیک و نقش در اکوسیستم‌ها

درختان Terminalia می‌توانند در ساختار جنگل و پایداری خاک نقش داشته باشند. سایه‌اندازی تاج، تولید لاشبرگ و بازگشت مواد آلی به خاک، و ایجاد زیستگاه برای پرندگان و حشرات از جمله کارکردهای اکولوژیک آن‌هاست. میوه‌ها و بذرها نیز در چرخه غذایی برخی جانوران نقش دارند و در برخی مناطق، درختان کهن Terminalia به‌عنوان عناصر کلیدی چشم‌انداز طبیعی شناخته می‌شوند.

برخی گونه‌ها به‌عنوان گونه‌های پیشگام یا گونه‌های سازگار با آشفتگی، در بازسازی پوشش گیاهی و تثبیت زیستگاه‌های تخریب‌شده اهمیت دارند.





ویژگی‌های شناسایی میدانی (جمع‌بندی عملی)

برای شناسایی میدانی Terminalia، توجه به مجموعه‌ای از صفات توصیه می‌شود: تجمع برگ‌ها در انتهای شاخه‌ها، الگوی طبقه‌ای شاخه‌ها در برخی گونه‌ها، نوع گل‌آذین‌های کم‌نمود، و به‌ویژه شکل میوه‌های خشک با بال‌ها یا لبه‌های مشخص. بررسی پوست تنه و فصل‌مندی ریزش برگ نیز می‌تواند به تشخیص کمک کند.

در بسیاری از موارد، میوه و آرایش برگ‌ها قابل‌اعتمادترین نشانه‌های میدانی برای تشخیص جنس Terminalia هستند.





فهرست تعدادی از گونه‌های شناخته‌شده Terminalia

در ادامه، تعدادی از گونه‌های این جنس به‌صورت فهرست آورده شده‌اند:

Terminalia catappa

Terminalia arjuna

Terminalia chebula

Terminalia bellirica

Terminalia tomentosa

Terminalia ivorensis

Terminalia superba

Terminalia bellerica

Terminalia ferdinandiana

Terminalia sericea

Terminalia elliptica

Terminalia mantaly

Terminalia glaucescens

Terminalia amazonia

Terminalia paniculata

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید