این مقاله به بررسی نقش گونههای مختلف ترب (با تأکید بر ترب قرمز و سیاه) در تقویت متابولیسم و بهبود وضعیت سلامت انسان میپردازد. ترکیبهای فعال زیستی از جمله ویتامینهای C، A و K، اسید فولیک، آنتوسیانینها و مقادیر قابل توجه آهن در ترب معرفی و ارتباط آنها با افزایش روند سوختوساز، بهبود عملکرد قلب و حفظ سلامت پوست، مو و ناخن تشریح میشود. علاوه بر خواص آنتیاکسیدانی و آبرسانی، اثرات گزارششده ترب بر کاهش یبوست، بهبود عوارض تنفسی و کمک به دفع سنگ کلیه مرور شده و جایگاه آن بهعنوان سبزی کارکردی در رژیم غذایی پیشنهاد میگردد.
ترب ،اززمان های بسیار قدیم برای درمان بسیاری از بیماری ها به کار می رفته است،مصرف ترب سیاه از بروز دردهای اعصاب و روماتیسم، سنگ مثانه، سل و انسداد مجاری تنفسی جلوگیری می کند.
بعلت طبع گرم و خشکی که دارد باعث افزایش سوخت و ساز بدن نیز می شود
ترب قرمز، غنی از ویتامین، اسیدفولیک و آنتوسیاتین است. این گیاه خواص فراوانی دارد که در این مطلب به نقل از «هلث مد» بخشی از آن ذکر شده است.
تقویت کننده روند سوخت و ساز بدن است.
غنی از آهن است که به عملکرد کلی قلب، حفظ سلول های سالم و شادابی پوست، مو و ناخن کمک می کند. ویتامین های C، A و K موجود در آن تا حدودی مانع از اختلالات پوستی می شود. ماسک آن تمیز کننده پوست است.
حاوی آب است که نیاز بدن به آب را تأمین می کند.
این گیاه خشکی پوست را رفع می کند. مانع از ریزش مو می شود.
تقویت کننده ریشه مو است.
آب ترب، براق کننده مو است.
آب ترب، یبوست را برطرف می کند.
مصرف ناشتای آب ترب باعث آب شدن سنگ کلیه می شود. برای رفع سرماخوردگی و سرفه، یک لیوان آب ترب بنوشید. مصرف آب آن، بدن را از سموم و ویروس پاکسازی می کند در نتیجه مثانه، سیستم گوارشی، کلیه و پروستات را سالم نگه می دارد.