سیب
مقوى معده و حافظ مخاط معده، کاهنده کلسترول خون، مقوی کبد و قلب، دفع
کننده اسید اوریک خون، ضد رماتیسم، تصفیه کننده است و سبب موجب جوان ماندن
بافتهای بدن میشود.
«هرکس
روزى یک سیب بخورد، پزشک را از خود دور کرده است». این یک ضرب المثل
انگلیسى است و فرانسوىها نیز آن را پذیرفتهاند. این جمله مصداق واقعى
دارد و سیب را باید نوشداروى همه بیمارىها دانست.
به
عقیده مرحوم دکتر سید جلال مصطفوی، پزشکان قدیم از این خواص معجزه آسای
سیب کاملاً اطلاع داشتند و ارسطو کار اعجاز را به آنجا رسانده است که دست
به اغراق عجیبى مىزند و مىگوید: « هرکس هر روز سیب بخورد، تعجب مىکنم،
چگونه مىمیرد»، حتى بسیارى از انبیا، اولیا و پیشوایان دین نیز که براى
امت خود دستورهایى به صورت جملههاى قصار به یادگار گذاشتهاند، این مطالب
را از نظر دور نداشته و خوردن سیب را تأکید کردهاند، چنانکه از حضرت على،
علیه السلام، روایت شده است که فرمود: «اکل التفاح فى اسحار» یعنى سحرگاهان
سیب بخورید.
- سیب مقوى عضلات و اعصاب است (یکى از بهترین میوهها).
- سیب مقوى معده و حافظ مخاط معده است.
- سیب ضد عفونى کننده روده است (ترشح دیاستازى را در معده خود عامل کشتن باکتریهاست).
-سیب مقوى کبد است و احتقان آن را (که مولد اکثر بیمارىها است) کم مىکند.
- سیب کلسترول خون را کم مىکند (به عقیده لئون بینه، رئیس سابق دانشکده پزشکى پاریس، این خاصیت به علت وجود پکتین در سیب است).
- سیب اسید اوریک را از ادرار دفع مىکند.
- سیب ضد روماتیسم است.
- سیب ملیّن است.
- سیب خون را تصفیه مىکند.
- سیب بافت ها را جوان نگاه مى دارد.
آیا
این همه خواص شگفت انگیز در سیب که هر کدام به تنهایى اثر بسیار نیکویى در
درمان بیمارىها و تأمین سلامت بدن دارد کافى نیست که به ما اجازه دهد سیب
را به عنوان نوشدارو معرفى کنیم؟