زیست نیوز-
بهرام میراخورلو افزود: باریجه گیاهی است که در نواحی کوهستانی و ارتفاعات بالای 2 هزارمتر میروید.
وی
ادامه داد: باریجه، بالیجه یا بالنبو، گیاهی از خانواده چتریان است. این
گیاه در نوع اشکی تا 5 درصد و در نوع عسلی تا 30 درصد اسانس دارد. نام
فارسی آن باریجه، اشق، بارزد، بیرزد یا قاسنی است و در زبان عربی به نام
قنه شناخته میشود
.
به نقل از ایسنا، باریجه را انگلیسیها و فرانسویها "گالبانوم" و آلمانیها "گالبانوم" یا "گالبان" میگویند
.
وی
با بیان اینکه شیره باریجه در اواخر خرداد ماه به مدت 2 ماه بر حسب شرایط
اقلیمی برداشت میشود، اضافه کرد: باریجه گیاهی "مونوکارپیک" است، یعنی
تنها یک بار گل میدهد. در چند سال اول رویش، برگهایی طوقهای تولید میکند
و در سال آخر رویش به ساقه میرود و گل و میوه تولید میکند. گلهای آن
زرد رنگ و به صورت چتر مرکب است. از تمام اندامهای گیاه بوی تند و مخصوصی
به استشمام میرسد و ریشهی آن در زمین مانند چغندر قند و به رنگ قهوهای
مایل به سیاه است
.
این
کارشناس گیاهان دارویی ادامه داد: با بریدن لایهای نازک از این ریشه،
مایعی صمغ مانند به رنگ شیر بیرون میزند که در اثر گذشت زمان که در اصطلاح
«مدار» خوانده میشود که به زرد و سپس قرمز تغییر رنگ میدهد
.
وی
گفت: شیرهی گیاه که پس از برداشتن لایهی نازک بیرون زده است و با گذشت
چند روز رنگ آن به زرد و سرخ تغییر کرده با وسیلهای به نام «کارد» که
ملاقه مانند و بادستهی چوبی کوتاه است، از روی بدنهی ریشه برداشته شده و
باز لایهای دیگر بریده میشود. پس از چند روز شیرهی آن بیرون آمده، تغییر
رنگ داده و عمل گرفتن آن از سر گرفته میشود. بریدنها و گرفتنها تا جایی
که در ریشهی گیاه شیر باشد، ادامه مییابد.همچنین صمغ آن بویی خوش دارد و
آتش زاست
.
رئیس
اداره منابع طبیعی شهرستان گرمسار در ادامه با اشاره به رویش این گیاه
دارویی در شهرستانهای گرمسار و آرادان گفت: شهرستانهای گرمسار و آرادان
545 هزار هکتار منابع طبیعی دارد که از این رقم 9 هزار و 750 هکتار آن
باریجه خیز است و این مناطق بیشتر شامل حوزه رامه، قالیباف و سلباری است
.
میرآخورلو تصریح کرد: در سال 90 و 91 برداشت باریجه از مراتع شهرستان به دلیل آفت زدگی ممنوع شد تا بوتههای آن بیشتر آسیب نبیند
.
رئیس
اداره منابع طبیعی شهرستان گرمسار با اشاره به خواص این گیاه دارویی، گفت:
باریجه برای استعمال داخلی برای درمان بیماریهای برونشیت مزمن، آسم،
ناراحتیهای قفسه سینه و درمان آنفولانزا و برای استعمال خارجی به عنوان
ضماد برای تورم معده و جراحتها استفاده میشود