زنگ گلرنگ (Safflower rust) یکی از بیماریهای مهم گلرنگ است که در تمامی مناطق کشت و در همه مراحل رشد، از گیاهچه تا گیاه کامل، مشاهده میشود. عامل بیماری قارچ ماکروسیکلیک *Puccinia carthami* بوده و بذرزاد است؛ پیکنیوم و ایسـیوم را روی هیپوکوتیل تشکیل داده و سپس با تولید یوریدیوسپور چرخههای ثانویه و آلودگیهای مکرر را روی برگ ایجاد میکند. آلودگی پیش از گلدهی میتواند عملکرد و کیفیت روغن را کاهش داده و تا ۵۰٪ افت محصول ایجاد کند. مدیریت بیماری شامل تناوب، بذر سالم، شخم پس از برداشت، دوری از منابع آلودگی، استفاده از ارقام مقاوم و کاربرد قارچکشهای سایپروکونازول یا پروپیکونازول است.
زنگ گلرنگ :
Safflower rust : نام انگلیسی
این بیماری در هر جا که گلرنگ کشت شود دیده می شود. همچنین در تمام مراحل رشد گلرنگ از گیاهچه تا گیاه کامل می تواند گلرنگ را آلوده نماید.
قارچ عامل این بیماری Puccinia carthami ماکروسیکلیک است و بذرزاد می شود بنابراین، پیکنیوم وایسیوم خود را روی هیپوکوتیل گیاهچه تشکیل داده که علائم بصورت شانکرمی باشد و از آن برروی کوتیلدونها رفته و تولید یوریدیوسپور می کند.
یوریدیوسپور روی برگ تشکیل چرخه های ثانویه می دهد و مرتباً یوریدیوسپور های جدید تولید کرده و آلودگیهای جدید ایجاد می نماید. این قارچ یک میزبانه بوده و تمام مراحل خود را روی گلرنگ تکمیل می نماید.
اگر آلودگی قبل ازگل صورت گیرد روی کمیت و کیفیت روغن تاًثیرگذاشته و محصول را تا 50 درصد کاهش می دهد ولی اگرآلودگی بعد ازگل باشد خسارت چندانی نمی زند.
مبارزه:
-تناوب.
- کاشت گلرنگ دور از منابع آلودگی (گلرنگهای وحشی.(
-استفاده از بذر سالم.
- شخم پس از برداشت(کاهش تولید بازیدیوسپور(
- پس از مشخص شدن نژاد قارچ ارقام مقاوم استفاده شود.
-سایپروکونازول(آلتو( SL 10% نیم لیتر در هکتار
-پروپیکونازول(تیلت( EC 25% نیم لیتر درهکتار