شته پنبه (*Aphis gossypii*) آفتی پلیفاژ است که با مکیدن شیره گیاهی موجب پیچیدگی برگها، اختلال در رشد سرشاخهها و کاهش عملکرد میشود. ترشح عسلک فراوان، بستر رشد قارچهای ساپروفیت و بروز فوماژین را فراهم میکند و این گونه بهعنوان ناقل حدود 70 بیماری ویروسی گزارش شده است. چرخه زندگی در مناطق گرمسیر عمدتاً انهولوسیکلیک و در مناطق سردسیر هولوسیکلیک بوده و در شرایط گرم تا 59 نسل در سال مشاهده میشود. کنترل شیمیایی با ترکیباتی مانند ایمیداکلوپراید، پیمتروزین، مونوکرتوفوس و متاسیستوکس قابل انجام است.
شته پنبه :
نام علمی : Aphis gossypi
معرفی آفت
شته پنبه پلی فاژ بوده و مانند دیگر شته ها با مكیدن شیره گیاهی باعث پیچیدن برگها و عدم رشد سر شاخه ها می گردند. به علاوه عسلك فراوان حاصله از آن روی گیاهان را پوشانده كه قارچهای ساپروفیت روی آن رشد كرده و باعث فوماژین می شوند. ناقل حدود 70 نوع بیماریهای ویروسی در گیاهان می باشد كه مهمترین آنها عبارتند از:
برای این شته 70 گونه میزبان گزارش شده است. در ایران مرحوم افشار آن را جزء آفات پنبه، جالیز، سبزی ها و گیاهان صنعتی و علوفهی ای گزارش كرده و دواچی و تقی زاده آن را به عنوان آفات مركبات و فرح بخش این آفت را روی گوجه فرنگی، خربزه، هندوانه، خیار و… گزارش كرده است.
زیست شناسی:
در مناطق گرمسیر سیكل زندگی آن Anholocyclic بوده و در مناطق سردسیر به صورتHolocyclic می باشد. در شرایط عادی طول عمر یك شته از بدو تولد تا مرگ، یك ماه طول می كشد. در مناطق گرمسیر تا 59 نسل آن شمارش شده است.
کنترل شیمیایی انواع شته های پنبه:
1- مونوکرتوفوس(نواکرون) SL40% یک لیتر 2-1 نوبت
2- ایمیداکلوپراید(کونفیدور) SC 35% و 250سی سی درهکتار
3- متاسیستوکس EC25% و 1لیتر
4- پی متروزین(چس) WP 25% و 1کیلوگرم در هکتار