در این مقاله، روند توالی اکولوژیک در اکوسیستمهای آبی بهویژه دریاچهها بررسی میشود. مرحله آغازین با جامعهای ساده و غالباً متشکل از باکتریها شروع شده و با ورود تدریجی میکروارگانیسمها و سپس جانداران بزرگتر، تولید اولیه افزایش مییابد. با ورود ترکیبات ازته و مواد غذایی، دریاچه از حالت الیگوتروف به یوتروف گذار میکند. تداوم تجمع مواد مغذی موجب اوتروفیکاسیون، کاهش O₂ و تغییر زیستپذیری برای برخی گونهها شده و نهایتاً میتواند به خشکیزایی و شکلگیری اکوسیستم جدید منجر شود.
توالی در آب :
در دریاچه ها می بینیم که در مرحله اولیه اکوسیستم یا جامعه فاقد موجود زنده که فقط باکتری ها در آن فعال هستند
که در کنار باکتری ها تعدادی از میکروارگانیسم های دیگر و به مرور موجودات بزرگتر در آن شکل می گیرد و تولید را در اکوسیستم افزایش می دهند.
به مرور که ترکیبات ازته و سایر مواد غذایی وارد می شود ، جامعه را از حالت کم غذا یا الیگوتروف به حالت پر غذا ( یوتروف ) پیش می برند.
تجمع مواد غذایی درون جامعه کم کم ادامه پیدا می کند تا در اثر پدیده اوتروفیکاسیون ( پر غذا یا بالغ شدن کامل ) حتی می تواند ترکیبات موجود ماهیت خودش را تغییر دهد .
برای بعضی از گونه های آبزی هم نامساعد می شود و بنابراین از پیشرفت پدیده اوتروفیکاسیون ، دریاچه ها به خشکی تبدیل می شوند و می توانند گونه های خاکزی در آن جای بگیرند و یک اکوسیستم جدید را بوجود آورند.
غنی شدن محیط از Co2 ممکن است کلید اوتروفیکاسیون باشد و تراکم Co2 بویژه از آن جهت برای جانوران عامل محدود کننده است که ملازم با کاهش O2 می باشد.
بهترین روش برای ایجاد سیستمی است که در آن تولید اولیه به بیوماس بیشترین مقدار باشد یعنی مقدار کمی ازتولید اولیه برای حفظ سیستم صرف شود.