زنجیره غذایی از نظر مصرف

نویسنده: محسن شهاب الدین
تاریخ انتشار: 1392/11/18
در این مقاله، زنجیره‌های غذایی از دیدگاه مصرف به سه مسیر اصلی تقسیم می‌شوند: زنجیره آکل و ماکول (شکارگری/چرای فعال)، زنجیره گندرویی مبتنی بر ساپروفیت‌ها و تجزیه‌کننده‌های خاک (ساپروفاژها)، و زنجیره انگلی که بر گیاهان، گیاه‌خواران و گوشت‌خواران استقرار می‌یابد. با پیشرفت در زنجیره شکارگری، تعداد افراد کاهش و اندازه بدن افزایش می‌یابد، در حالی‌که در زنجیره انگلی روند معکوس است. همچنین، کارایی انرژی در صید–صیادی بیشینه بوده و اختلاف بنیادین انرژی میان زنجیره‌های انگلی و شکارگری گزارش نمی‌شود. در اکوسیستم‌های دریایی جریان انرژی عمدتاً از چرای مستقیم و در جنگل‌ها بیشتر از مسیر لاش و لاشبرگ عبور می‌کند.




زنجیره غذایی از نظر مصرف :
 
1) آکل و ماکول ( خورنده و خورده شده ) که شامل موجوداتی است که از سطح اول و یا دوم و یا سوم می تواند تغذیه کند.
در اینجا سیستمهایی مانند شکار و یا بدست آوردن غذا از طریق فعال انجام میشود ( صید و صیادی ).
 
با پیشرفت زنجیره ، از تعداد افراد کاسته شده و بر جثه آنها افزوده می شود.
 
2) گندرویی : اغلب هتروتروف های خاک ساپروفیت هستند که بیشتر شامل تجزیه کننده ها و ساپروفیتها هستند که عمل تجزیه را انجام می دهند. ساپروفاژ = مرده خوار.
 
3) انگلی که بر روی گیاهخواران ، گوشتخواران و حتی گیاهان مستقر می شوند و انرژی خودشان را از طریق انگلی یا بهره گیری یکطرفه بدست می آورند. برعکس صیادی است یعنی در طول زنجیره جثه کم و تعداد افزوده می شود.

سیستم های صید – صیادی بطریقی عمل می کنند که کارائی انرژی را حداکثر نمایند. از نظر انرژی بین زنجیره های انگلی و صید و صیادی اختلافی وجود ندارد.

در جامعه دریازی انرژی بیشتر از مجرای زنجیره ی تغذیه چرا می گذرد و در جنگل بیشتر از مجرای زنجیره ی لاش و لاشبرگ.
  

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.33 از ۵، بر اساس 3 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید