گرمای بالا با القای رکود رشدی و کاهش شدید فعالیت آنزیمی، تبخیر از خاک را افزایش داده و موجب افت سریع آب در دسترس گیاه میشود. در این شرایط، غلظت شیره سلولی بالا رفته و سنتز مواد کند میگردد؛ همچنین تجزیه پروتئینها افزایش یافته و تولید آمونیاک سمی (NH3) رخ میدهد که در گیاهان مقاوم با اسیدهای آلی خنثی میشود. پیامدها شامل کاهش ارتفاع، کاهش گلدهی و محصول، اختلال گردهافشانی، ریزش برگ، کاهش جذب عناصر و افزایش رشد ریشه است. مراحل زایشی بهویژه گلدهی، گردهافشانی و تشکیل و پرشدن دانه حساسترند.
اثرات گرما :
گرمای بالا باعث می شود که گیاه به خواب برود.
یعنی رشدش راکد شود ، فعالیت آنزیم ها شدیداً کم شود، تبخیر از خاک زیاد می شود و آب بزودی تلف می شود.
شیره سلولی غلظت بسیار زیادی پیدا کرده و بطوری که سنتز مواد در محیط های غلیظ شده به کندی صورت می گیرد. پروتئین های گیاهی شدیداً تجزیه شده و گاز NH3 که شدیداً سمی اشت تولید می شود.
گیاهان مقاوم به خشکی برای فرار از اثر سمیت NH3 آن را با اسیدهای آلی ترکیب نموده و تولید نمکی می کنند که در جذب آب بمنظور کاهش ارتفاع بوته ( گرمای زیاد ارتفاع گیاه را کاهش داده چون رودتر از فاز رویشی به زایشی رفته و بهمین دلیل ارقام پابلند برای دیم مناسبند)، کاهش تولید گل و گلهای بارور و محصول ، جلوگیری از گزده افشانی گیاه بخصوص اگر خشکی هم با آن توام شده باشند ، کوچک شدن برگهای موجود و ریزش مقدار زیادی از برگهای بوته ، کاهش جذب مواد غذایی از خاک بدلیل کاهش رطوبت خاک ، افزایش ریشه برای دسترسی به رطوبت بیشتر و کاهش نسبت ساقه به ریشه می شود .
بطور کلی در گیاهان مناطق خشک از نظر عکس العمل به گرما و خشکی چهار مرحله حساس وجود دارد ، پیدایش و تشکیل گل ، گرده افشانی ، تشکیل دانه و پرشدن دانه .
بنابراین با توجه به دوران حساس فوق باید رقمی را انتخاب نمود که دوران گلدهی و مراحل حساس زایشی خود را قبل از اتمام رطوبت خاک به پایان برساند ساده ترین نوع صدمه متابولیکی ناشی از گرما ، گرسنگی است چون دمای مطلوب برای تنفس بالاتر از فتوسنتز است.