رنگ خاک
رنگ خاک بهعنوان شاخصی از ترکیب و وضعیت شیمیایی–فیزیکی آن، اطلاعات مهمی درباره مقدار ماده آلی، کانیهای آهن و شرایط رطوبتی ارائه میدهد. خاکهای تیره معمولاً ماده آلی بیشتری دارند، هرچند تیرگی سطحی لزوماً به معنای تیرگی در عمق نیست. هماتیت موجب رنگ قرمز و لیمونیت سبب رنگ قهوهای مایل به زرد میشود. رنگهای خاکستری نشانه تهویه نامناسب و احیای آهن است. همچنین کربناتها خاک را روشنتر کرده و تیرگی رنگ، جذب حرارت را افزایش میدهد.
رنگ خاک :
رنگ خاک رنگ خاک معیاری از ترکیب خاک می باشد.
بطور کلی ، خاک های سیاه رنگ ماده آلی بیشتر ی از خاکهای روشن دارند.
هرچند که برخی از خاکها فقط پوشش سیاه رنگی از مواد آلی در سطح خاکدانه یا کلوخه دارند و سیاه بنظر می رسند ، ولی این قطعات در قسمتهای داخلی تیره نیستند. ترکیبات آهن نیز نقش مهمی در رنگ خاک دارند.
خاک های قرمز دارای هماتیت ( Fe2O3 )و خاکهای قهوه ای مایل به زرد دارای لیمونیت ( fe2o3.xh2o ) میباشند. رنگ خاکستری یا خاکستری مایل به آبی نشانه ای از شرایط عدم تهویه ، آب ایستادگی و احیاء آهن در خاک است.
در این خاکها اکسید فرو ( FeO ) فرم غالب آهن را تشکیل می دهد. وجود نقاط یا رگه های زرد و قرمز در خاکهای خاکستری نشانه ای از تناوب شرایط اکسیداسیون و احیاء می باشد.
وجود مقدار زیادی از کربناتها به خاک رنگ سفید و یا نزدیک به خاکستری می دهد. معمولاً خاکهای مرطوب تیره تر از خاکهای خشک بنظر می رسند. رنگ خاک در جذب حرارت نیز بسیار مهم است. هرچه خاک تیره تر باشد حرارت بیشتری جذب نموده و گرمتر خواهد بود.
امتیاز شما به این مقاله
میانگین امتیاز: 4.84 از ۵، بر اساس 25 امتیاز