در این مقاله زیستشناسی و الگوی خسارت مینوز لکه مارپیچی برگ در باغهای مناطق مختلف ایران بررسی شده است. این آفت روی طیف وسیعی از درختان میوه هستهدار و دانهدار فعالیت دارد و زمستان را به صورت حشره کامل در پناهگاههای مختلف سپری میکند. همزمانی ظهور حشرات کامل با باز شدن جوانهها، نحوه تخمگذاری زیر اپیدرم، شکل و طول دالانهای لاروی و ویژگیهای شفیرگی گروهی روی برگها توصیف و اهمیت خسارت هر نسل ارزیابی شده است.
مینوز لکه مارپیچی برگ :
این حشره در استانهای تهران، مرکزی، خراسان، آذربایجان، کردستان، باختران و اصفهان روی سیب، گلابی، به، گیلاس، آلبالو، گوجه، آلو، زالزالک و ازگیل دیده شده است.
● زیستشناسی
تعداد نسل آن مانند گونه قبل میباشد. زمستان را به صورت حشره کامل در پناهگاههای مختلف از جمله زیر پوستکهای تنه و شاخهها، لابهلای برگهای ریخته، زیر بقایای گیاهی و داخل دالانهای خالی حشرات چوبخوار و پناهگاههای مختلف موجود در خاک میگذراند. خروج حشرات کامل در بهار با باز شدن جوانههای برگ هم زمان میباشد.
در این زمان گلها هنوز نشکفتهاند. به نظر میرسد که حشرات کامل به محض خروج بدون اینکه تغذیهای بنمایند، جفتگیری میکنند.
تخمها به صورت انفرادی در سطح زیرین برگ گذاشته میشوند. حشره ماده تخم خود ار زیر اپیدرم میگذارد. اولین دالانهای لاروی را میتوان بلافاصله پس از گل دید. دالان لاروی باریک و بلند و مارپیچ است.
طول این دالانها گهگاه از ده سانتیمتر نیز تجاوز مینماید. خسارت ناشی از لاروهای این نسل ناچیز است که علت اصلی آن را باید تلفات شدید حشرات کامل در طول زمستان دانست.
شفیره خارج از دالان لاروی و داخل پیله سفید رنگی به شکل گهواره که در چهار گونه خود بوسیله تار به سطح برگ چسبیده است، تشکیل میشود. لارو برای شفیره شدن معمولاً برگهایی را انتخاب میکند که عاری از دالان لاروی باشند.
لاروها معمولاً به صورت گروهی در یک مکان شفیره میشوند. شفیرهها در هر دو سطح برگ دیده میشوند. ولی در کل تعداد آنها در سطح زیرین برگها بیشتراز سطح روئی است.