این مقاله راهبردهای مدیریت علفهای هرز در زراعت سویا را با تأکید بر زمانبندی عملیات و تلفیق روشهای مکانیکی و شیمیایی بررسی میکند. بهدلیل دشواری وجین در ابتدای استقرار بوته، کاهش جمعیت علفهای هرز باید پیش از کشت انجام شود. وجین مکانیزه در ارتفاع ۵–۱۰ سانتیمتری کمخسارتتر بوده و پس از ۶–۸ هفته سویا توان رقابتی بالایی مییابد. فهرست علفکشهای پیش و پسرویشی مؤثر، شامل بنتازون و داکتال، ارائه میشود.
کنترل علف های هرز سویا :
بدلیل اینکه وجین کشت سویا قبل یا بلافاصله پس از خروج گیاهچه ها دشوار است هر گونه تلاش برای کم کردن جمعیت علف های هرز باید قبل از کشت صورت گیرد.
زمانی که ارتفاع بوته ها 10-5 سانتی متر است وجین کاری بوسیله ماشین خسارت کمتری به بار می آورد پس از 8-6 هفته سویا بطور مؤثر با همۀ علف های هرز بجز مقاوم ترین آنها که شاید لازم باشد با دست از خاک بیرون آورده شوند مقابله می کند.
هرس های گردان یا وجین کننده های انگشتی در حالیکه آسیب چندانی به گیاهان وارد نمی کنند نتایجی عالی در محصول ردیف ها بجای می گذارند و دو یا سه وجین کافی است.
در کنترل شیمیایی ترکیبات استفاده شده قبل از خروج گیاهچه ها سموم آلاکلر – بوترالین – کلرامین – فلوکلرالین – گلیفسفات – لینورون – متری بوزین (سنکور) – نیترالید – پرومتراین- تری فلورالین – سونالان- کوبکس – آفالن – مالوران – EPTC (اپتام) می باشد.
از جمله علف کش های استفاده شده بعد از خروج گیاهچه سموم بنتازون – متری بوزین – مفلوییداید – اکسی فلورفن می باشند و از جمله علف کش های جدید پس از خروج گیاهچه آسیفلورفن – دی کلوفاپ می باشند.
بنتازون (بازاگران) بصورت پس رویشی برای کنترل علفهای هرز پهن برگ و همچنین اویارسلام در زراعت سویا استفاده می گردد.
علف کش داکتال بصورت پیش رویشی بمیزان 10 کیلوگرم در هکتار نیز در زراعت سویا بکار میرود.