این پرسش در زیر مطلب معرفی و راهنمای پرورش سبزی جات غیر برگی - تربچه مطرح شده است.

کاشت تربچه، ریحان و شاهی در یک گلدان؛ آبیاری و برداشت درست برگ‌ها

مهنازپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۳۱۰ امتیاز سوال: ۰
با عرض سلام و خسته نباشید.
با عرض معذرت، چون تاپیک مربوط به ریحان را در سایت نداشتید اینجا سوالم رو مطرح میکنم.
میخواستم تربچه، ریحان و شاهی بکارم. آیا هرسه میتوانند در یک ظرف کاشته شوند؟ آبیاری هرسه باید طوری باشد که خاک همیشه مرطوب باشد؟
آیا برای استفاده از برگهای ریحان و شاهی باید گیاه به طور کلی از خاک خارج شود یا میتوان فقط برگها را از ساقه جدا کرد؟ آیا با این کار باز هم همان ساقه ریحان برگ جدید میدهد یا اینکه برای هربار مصرف باید بذر این سبزیجات را کاشت؟
با تشکر فراوان

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

بله، مي‌توانند در يک ظرف هم کاشته شوند؛ اما با چند «اما»ي کوچولو که اگر رعايتش کنيد همگي خوشحال و خندان رشد مي‌کنند 😄. مهم‌ترين نکته اين است که اين سه تا نياز رشد و مخصوصاً فضا و سرعت رشد متفاوتي دارند: شاهي خيلي سريع و متراکم سبز مي‌شود، ريحان ميان‌مدت است، تربچه هم علاوه بر برگ، براي غده‌اش جا مي‌خواهد. اگر همه را قاطي‌پاطي بکاريد، معمولاً شاهي بقيه را خفه مي‌کند و تربچه هم ريز و قهرکرده در مي‌آيد.

پيشنهاد کاربردي: اگر مي‌خواهيد حتماً يک ظرف باشد، ظرف را بخش‌بندي کنيد (مثلاً با يک تکه پلاستيک ضخيم/مقوا روکش‌دار/يا حتي خط‌کشي ذهني و کاشت رديفي). تربچه را يک سمت با فاصله بيشتر بکاريد، ريحان را وسط با فاصله متوسط، و شاهي را يک نوار باريک يا گوشه ظرف که هر وقت خواستيد برداشت کنيد خالي شود. براي تربچه بهتر است گلدان حداقل ۲۰–۲۵ سانتي‌متر عمق داشته باشد تا غده درست شکل بگيرد.

در مورد آبياري: اينکه خاک «هميشه مرطوب» باشد، براي شاهي و ريحان تا حدي خوب است، ولي يک دام دارد: خاکِ هميشه خيس = خطر پوسيدگي ريشه و بيماري‌هاي قارچي (خصوصاً در گلدان). بهترش اين است: خاک هميشه نمناک باشد، نه غرقابي. يعني وقتي سطح خاک کمي رو به خشکي رفت (حدود ۱–۲ سانتي‌متر بالايي)، آبياري کنيد تا آب از زهکش خارج شود. زهکش کف گلدان هم بايد حتماً باز باشد وگرنه ريشه‌ها مي‌گويند «خفه شديم!» 😅

برداشت ريحان و شاهي: لازم نيست کل گياه را از خاک بيرون بکشيد. براي مصرف، مي‌توانيد برگ‌ها را جدا کنيد يا بهتر از آن، سرشاخه‌چيني کنيد (يعني از بالاي ساقه، کمي بالاتر از يک گره/جفت برگ قيچي کنيد). اين کار براي ريحان عالي است چون باعث پرپشت شدن و توليد شاخه‌هاي جديد مي‌شود. اگر فقط برگ‌هاي پاييني را هي بکنيد و نوک گياه را رها کنيد، ريحان قد مي‌کشد و کم‌پشت مي‌شود.

آيا هر بار بايد بذر بکاريد؟ ريحان با برداشت درست، چندين بار برگ مي‌دهد و لازم نيست هر دفعه از نو بکاريد (تا وقتي هوا/نور/تغذيه اجازه بدهد). فقط حواستان باشد اگر ريحان گل بدهد، کيفيت برگ‌ها افت مي‌کند؛ پس جوانه‌هاي گل را زود بچينيد تا گياه به جاي گل، برگ توليد کند. شاهي معمولاً عمر کوتاه‌تر و برداشت سريع‌تري دارد؛ مي‌شود چند بار ازش برداشت کرد، ولي معمولاً بهترين روش اين است که کاشت را مرحله‌اي و هر ۱–۲ هفته يک‌بار تکرار کنيد تا هميشه شاهي تازه داشته باشيد.

يک نکته ريز براي هم‌کاشتي: تربچه اگر کنار شاهیِ خيلي متراکم باشد، جا کم مي‌آورد و غده ريز مي‌شود. براي تربچه فاصله را رعايت کنيد (حدود ۳–۵ سانتي‌متر بين بوته‌ها بسته به رقم) و شاهي را «کم‌عرض و کنترل‌شده» نگه داريد. نور هم مهم است: ريحان آفتاب‌دوست است؛ اگر نور کم باشد، دراز و کم‌عطر مي‌شود.

براي اطلاعات بيشتر و نکات ريزترِ نگهداري و پيشگيري از بيماري‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر