نام علمي
Begonia corallina
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه گیاهشناسی
Begonia corallina از تیرهٔ Begoniaceae (بگونیایان) و در جنس Begonia قرار میگیرد؛ جنسی بسیار بزرگ با صدها گونه که عمدتاً بهعنوان گیاهان علفی یا نیمهچوبیِ سایهپسند شناخته میشوند. این گیاه در گروه بگونیاهای موسوم به «بالفرشتهای» (Angel wing) و از نظر ریختشناسی با ساقههای نیمانند و برگهای لکهدار قابل توجه است.
منطقه بومی و زیستگاه
زیستگاه طبیعی بگونیاها عمدتاً نواحی گرمسیری و نیمهگرمسیری است و Begonia corallina نیز در چارچوب همین الگو به زیستبومهای مرطوبِ جنگلی وابستگی دارد. بگونیاها غالباً در زیرآشکوب جنگلها، حاشیهٔ رودخانهها و دامنههای سایهدار رشد میکنند؛ جایی که رطوبت هوا بالا، نور پراکنده و خاک غنی از مواد آلی است.
تاریخچه نامگذاری و معرفی علمی
نام جنس Begonia به افتخار «میشل بگون» (Michel Bégon)، حامی فرانسوی علوم طبیعی در سدهٔ هفدهم، انتخاب شد. صفت گونهای corallina به جنبههای «مرجانیمانند» در رنگ یا ظاهر گیاه اشاره دارد. توصیفهای علمی این گروه در دورهٔ گسترش گیاهشناسی اکتشافی و با گردآوری نمونهها از مناطق گرمسیری تثبیت شدند.
نامهای رایج و کاربرد واژگانی
در فارسی معمولاً با نام بگونیا کورالینا شناخته میشود. در منابع انگلیسی، این گیاه یا گروه نزدیک به آن اغلب با نامهای Coral begonia و Angel wing begonia ذکر میشود. این نامهای رایج بیشتر به رنگآمیزی گلها و فرم بالمانند برگ اشاره دارند و در ادبیات باغبانی برای تمایز از سایر بگونیاها بهکار میروند.
![بگونیا کورالینا]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
مناطق گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
خاک های سبک و دارای مواد غذایی کافی
|
"بگونیا کورالینا" گونه ای بگونیاها است که دارای ساقه ای چوبی و بلند با برجستگی ها و انحناهایی شبیه بامبو است. این گیاهان دارای عادت رشد مستقیم و بومی برزیل می باشند. این گیاهان، گیاهانی علفی و چندساله اند.
گل ها غالباً به صورت خوشه ای و دارای براکته هایی در بخش تحتانی می باشند. براکته ها ممکن است چسبیده به بخش زیرین دمگل ها باشند. زمان گلدهی آنها در فصل های بهار تا پاییز است. این گل ها به تعداد زیاد و به رنگ قرمز می باشند.
برگ ها پهن، به رنگ سبز و نامتقارن (مانند سایر بگونیاها) می باشند.
![Coral Begonia]()
شرایط محیط رشد
درجه حرارت مناسب برای پرورش این گیاهان در شب حدود 18 درجه سانتیگراد و روز حدود 25 درجه سانتیگراد می باشد. درجه حرارت شب تقریباً در بیشتر خانه ها برای رشد و نمو این گیاه مهیا است.
بگونیا کورالینا در مقابل آلودگی هوا حساسیت نشان می دهد و به هوای آزاد و نور کافی (نور مستقیم آفتاب نباشد) نیازمند است.
بگونیاها به طور کلی در خاک های سبک با زهکش خوب و کمی اسیدی و غنی از نظر هوموس و مواد آلی دیگر، به خوبی رشد و نمو می کنند. مخلوط خاک مناسب و مورد نیاز این گیاه عبارت از دو قسمت خاک خوب لومی (خاک باغچه)، یک قسمت هوموس (خاک برگ پوسیده یا تورب) و یک قسمت ماسه یا شن ریز است. به این مخلوط باید مقدار کمی کود پوسیده دامی اضافه کرد. همچنین بهتر است مقداری کود شیمیایی به خاک افزوده شود.
بگونیا به نور مستقیم آفتاب نیاز ندارند. نوری که از موانعی گذشته و مقادیری از آن قبلاً جذب شده باشد مناسب تر است (نگهداری در گلخانه هایی که به وسیله حصیر و یا مواد آهکی پوشش شده باشند، و کاشت بگونیا در نقاط سایه-آفتاب زیر درختان). برخی از نویسندگان بگونیا را به طور کلی جزء گیاهان سایه پسند طبقه بندی کرده اند. بنابراین این گیاهان باید در فصل تابستان از نور شدید محافظت شوند. در نواحی سردسیر، بگونیاها فقط در روزهای گرم تابستان در سایه نگهداری می شوند.
بگونیاها به طور کلی در محیط کاملاً مرطوب به خوبی رشد و نمو می کنند، با این وجود، شدت رطوبت (خاک و هوا) نباید به حدی باشد که این گیاهان همیشه خیس باشند، در غیر این صورت ریشه های ظریف و نازک بگونیا که به پوسیدگی حساسیت دارد در مقابل این عارضه مقاومتی نمی کند. در محیط خشک برگ های بگونیا به زودی خشک می شود (پیچیدگی برگ ها و لکه های خشک شده روی برگ بگونیا به دلیل خشکی هوا به کرات اتفاق می افتد).
![Begonia corallina]()
مقابله به آفات بگونیا کورالینا
آفات رایج بگونیا کورالینا
کنه تارتن (بهویژه در هوای خشک) با ایجاد لکههای ریز زرد و تارهای نازک روی پشت برگ دیده میشود. افزایش رطوبت محیط، شستوشوی برگها و استفاده از کنهکشهای اختصاصی در صورت شدت آلودگی مؤثر است.
شته و مگس سفید با مکیدن شیره گیاه باعث پیچیدگی برگ و چسبناک شدن سطح (عسلک) میشوند. کنترل با حذف برگهای خیلی آلوده، نصب تله زرد، و محلولپاشی صابون حشرهکش یا روغن ولک (طبق برچسب) انجام میشود.
شپشک آردآلود و شپشک سپردار به شکل تودههای پنبهای یا برجستگیهای قهوهای روی ساقه و رگبرگها ظاهر میشوند. پاککردن دستی با پنبه آغشته به الکل و تکرار محلولپاشی روغنهای باغبانی راهکار اصلی است.
امراض مهم و مدیریت آنها
پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) با زردی، پژمردگی و بوی نامطبوع خاک همراه است. کاهش آبیاری، تعویض خاک سبک و ضدعفونی گلدان و در موارد شدید استفاده از قارچکش مناسب طبق دستور توصیه میشود.
سفیدک پودری و لکهبرگیهای قارچی در رطوبت بالا و تهویه کم تشدید میشوند. بهبود گردش هوا، پرهیز از خیس کردن برگها و حذف برگهای لکهدار پایه کنترل است؛ در صورت نیاز قارچکشهای ثبتشده استفاده شود.
![بگونیا کورالینا]()
نحوه تکثیر بگونیا کورالینا
روش ازدیاد بگونیاها بسیار متفاوت است. بسیاری از آنها از طریق کاشت بذر به آسانی تکثیر می شوند. بذر بگونیا بسیار ریز است و عملیات کاشت باید با دقت صورت گیرد و در صورت آبیاری از بخش تحتانی گلدان انجام پذیرد. برای کاشت بذر مخلوطی از یک سوم خاک باغچه، یک سوم خاک برگ پوسیده و یک سوم ماسه تهیه کرده، بعد از مرطوب کردن خاک، درون گلدان می ریزند. سپس خاک گلدان را کمی فشرده و بذر را به صورت یکنواخت در سطح آن پخش می کنند و روی آن قشر نازکی از مواد آلی پوسیده مانند خاک برگ یا تورب می ریزند. برای آبیاری این گلدان، تمامی حجم آن را در یک گلدان بزرگتر پر از آب فرو می کنند، به طوری که آب از بالا روی بذر کاشته شده نریزد و فقط از سوراخ پایین گلدان و از منافذ اطراف به داخل نفوذ کند. به تدریج سطح خاک خیس شده و آبیاری کامل انجام می پذیرد.
روش دیگر تکثیر این گیاهان استفاده از قلمه جوانه انتهایی و قلمه های نیمه خشبی است. این قلمه ها حداقل باید یک جوانه داشته باشند. همچنین با استفاده از قلمه های بگ و ریزوم نیز می توان بگونیا کورالینا را تکثیر نمود.