شانه ونوس ستاره ای - معرفی گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1400/04/16
شانه ونوس ستاره ای - معرفی گیاهان بومی ایران
شانه ونوس ستاره‌ای (Scandix stellata) از تیره چتریان است و در ایران با نام‌های شانه ونوس و شانه‌کشی و در جهان با نام‌های Starry Venus’ comb و Starry scandix شناخته می‌شود. این گیاه یک‌ساله، باریک‌اندام و علفی است؛ برگ‌ها ظریف و چندبار بریده با قطعات نخی‌مانند بوده و گل‌آذین چتر مرکب با گل‌های کوچک سفید تا سفید-صورتی تشکیل می‌دهد. میوه‌ها کشیده و منقارمانند هستند که نمای «شانه‌ای» شاخص ایجاد می‌کنند. گونه مزبور در شرایط آفتابی تا نیمه‌سایه، خاک‌های سبک و با زهکشی مناسب و اغلب آهکی رشد بهتری دارد و با اقلیم‌های مدیترانه‌ای تا نیمه‌خشک سازگار است. بومی ناحیه مدیترانه و جنوب‌غرب آسیاست و در ایران عمدتاً در کشتزارها، حاشیه راه‌ها، مراتع باز و اراضی دست‌خورده مشاهده می‌شود.

Nargil_Scandix stellata
نام علمي
Scandix stellata
نام لاتين
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی علمی

گیاه Scandix stellata با نام فارسی «شانهٔ ونوس ستاره‌ای» از تیرهٔ Apiaceae (چتریان) است؛ تیره‌ای که به‌واسطهٔ گل‌آذین‌های چتری و وجود مجاری ترشحی در اندام‌ها شناخته می‌شود. این گونه در سردهٔ Scandix جای می‌گیرد که با میوه‌های باریک و کشیده و ظاهری «سوزنی‌مانند» در بسیاری از گونه‌ها شاخص است.


ریخت‌شناسی تشخیصی

این گیاه عموماً علفی و یک‌ساله است و گل‌ها در چترهای کوچک ظاهر می‌شوند. ویژگی برجسته در شناسایی آن، ساختار میوه و کاسبرگ‌ها/براکته‌های ستاره‌مانند در پیرامون واحد زایشی است که سبب نام‌گذاری «stellata» (ستاره‌ای) شده است. مانند بسیاری از چتریان، تفکیک دقیق گونه‌ها اغلب با بررسی میوه (مریکارپ)، تعداد و شکل براکته‌ها و جزئیات گل‌آذین انجام می‌گیرد.


پراکنش بومی و زیستگاه

Scandix stellata عمدتاً عنصری از ناحیهٔ مدیترانه و بخش‌هایی از جنوب‌غرب آسیاست و در اقلیم‌های با زمستان‌های ملایم و بهارهای نسبتاً مرطوب بهتر رشد می‌کند. زیستگاه‌های معمول آن شامل کشتزارهای دیم، حاشیهٔ مزارع، زمین‌های آیش، دامنه‌های باز و خاک‌های سبک تا نیمه‌سنگینِ نسبتاً آهکی است. این گونه غالباً به‌عنوان بخشی از فلور علف‌های یک‌سالهٔ بهاره در زیست‌بوم‌های انسان‌ساخته و نیمه‌طبیعی دیده می‌شود.


تاریخچه و نام‌شناسی

نام سردهٔ Scandix در متون گیاه‌شناسی کلاسیک به گروهی از چتریان با میوه‌های باریک اشاره دارد و در طبقه‌بندی نوین نیز حفظ شده است. صفت گونه‌ای stellata به «آرایش ستاره‌ای» اندام‌های پیرامونی گل‌آذین/میوه اشاره دارد و وجهی کلیدی برای تشخیص تاکسون در مقایسه با گونه‌های نزدیک به‌شمار می‌آید.

شانه ونوس ستاره ای

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه شانه ونوس ستاره ای
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  شانه ونوس ستاره ای
خشک
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  شانه ونوس ستاره ای
18-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  شانه ونوس ستاره ای
مکان های صخره ای

گیاهی یکساله و برگ ها یا سایزهای متفاوت به صورت متناوب روی ساقه قرار گرفته اند. دارای گلچه های سفید رنگ کوچک به صورت مجتمع هستند. عدتا در لابه لای صخره ها می رویند.

شرایط محیط رشد

عمدتا در کنار صخره ها و مکان های سنگی تمایل به رویش دارند. سرمای زیاد را نمی توانند تحمل کنند. دمای ملایم و خنک را می پسندند. 

Scandix stellata

نحوه تکثیر شانه ونوس ستاره ای

این گیاه توسط بذر تکثیر می شود. اغلب بذرهای این تیره دارای دوره خواب می باشند. بایستی دوره خواب را بگذرانند تا بتوانند جوانه بزنند و رشد کنند. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره چتریان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 3 از ۵، بر اساس 3 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید