گواوا برزیلی

دانستنیهای علمی

گیاه گواوا ی برزیلی ، گیاهی است از خانواده myrtaceae (میرتاسی) و جنس  psidium  که بومی مناطق گرمسیری آمریکا ( از مکزیک تا آرژانتین ) میباشد.
امروزه این درختچه در بخشهائی از جزیره کارائیب و بخشهایی از هند دیده میشود.

 این گیاه به طور خودرو در سواحل برزیل میروید و گیاهی مقاوم محسوب میشود.
هم از نظر زینتی و هم به دلیل میوه هایش از محبوبیت خاصی برخوردار است.

خصوصیات - معرفی

گواوای برزیلی ، درختچه ای است که بین 1 تا 3 متر رشد میکند .( گاها تا 7 متر نیز دیده شده است.)
رشد این گیاه بسیار آهسته میباشد.
شاخ و برگی خاکستری دارد .
برگها بیضی شکل و براق هستند ، 14 سانتیمتر طول و 8 سانتیمتر عرض دارند .
لبه برگها دندانه دار است ، زیر برگها دارای کرکهایی قرمز رنگ میباشد.
گلها سفید رنگ بوده و هم به صورت مجزا و هم در خوشه هایی 3 تایی موجود میباشند.
گلها دارای پرچم های زیاد میباشند.
میوه ها کوچک و متعدد میباشند، پوستی زرد رنگ دارند و پالپی سفید که دارای دانه های متعدد میباشد.
میوه گرد است و قطری حدود 2.5 سانتیمتر دارد.

میوه این گیاه ترش است و طعمی نزدیک به توت فرنگی دارد.
اغلب به طور خام مورد مصرف قرار میگیرد ولی برای تهیه ژله و دسر نیز از آن استفاده میکنند.

شرایط نگهداری گواوا برزیلی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز از 21 تا 28 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز ماسه ای ، لومی خوب زهکشی شده و مرطوب

نگهداری از این گیاه به شرح زیر است:

خاک: خاک ماسه ای، لومی، مرطوب و خوب زهکشی شده.
این گیاه توانایی رشد در خاکهایی که غنی نیستند و خاکهای شور را نیز دارد.
نور: آفتاب کامل
دما: بین 21 تا 28 درجه مناسب است.
هوای سرد باعث از بین رفتن این گیاه میشود.
آبیاری: به طور متوسط صورت گیرد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

خواص:
چوب این درختچه ، بادوام ، محکم و سخت است و برای ساخت لوازم مختلف مورد استفاده قرار میگیرد.
پوست درخت، حاوی تانن است و برای برنزه شدن مورد استفاه قرار میگیرد.
عصاره پوست درخت و ریشه آن برای درمان اسهال مفید است.
عصاره برگ برای درمان سرماخوردگی مفید است.

مقابله به آفات گواوا برزیلی

آفات مهم Psidium guineense

مهم‌ترین آفات گواوا برزیلی شامل شپشک‌های آردآلود، شته‌ها، مگس میوه و تریپس‌ها هستند. شپشک و شته با مکیدن شیره گیاهی، زردی برگ و ضعف عمومی بوته ایجاد می‌کنند. مگس میوه درون میوه تخم‌گذاری کرده و موجب لهیدگی، لکه‌های قهوه‌ای و ریزش میوه می‌شود. تریپس‌ها نوارهای نقره‌ای و بدشکلی برگ و میوه ایجاد می‌کنند.

برای مقابله، ابتدا کنترل فرهنگی اجرا شود: حذف میوه‌های آلوده، هرس شاخه‌های متراکم، بهبود گردش هوا و پاکسازی علف‌های هرز. در صورت تداوم آلودگی می‌توان از رقبای طبیعی مانند کفشدوزک‌ها و بالتوری‌ها حمایت کرد و از سمپاشی بی‌رویه خودداری نمود. تنها در آلودگی شدید، حشره‌کش‌های کم‌خطر و انتخابی با رعایت دوره کارنس به‌کار رود.

بیماری‌ها و روش‌های پیشگیری

بیماری‌های رایج شامل لکه برگی‌های قارچی، آنتراکنوز، پوسیدگی ریشه و شانکر ساقه است. علائم به صورت لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، ریزش زودرس، ترک‌خوردگی و زخم‌های فرورفته روی شاخه و پوسیدگی طوقه بروز می‌کند.

پیشگیری مهم‌تر از درمان است. استفاده از نهال سالم، زهکش مناسب، آبیاری منظم بدون غرقاب، ضدعفونی ابزار هرس و جمع‌آوری برگ و میوه آلوده، پایه مدیریت است. در شرایط مساعد بیماری می‌توان از محلول‌پاشی منظم با قارچ‌کش‌های مسی یا بیولوژیک، طبق توصیه کارشناس گیاه‌پزشکی، بهره گرفت.

نحوه تکثیر گواوا برزیلی

تکثیر این گیاه به روش کاشت بذر میباشد.
بین 4 تا 6 هفته زمان نیاز است تا جوانه زنی صورت پذیرد .
بعد از گذشت فصل سرما میتوانید گیاه را به بیرون منتقل کنید.

گواوای توت فرنگی گوآوای معمولی

اکمنااسمیتی، لیلی پیلی گوآوای معمولی مانوکا (درخت چای نیوزیلندی) مورد